Znaczenie: Góral, ten, kto zamieszkuje góry.
Z greckiego Oréstēs, od óros „góra”, ze znaczeniem „góral, człowiek z gór”.
10 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Orest.
Lekarz z Tiana w Kapadocji, w IV wieku. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu cesarza Dioklecjana, akceptując poddanie się ekstremalnym torturom, zamiast się ugiąć.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie zdradzać tego, co jest nam bliskie, nawet gdy presja jest przytłaczająca. To forma godności, która nie zależy od wiary, lecz od charakteru.
Źródło: Nominis
Oreste obchodzi imieniny we Włoszech, w Brazylii i w Argentynie 10 listopada.
Oreste to imię, które wywodzi się bezpośrednio z mitologii greckiej. Pochodzi od słowa óros, oznaczającego „góra”, i oznacza „ten, kto zamieszkuje góry”, górala: obraz dzikiej i nieposkromionej siły. Jednak jego sława jest przede wszystkim związana z tragicznym Orestesem, synem Agamemnona i Klitajmestry, głównym bohaterem Orestii Eschylosa, który pomścił swojego ojca i ostatecznie został uniewinniony przez Erynie w pierwszym wielkim procesie w zachodniej literaturze.
We Włoszech Oreste cieszył się dużą popularnością od XIX do początku XX wieku, czemu sprzyjało neoklasycystyczne upodobanie do imion starożytnych. Bardzo lubiane postacie, takie jak don Oreste Benzi, kapłan i niezmordowany obrońca najsłabszych, aktor i lektor dubbingowy Oreste Lionello oraz pisarz Oreste del Buono, uczyniły je sympatycznym.
Dziś jest to imię archaiczne, ale pełne charakteru, o groźnym i teatralnym brzmieniu. Przywołuje zarówno solidność góry, jak i głębię klasycznego dramatu: ten, kto je nosi, wyróżnia się poważną, intensywną aurą, nigdy banalną.
Oreste to nie imię, które wypowiada się cicho; to kamienna kotwica, krzyk wznoszący się ze szczytów. Jako syn greckiej etymologii Órēs (góra), jest mężczyzną, który nie szuka horyzontu, lecz samej skały, w której mógłby się zakorzenić. Jego archetyp to Prometeusz: nieposkromiony, dziki, ze wzrokiem skierowanym ku niedostępnym szczytom, gdzie inni widzą tylko przepaści. Jego dominującą cechą jest cicha i uparta odporność, dzika godność, która odrzuca równiny, wygodę i ujednolicenie. Jak pisał Leopardi, „nieskończoność cię pożera”, a Oreste właśnie przez tę pionową nieskończoność się wypala. Nie jest stworzony do równin bitych obcym wiatrem; jest stworzony z pęknięć i ciszy obciążonej burzą. Jego siła nie leży w huku, lecz w zdolności do stania w miejscu, gdy wszystko się wali, ponieważ jego naturą jest natura góry: nieruchoma, starożytna, bezlitosna.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Oreste nie szuka słodkiego pocałunku, lecz zrośnięcia kości. Jego uwodzenie jest powolnym wspinaniem, cichym szturmem, który zaczyna się od spojrzenia, by bezpośrednio zjechać do żołądka. Nie kocha słowami, lecz fizyczną obecnością – ciepłą i dotykalną; otula cię tak, jak góra otula swój las, chroniąc i jednocześnie dusząc. Podoba mu się namiętność smakująca ziemią i solą, kochanki, które nie boją się wspinać po jego niepewnościach. Nudzą go lekkie zabawy, banalne wymówki i zatęchłe powietrze konwenansów. Szuka wspólniczki, z którą podzieli silny wiatr, kobiety, która nie będzie przepraszać za swoją dziką naturę. Dla niego kochać to akt oporu: fizyczne połączenie, które jest zarazem wygraną bitwą z samotnością. Jeśli nie ma surowego napięcia elektrycznego, jeśli nie ma tego dreszczu zawrotu głowy, wycofuje się, wracając ku swoim wewnętrznym górskim szczytom, niedostępny i nietknięty.
Z greckiego Oréstēs, od óros „góra”: oznacza „góral, człowiek z gór”.
Syn Agamemnona i Klitajmestry, który pomścił swojego ojca, a następnie został uniewinniony przez sąd na Areopagu.
Jego imieniny obchodzone są 10 listopada w hołdzie dla świętego Oreste. Był on męczennikiem chrześcijańskim w Tiana, w Kapadocji, w IV wieku.
We Włoszech jest to imię niemal wyłącznie męskie; żeńska forma Orestina jest niezwykle rzadka.
Mało: jego szczyt popularności przypadał na XIX wiek i początek XX wieku, a dziś jest dość rzadki.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.