Znaczenie: ta z Lidii.
Z greckiego Lydía, odnoszącego się do starożytnego królestwa Lidii.
3 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Lidia. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Handlarka purpurą pochodząca z Tiatiry, osiedliła się w I wieku w Filipach w Macedonii. Otworzyła swój dom i zasoby, by przyjąć pierwszych chrześcijańskich misjonarzy, stając się pierwszą Europejką, która nawróciła się i wspierała rodzącą się wspólnotę.
Co z tego zostaje: Tu rozpoznaje się odwagę przyjęcia nieznajomego oraz hojność dzielenia się swoim miejscem i statusem. To lekcja otwartości umysłu i kobiecego przywództwa, w której gościnność staje się aktem założycielskim.
Lidia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 3 sierpnia.
Lidia wywodzi się z greckiego Lydía, „ta z Lidii”, dawnego i niezwykle bogatego królestwa na zachodzie Anatolii, gdzie, według Herodota, wybito pierwsze w historii monety. Jej chrześcijańską patronką jest Lidia z Tiatyry, kupczyni purpury i pierwsza Europejka, która przyjęła chrzest, ochrzczona przez św. Pawła w Filippach (Dzieje Apostolskie 16); jej wspomnienie obchodzone jest 3 sierpnia.
Jest to imię greckołacińskie, eleganckie i ponadczasowe, bardzo popularne zarówno w Hiszpanii, jak i w Ameryce Łacińskiej oraz w dużej części Europy (Lydie we francuskim, Lydia w angielskim i niemieckim). Noszą je z dumą takie postacie, jak hiszpańska sztangistka Lidia Valentín, wielokrotna medalistka olimpijska.
Dziś Lidia postrzegana jest jako imię klasyczne, ale wciąż aktualne, kobiece i promienne, z nutą erudycji dzięki greckiemu echu i biblijnej historii kobiety przedsiębiorczej i niezależnej.
Imię „Lidia” niesie w sobie potężną historię: historię antycznej kobiety biznesu, kupczyni purpury, która zarządzała swoim domem i sama podejmowała decyzje w świecie mężczyzn. To DNA jest wyczuwalne. Lidia jest ambitna i pracowita, obdarzona godną pozazdroszczenia energią i nieugiętą niezależnością: stawia sobie cele i dąży do nich ze zdrowym uporem kogoś, kto wie, czego chce. Nie czeka, aż otworzą jej drzwi; to ona je otwiera.
Należy do tych, które łączą pęd z zimną głową: pod ambicją kryją się stabilność i praktyczny rozsądek, bez fajerwerków. Twardo stąpa po ziemi, planuje i dotrzymuje swoich zobowiązań. Jej lojalność jest solidna, choć woli ją udowadniać czynami niż wielkimi przemówieniami; jej humor jest suchy i bez popisów. Negatywną stroną tak dużej wytrwałości może być pewna wymagająca postawa – zwłaszcza wobec samej siebie – oraz niecierpliwość, która pojawia się, gdy tempo jej otoczenia nie jest na odpowiednim poziomie.
Wyobraźcie sobie Lidię Valentín bijącą rekordy dzięki czystej dyscyplinie: to jest energia, która ją napędza. Zdecydowana, autonomiczna i odporna, Lidia jest osobą, której powierza się projekt wiedząc, że doprowadzi go do szczęśliwego końca. Za jej spokojnym i klasycznym wyglądem kryje się urodzona przedsiębiorczyni, spadkobierczyni tej kobiety z Tiatyry, która nigdy nie prosiła o pozwolenie, by być panią swojego losu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lidia to stłumiona furiatka, płomień palący z intensywnością starożytnych królestw Anatolii. Nie szuka letniego romansu; pragnie więzi, która ją wstrząśnie i przypomni jej, że żyje. Jej uwodzenie jest cichą, elegancką i niebezpieczną bronią, zdolną rozbroić nawet najbardziej sceptycznego człowieka spojrzeniem obciążonym historią i tajemnicą. Poddaje się namiętności, ale tylko wtedy, gdy czuje, że druga osoba zasługuje na jej ogień.
W intymności jest oddana, ale nigdy uległa. Wymaga całkowitej wzajemności, ponieważ dla niej miłość to akt odwagi, a nie wygody. Naprawdę męczy ją emocjonalna przeciętność, brak głębi lub wyliczona obojętność. Potrzebuje iskrzenia, rozmów, które drapią duszę, i chemii, która wytrzyma upływ czasu. Nie jest łatwo ją zdobyć, ale gdy jej serce postanowi się oddać, czyni to z zaciekłą lojalnością i zmysłowością, która zostawia ślad. Szuka równego sobie, a nie widza.
Greckie, od Lydii („ta z Lidii”), dawnego królestwa w Anatolii; to określenie pochodzenia przekształcone w imię.
Lidia z Tiatyry, kupczyni purpury i pierwsza ochrzczona przez św. Pawła Europejka (Dzieje Apostolskie 16).
3 sierpnia, święto św. Lidii z Tiatyry.
Obie: „Lidia” to forma hiszpańska; „Lydia” jest używana w języku angielskim, niemieckim i francuskim (Lydie).
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.