Znaczenie: rada władcy.
Od staronordyckiego Rögnvaldr, w Szkocji złagodzonego do formy Ronald i Raghnall.
20 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Ronald z Orkadów. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Norweski hrabia Orkadów z XII wieku. Inicjował budowę katedry św. Magnusa w Kirkwall i zginął w konflikcie rodzinnym, stając się symbolem męczeństwa politycznego.
Co z tego zostaje: Można budować trwały dzieła w samym środku walk o władzę. Jego historia przypomina, że tworzenie często wymaga odwagi w obliczu przemocy.
Źródło: Wikidata
Ronald obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 sierpnia; we Francji 16 września.
Ronald wywodzi się ze staronordyjskiego Rögnvaldr, oznaczającego „rada władcy”, które przez Morze Północne przynieśli wikingowie, a w Szkocji zostało złagodzone do formy Ronald i Raghnall. Jego patronem jest święty Rögnvald Kali Kolsson, XII-wieczny hrabia Orkadów, który założył Katedrę Świętego Magnusa i został kanonizowany w 1192 roku, co nadało imieniu święto przypadające na 20 sierpnia.
Przez stulecia uchodzący za typowo szkocki, Ronald stał się powszechnie popularny na całym anglojęzycznym świecie w latach 30. i 40. XX wieku, promieniując ciepłym, rycerskim urokiem z połowy XX wieku. Jego skrócone formy Ron i Ronnie same w sobie zyskały sympatię.
Począwszy od prezydenta Ronalda Reagana, przez fikcyjnego Rona Weasleya, aż po legendę rocka Ronniego Wooda, imię obejmuje autorytet, lojalność i swobodną pogodę ducha. Dziś Ronald jest czytany jako przyjazny klasyk w lekko staroświeckim stylu: wiarygodny, wesoły i bez wątpienia dobrego serca.
Ronald to żartowniś o dobrym temperamencie, z sercem ze złota. Humor jest jego znakiem rozpoznawczym: dar na osiem z dziesięciu w zakresie lekkości, który czyni go ciepłym i zabawnym centrum każdej imprezy, wujkiem, którego kiepskie żarty w sekrecie kochasz. Ale jego komedia jest przyjazna, nigdy ostra; to humor mężczyzny, który naprawdę lubi ludzi. Pod żartami kryje się głęboka lojalność: Ronald to przyjaciel, który nigdy cię nie zapomni, który porzuci wszystko, gdy to się liczy, stanowczy w sposób, który przywodzi na myśl korzenie imienia w staronordyckim Rögnvaldr – „rada władcy”, noszone przez świętego hrabiego z Orkadów.
W Ronaldzie jest ciepło z połowy wieku (rozkwitł w latach 30. i 40.), pewna nieco staroświecka galanteria, która wydaje się kojąca i godna zaufania. Jest niezależny, chętnie robi po swojemu i obojętny wobec trendów, z zabawnym i pomysłowym sznytem, co oznacza, że jego historie zawsze mają zwrot akcji, a jego plany zawsze mają odrobinę stylu. Nie goni za reflektorami: woli cię rozbawić niż być podziwianym – i jest w nim łatwa satysfakcja, brak desperackiego wysiłku.
Pomyśl o Ronaldach i Ronniesach, którzy zachwycają: rockerski uśmiech Ronnie’ego Wooda, zmienny geniusz Ronnie’ego O’Sullivana, nawet lojalny i wielkiego serca Ron Weasley. Ronald może być uparty, gdy już podjął decyzję, a jego żartobliwa zbroja może ukrywać, kiedy naprawdę cierpi. Ale w jego rdzeniu jest hojny, wierny i o rozbrajającym cieple – taki mężczyzna, który pamięta twoje zamówienie kawy i imię twojej babci. W swoim najlepszym momencie Ronald jest jak kominek: zabawny, lojalny, stabilny i nieskończenie gościnny, przyjaciel, który sprawia, że całe pomieszczenie czuje się jak dom.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serce Ronalda bije w rytmie dawnych nordyckich pływów: rozważnie, głęboko i zaciekle lojalnie. Nie flirtuje; ocenia. Jego urok nie tkwi w efektownych gestach, lecz w spokojnej powadze mężczyzny, który wybrał swój kierunek. Czuje się pociągnięty przez inteligencję, która rezonuje z jego własną, szukając partnerki, która potrafi utrzymać swoją pozycję w radzie umysłów. Potrzebuje współrządzącej, nie poddanej. W sypialni jego dotyk jest pewny siebie, zakorzeniony w ciężarze historii i obietnicy ochrony. Oferuje dobrze doradzoną, stabilną i bezwzględną miłość. Nudzi go niezdecydowanie, a odpycha go frywolność. Pragnie współdzielonej suwerenności, więzi wykutej we wzajemnym szacunku i intelektualnej równości. Jest władcą, który słucha, radą, która chroni. Jego miłość jest fortecą, ciepłą i nieprzeniknioną, zbudowaną na skale zaufania. Szuka duszy, która zrozumie, że prawdziwa władza tkwi w podatności na urazy wobec nielicznych wybranych. Zdobyć Ronalda, to zdobyć życie pełne stałego oddania, miłość, która trzyma się mocno w burzy, prowadzona przez mądrość starożytnego regin i siłę valdr.
Ronald to imię o staronordyckim pochodzeniu, wywodzące się od terminu Rögnvaldr. Jego znaczenie tłumaczy się jako „rada władcy” lub „rada króla”.
Imieniny imienia Ronald obchodzone są w Argentynie 20 sierpnia. Ta data upamiętnia świętego Ronalda z Orkadów, norweskiego hrabiego z XII wieku, znanego ze swojej postaci historycznej.
Imię odnotowało 6679 urodzeń w kraju, osiągając największą popularność w 1987 roku. Obecnie jego użycie utrzymuje się na umiarkowanym, ale stabilnym poziomie.
Imię zostało zmiękczone w Szkocji do form Ronald i Raghnall. Istnieją również powszechne warianty, takie jak Ron czy Ronnie, jako czułe zdrobnienia.
Pisze się z wielką literą R na początku i kończy na d, bez znaku diakrytycznego. Wymowa jest jasna i bezpośrednia, podobna do „ronald”, co sprawia, że jest łatwa do wymówienia po hiszpańsku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.