Znaczenie: z rodziny Juliusa.
Juliette to zdrobnienie od Julie, wywodzącej się od gens Julia, z kolei od Iulii.
22 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Julia z Cezarei.
Zamożna chrześcijańska wdowa z Kapadocji na początku IV wieku. Odmówiła wyrzeczenia się swej wiary mimo prześladowań ze strony Dioklecjana i stawiła czoło śmierci z takim spokojem, który zapisał się w pamięci jej epoki.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie ugiąć się przed strachem, nawet gdy wszystko wydaje się stracone. Ta cicha wytrwałość jest siłą, która przekracza granice przekonań.
Juliette obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 30 lipca; w Hiszpanii i w Argentynie 22 maja.
Juliette to zdrobnienie od Julie, które z kolei wywodzi się od gens Julia, wielkiego rzymskiego rodu Iulii, do którego należał Juliusz Cezar. Imię oznacza więc „z rodziny Juliusa”, z nutą młodości. Kalendarz chrześcijański kojarzy je ze świętą Juliette (lub Julitte) z Cezarei, bogatą wdową, która została zamęczona w Kapadocji w roku 303 i której wspomnienie obchodzone jest 30 lipca.
To jednak Shakespeare uczynił z Juliette uniwersalną legendę: od czasu Romeo i Juliette imię to stało się synonimem absolutnej miłości, a „dom Juliette” we Weronie przyciąga co roku tłumy zakochanych. Eleganckie i romantyczne, nigdy nie opuściło naprawdę pierwszego planu.
Niesione przez Juliette Gréco, Juliette Binoche czy muzę Victora Hugo, Juliette pozostaje dziś jednym z ulubionych imion żeńskich we Francji: ponadczasowe, słodkie, kulturalne, łączy klasyczną grację z nowoczesnym spokojem.
Imię „Juliette” niesie ze sobą najpiękniejszy literacki aromat. Nie sposób usłyszeć tego imienia, nie myśląc o bohaterce Szekspira, co nadaje mu od razu romantyczny, czuły i namiętny aureolę. Ale sprowadzanie Juliette do zakochanej młodej dziewczyny byłoby błędem: prawdziwa Juliette jest tak odważna, jak wrażliwa, zdolna do wszystkiego dla tych, których kocha (lojalność 8/10).
Emocjonalna i promienna (wrażliwość 8/10), drży pod wpływem sztuki, słów, dobrych historii; w niej często jest kulturalna, ciekawa strona, gust do rzeczy, które mają duszę. Jej fantazja (7/10) przejawia się w słodkim humorze i wyobraźni, ale pozostaje spokojna, dyplomatyczna (7/10), z tych, które uspokajają stół, a nie go podpalają. Łatwo zaufać Juliette: naprawdę słucha.
Imię, zdrobnienie od Julie wywodzące się od rzymskiego rodu Julia, ma ponadczasową elegancję, która nigdy nie wychodzi z mody – noszone przez Juliette Gréco i jej pazur z Saint-Germain, przez Juliette Binoche i jej powagę, przez Juliette Drouet i jej dwadzieścia tysięcy listów do Hugona. Wszystkie te postacie mówią to samo: słodycz nie wyklucza charakteru ani namiętności.
Wierna w przyjaźni, romantyczna, ale nie naiwna, Juliette idzie naprzód z dyskretną wytrwałością. Nie szuka reflektorów (potrzeba uwagi 5/10); woli głębię więzi niż blask chwili. Jest przyjaciółką na całe życie, tą, której wiadomości się ponownie czyta, tą, która, jak jej weronaska wzór, wkłada w miłość i przyjaźń intensywność, której nie zapomina się.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Juliette nosi w sobie złoty płomień Cezarów, lecz stonowany słodyczą zdrobniałej formy. W miłości nie podbija siłą, lecz magnetycznym urokiem, niemal hipnotycznym, w którym czar młodości wygrywa z wiekiem. Przyciąga wzrok tą spokojną odwagą, tą zdolnością bycia jednocześnie młodym duchem i matroną serca. To, co ją porywa, to historyczna głębia, namiętności przenikające stulecia, to intelektualne, które pieści cielesne. Z kolei ucieka przed przeciętnością i stagnacją; rutyna zabija ją szybciej niż jakakolwiek zdrada. Potrzebuje partnera, który będzie jednocześnie jej rzymskim kotwiczeniem i nowoczesną ucieczką. Juliette lubi, gdy potrafią ją zaskoczyć, stawiają jej intelektualne wyzwania, jednocześnie otulając absolutną czułością. Szuka więzi, która jest zarazem intymna i wielka, duetu, który wprawia w drżenie osobistą historię. Bez tego świętego ognia wycofuje się, zimna i dystyngowana, jak starożytna statua, na którą nikt już nie patrzy.
Jest to włoska i łacińska forma zdrobniała imienia Julia, wywodząca się od rzymskiego nazwiska rodowego Iulius, znanego z rodu Iuliuszów Juliusza Cezara.
Interpretuje się ją jako „młoda” lub „poświęcona Jowiszowi”, ze względu na związek z rzymskim bogiem Jowiszem (Iouis).
22 maja, święto św. Julii z Korsyki, dziewicy i męczennicy, patronki imion Julia i Julieta.
Mają wspólne korzenie: Julieta narodziła się jako czuły zdrobniały wariant Julii, ale dziś funkcjonuje jako w pełni samodzielne imię.
Doświadczyła silnego wzrostu popularności w XXI wieku, zwłaszcza w Argentynie, gdzie znalazła się na czeście list imion żeńskich.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.