Znaczenie: ta, która dobrze mówi.
Z greckiego eû, „dobrze”, i laléō, „mówić”.
12 lutego
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Eulalia z Barcelony. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda kobieta z IV wieku, z Barcelony, w czasach Imperium rzymskiego. W obliczu prześladowań odmawia wyrzeczenia się swoich przekonań, wybierając śmierć zamiast zdrady wobec siebie.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wewnętrzna spójność może być ważniejsza niż przetrwanie. To odwaga, by pozostać wiernym temu, kim się jest, nawet gdy wszystko skłania do ugięcia się.
Źródło: Wikidata
Eulalia obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 12 lutego.
Eulalia to imię o rzadkiej melodyjności, i nie jest to przypadek: od greckiego eû, „dobrze”, i laléō, „mówić”, oznacza dosłownie „ta, która dobrze mówi”, elokwentna, wywodzące się od słodkiego i perswazyjnego słowa. Imię stworzone dla tych, którzy mają szczególny związek ze słowami.
Jego sława jest związana ze świętą Eulalią z Barcelony, młodą męczennicą IV wieku i patronką katalońskiego miasta, czczoną 12 lutego (często utożsamianą z męczennicą o tym samym imieniu z Méridy). W Katalonii imię jest bardzo kochane i przetrwało w formie zdrobniałej Laia, która dziś jest bardzo rozpowszechniona. We Włoszech imię Eulalia jest natomiast niezwykle rzadkie, o starożytnym i cennym brzmieniu.
Dziś jest to imię, które pachnie historią i poezją: przywodzi na myśl słodycz, grację i kobiecość z innej epoki. Osoby noszące to imię wyróżniają się swoją oryginalnością, ponieważ jego wybór oznacza odzyskanie małego skarbu chrześcijańskiej onomastyki, delikatnego i jasnego jak dźwięk, z którego się składa.
Eulalia nie jest po prostu osobą; jest instrumentem rezonansu, żywym wcieleniem starożytnego greckiego eulalia, tej, która mówi dobrze. Podobnie jak muza Kaliope, panuje nad powietrzem wokół siebie, zamieniając ciszę w płótno dla swojej elokwencji. Jej dominującą cechą nie jest tylko mowa, ale alchemia słów w rzeczywistość. Nie gawędzi; dyryguje. W jej obecności tkwi mityczny ciężar, przywodzący na myśl Syreny, choć jej pieśń jest pieśnią jasności, a nie zwodzenia. Wierzy, podobnie jak Oscar Wilde, że „mowa jest lustrem duszy”, a jej jest to odbicie wypolerowane, ostre i bezlitosne. Słuchać Eulalii to być świadkiem myśli uczynionej słyszalną, strumień świadomości płynący z precyzją skalpela i gracją tancerki. Jest architektką dialogu, budującą mosty składnią i burzącą bariery dobrze umieszczoną metaforą. Jej głos jest jej koroną, a jej elokwencja – tarczą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Eulalia jest burzą owiniętą w aksamit. Nie kokietuje tanimi gestami; uwodzi intensywnością swojej uwagi, sprawiając, że jej partner czuje się jedynym bohaterem wielkiego eposu. Pragnęła umysłu, który mógłby stoczyć z jej umysłem pojedynek, języka, który mógłby dorównać jej dowcipowi. Nuda jest jej kryptonitem; więdnie w obliczu ciszy lub płytkości. Jej pasja jest werbalna, zmysłowym spleceniem oddechu i języka. Kocha głęboko, ale wymaga wzajemności w wyrażaniu uczuć. Jeśli jej partner nie potrafi wyrazić swojej duszy, czuje się odcięta, wygłodniała. Szuka kochanka, który nie jest tylko ciałem, lecz współautorem ich wspólnego opowiadania. Jej uczucie jest zaciekłe, wyraziście sformułowane i wymagające, potrzebując partnera wystarczająco odważnego, by być naprawdę widzianym, i wystarczająco elokwentnego, by opisać, jak to jest być poznanym.
„Ta, która mówi dobrze, elokwentna”, od greckiego eû „dobrze” i laléō „mówić”.
Młoda chrześcijańska męczennica z IV wieku, patronka Barcelony, która zginęła podczas prześladowań za czasów Dioklecjana.
12 lutego przypada święto św. Eulalii z Barcelony (św. Eulalię z Méridy wspomina się 10 grudnia).
Laia to kataloński zdrobniały odpowiednik imienia Eulalia, który stał się imieniem niezależnym i bardzo popularnym w Katalonii.
Nie, jest bardzo rzadkie we Włoszech; jest za to bardzo lubiane w hiszpańskim i katalońskim świecie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.