Znaczenie: Bóg słyszy.
W Księdze Rodzaju oznacza pierworodnego Abrahama i Agary, którego Bóg „wysłuchał” na pustyni.
17 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Izmael z Kalkedonu.
Perski dyplomata wysłany w IV wieku do Konstantynopola, aby negocjować pokój z cesarzem Julianem. Odmówił ukrywania swojej tożsamości i przekonań wobec władzy cesarskiej, akceptując śmierć zamiast zdradzać swoją lojalność wobec braci i własną integralność.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie kłamać, nawet wtedy, gdy kłamstwo byłoby jedynym wyjściem zapewniającym przeżycie. Jest to rzadka forma odwagi, która przypomina, że godność nie podlega negocjacjom.
Źródło: Nominis
Ismael obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 17 czerwca; we Francji, we Włoszech i w Niemczech 16 czerwca.
Ismael to biblijne imię o głębokim i pięknym rezonansie. W Księdze Rodzaju oznacza pierworodnego Abrahama i Agary, którego Bóg „posłyszał” na pustyni – stąd jego znaczenie, „Bóg słucha” – a tradycja uznaje go za praojca ludów arabskich. Jest więc imieniem łączącym trzy wielkie religie monoteistyczne.
W świecie hiszpańskojęzycznym Ismael zawsze miał literacki i muzyczny wydźwięk. Niemożliwe jest nie wspomnieć słynnego początku Moby Dicka, „Nazywam się Ismael”, który obarczył go aurą wędrownego narratora. A na Karaibach błyszczy inny uniwersalny Ismael: Ismael Rivera, „Maelo”, jeden z wielkich wykonawców sonu w portorykańskiej salsie.
Dziś Ismael postrzegany jest jako imię eleganckie i nieco poetyckie, z nutą tajemniczości i wrażliwości. Jego miękkie brzmienie i akcent na ostatniej sylabie sprawiają, że brzmi szlachetnie, nie będąc przy tym pretensjonalnym. Podoba się tym, którzy szukają imienia o głębokich korzeniach, nie popadając w nadmierną powszechność.
Ismael niesie we krwi obietnicę boskiego wysłuchania. Jego imię, wykute w biblijnym hebrajskim jako „Bóg słucha”, nie jest zwykłą etykietą, lecz przeznaczeniem: on jest odbiorcą, kanałem, tym, który postrzega ciszę przed szumem. Nie dąży do bycia bohaterem akcji, który krzyczy rozkazy, lecz jest świeckim kapłanem, który intuicyjnie wyczuwa prawdę w tym, co niewypowiedziane. Posiada bezdenną cierpliwość, ten spokój pustyni, który obserwuje i czeka. Podobnie jak Orfeusz, jego moc nie tkwi w sile brutalnej, lecz w wewnętrznym rezonansie; wie, że odpowiedź już tam jest, trzeba tylko być czujnym, by ją usłyszeć. Jego kierowniczym ideałem jest głębokie zrozumienie, a nie narzucanie. Często mówi się o nim, że jest dobrym słuchaczem, ale Ismael wie, że słuchanie jest w rzeczywistości aktywną formą tworzenia rzeczywistości. Nie wymyśla, odkrywa. Żyje z pewnością, że każdy szept świata ma echo, a jego dusza jest dostrojona do wychwytywania dokładnej częstotliwości ludzkiej prawdy, filtrując szum ze stoicką i spokojną elegancją.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Ismael nie goni, lecz przygląda się. Jego uwodzenie jest aktem absolutnej uwagi; patrzy z intensywnością, która obnaża, nie z oczami pełnymi pożądania, lecz z żarłoczną ciekawością wobec duszy drugiej osoby. Nie interesują go społeczne maski ani powierzchowne gry o władzę; pociąga go szczera wrażliwość, ten spokój, który ujawnia, kim naprawdę jest druga osoba. To, co go pobudza, to duchowa więź poprzedzająca kontakt fizyczny; chce poznać rytm serca, zanim dotknie skóry. Jednak jego piętą achillesową jest powierzchowność. Frywolność, stały hałas i brak emocjonalnej głębi męczą go i szybko go odpychają. Nie szuka posiadania, lecz rezonansu. Jeśli jego partner przestanie słuchać lub być autentyczny, Ismael znika z wyrachowanym chłodem, wycofując się jak ktoś, kto odchodzi od rozstrojonej orkiestry. Kocha z oddaniem kogoś, kto wierzy, że został wysłuchany przez wszechświat, oddając to samo oddanie swojemu towarzyszowi, w świętym cyklu wzajemnego zrozumienia.
Oznacza „Bóg słucha” lub „Bóg słyszy”, od hebrajskiego Yishma’el (yishma, „słyszeć” + El, „Bóg”).
Starszy syn Abrahama i niewolnicy Agary, któremu Bóg obiecał liczne potomstwo; tradycja uważa go za przodka ludów arabskich.
Jego imieniny obchodzone są 17 czerwca na cześć świętego Ismaela. Jest jednym z męczenników z Chalcedonu.
Jest to wspólne dla obu tradycji (a także żydowskiej); w islamie odpowiada imieniu Ismail, syna Ibrahima.
Ismaël we francuskim, Ishmael w angielskim, Ismail w arabskim i tureckim, Ismaele we włoskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.