Znaczenie: biały, błyszczący lub jasny.
Z łacińskiego candidus, „biały, błyszczący”, powiązanego z czasownikiem candere, „błyszczeć”.
20 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Kandyda z Ventotene. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda kobieta pochodzenia kartagińskiego, zesłana i zamęczona podczas rzymskich prześladowań w III wieku. Odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu przemocy, zachowując swoją godność do samego końca. Jej ciało, odnalezione na wyspie Ventotene, stało się inspiracją dla długiej lokalnej tradycji odporności.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wewnętrzna stanowczość opiera się przymusowi. Trzymanie się swoich zasad mimo przeciwności pozostaje potężnym aktem wolności.
Candida obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 20 września.
Candida wywodzi się od przymiotnika łacińskiego „candidus”, „biały, błyszczący”, związanego z czasownikiem „candere”, „błyszczeć”: dosłownie oznacza jasny, nienaganny. W czasach chrześcijańskich ten fizyczny biały kolor stał się białą czystością moralną, czyli czystością i niewinnością, i właśnie w ten sposób imię z mocą weszło do kalendarza świętych. W Italii istnieje również męska forma Candido, co sprawia, że imię jest technicznie mieszane, choć użycie żeńskie jest wyraźnie dominujące.
Dzień imienin 20 września upamiętnia św. Candidę z Ventotene, męczenniczkę i patronkę wyspy, uczczoną tradycyjnym festiwalem ludowym. Dziś Candida jest rzadkim imieniem o antycznym brzmieniu, które przywołuje powagę, blask i pewną skromną elegancję. Osoby noszące to imię często postrzegają je jako szlachetne i ponadczasowe w najlepszym znaczeniu tego słowa: czyste, dźwięczne i bogate w historię.
Candida nie jest po prostu błyskotliwa; jest oślepiającą prawdą pozbawioną ozdobów. Jej imię, zakorzenione w „czystej bieli”, zdejmuje lakier społecznej pretensjonalności, pozostawiając ją jako płótno ostrej jasności, często niepokojącej. Wciela archetyp Wyroczni, nie dlatego, że przepowiada przyszłość, ale dlatego, że widzi teraźniejszość z bezwzględną precyzją. Nie ma cienia w jej spojrzeniu, nie ma miejsca dla wygodnych kłamstw, które smarują codzienną interakcję. Jej nadrzędnym ideałem jest radykalna szczerość, cecha, która może odpychać równie mocno, co przyciągać. Podobnie jak biały marmur klasycznej rzeźby, jest zimna w dotyku, ale hipnotyzująca w swojej rzeźbionej integralności. Nie chowa się za maskami, ponieważ wierzy, że twarz jest jedyną maską, która ma znaczenie, a jej jest bezlitośnie otwarta. Jak zauważył Oscar Wilde, „prawda rzadko bywa czysta i nigdy nie jest prosta”, ale Candida żyje w wyjątku, zmuszając tych, którzy ją otaczają, do konfrontacji z własnymi mętnymi złożonościami. To ostry blask, który odsłania kurz, to otwarty głos, który łamie ciszę. Poznanie jej oznacza bycie w świetle południa, niezdolnym do mrużenia oczu przed rzeczywistością, którą ona wciela.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Candida to kwestia skóry i duszy, pozbawiona zwykłej mgły uwodzenia. Nie gra w gry; nie uczestniczy w subtelnym tańcu wstrzemięźliwości. Jej atrakcyjność jest trzewna, magnetycznym pociągiem rodzącym się z absolutnej przejrzystości. Pociąga ją kruchość, surowa, niepolakierowana prawda czyjegoś ducha, znajdując namiętność w momencie, gdy upadają obrony. Jednakże natychmiast odpycha ją sztuczność, wyliczona sugestia, subtelne kłamstwo. Dla niej seks nie jest podbojem, lecz komunią równych, dzieleniem się światłem. Szuka partnera, który wytrzyma jej intensywność, który nie cofnie się pod ciężarem jej otwartości. Nuda jest jej piętą achillesową; nie jest w stanie utrzymać zainteresowania czymkolwiek, co wydaje się wyreżyserowane lub performatywne. Jej miłość jest głęboka, natychmiastowa i niebezpiecznie szczera. Płonie jasno i szybko, trawiąc wszystko, co zbędne, aż do momentu, gdy pozostanie tylko to, co esencjonalne. Wymaga tej samej nagości, jaką oferuje, nie zostawiając miejsca na sekrety ani cienie.
Oznacza „biała, błyszcząca, płonąca”, a w przenośni „czysta, niewinna”, od łacińskiego candidus.
20 września, w hołdzie dla świętej Candidy z Ventotene, patronki wyspy.
Jest to w większości imię żeńskie, ale istnieje również męska forma, Candido, dlatego imię to uważa się za mieszane.
Zawsze od candidus: w Rzymie kandydaci na urzędy nosili białą togę, tzw. „toga candida”.
Stała się dość rzadka i ma staroświecki smak, ceniony właśnie ze względu na swoją ponadczasową elegancję.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.