Znaczenie: pokój.
Z hebrajskiego Shelomoh, spokrewnionego z shalom.
13 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święci Rodrygo i Salomon z Kordoby.
Dwóch mozarabskich kapłanów żyjących w Kordobie, w Hiszpanii, w IX wieku. Odmówili odwrócenia się od swojej wiary i tożsamości kulturowej pod panowaniem muzułmańskim, akceptując męczeństwo zamiast przymusowej konwersji.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na niezachwianie swoich fundamentalnych zasad, nawet w obliczu potęgi, która wydaje się nie do ruszenia. Jest to forma godności, która przypomina, że osobista integralność ma swoją cenę, ale pozostaje jedyną solidną podstawą bycia sobą.
Źródło: Nominis
Salomon obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Argentynie i w Niemczech 13 marca.
Salomon to jedno z najbardziej prestiżowych imion biblijnych. Pochodzi od hebrajskiego Shelomoh, spokrewnionego z shalom, co oznacza pokój, i natychmiast przywodzi na myśl króla Izraela, syna Dawida, uniwersalny symbol mądrości dzięki jego słynnemu wyrokowi oraz budowie Świątyni Jerozolimskiej. Niewiele postaci pozostawiło tak żywy ślad w języku: mówienie o „wyroku Salomona” oznacza, że po wiekach wciąż uznaje się przenikliwość tego monarchy.
W świecie hiszpańskojęzycznym Salomon cieszył się ciągłą obecnością, zwłaszcza w społecznościach sefardyjskich i chrześcijańskich, a także w kalendarzu świętych: św. Salomon z Kordoby, męczennik mozarabski ścięty w 857 roku, jest wspominany 13 marca. To imię brzmi dostojnie i nieco uroczyście, niosąc ze sobą echa starożytnej mądrości.
Dziś Salomon zachowuje swój wytworny i rzadki blask, który sprawia, że wyróżnia się na tle innych. Noszą je sportowcy, tacy jak wenezuelski piłkarz Salomón Rondón, oraz poeci, jak nikaraguański Salomón de la Selva. Wybór imienia Salomon to postawienie na imię o ciężarze historycznym, godności i niskiej, poważnej melodii, która wzbudza szacunek.
Salomon to imię, które robi wrażenie jeszcze zanim poznamy osobę, która je nosi, i nie rozczarowuje: jego profil jest zdominowany przez wybitną dyplomację i stabilność męża stanu. Podobnie jak biblijny król, od którego dziedziczy aurę, Salomon skłonny jest przyjmować rolę arbitra, słuchać obu stron i szukać punktu środkowego. To przyjaciel, do którego zwracamy się o radę, gdy wszystko się skomplikowało, ponieważ posiada rzadki dar widzenia całej gry na szachownicy.
Jego ambicja jest wysoka, ale spokojna, bardziej skierowana na budowanie czegoś sensownego, własnej świątyni, niż na gromadzenie dla samego gromadzenia. Pod tą arystokratyczną powagą bije głęboka wrażliwość i mocna lojalność wobec swoich, choć nie zawsze ją eksponuje: Salomon wiele z tego, co czuje, trzyma dla siebie, a jego potrzeba uwagi jest niska, ponieważ wystarcza mu szacunek, jaki wywołuje jego sama obecność.
To nie jest imię fajerwerków ani łatwego humoru; jego ironia, gdy się pojawia, jest subtelna i nieco enigmatyczna, ironia kogoś, kto dużo czytał i jeszcze więcej widział. Może grzeszyć nadmierną ostrożnością, zbyt wielkim rozmyślaniem nad rzeczami, aż słynny sąd Salomona zamieni się w paraliż. Ale gdy podejmuje decyzję, czyni to z determinacją, która zamyka dyskusje.
W Salomonie jest zauważalna niezależność intelektualna, niezależność kogoś, kto myśli samodzielnie i nie daje się ciągnąć przez mody ani presję grupy. Wyróżniający się, refleksyjny i pokojowy zarówno z etymologii, jak i z powołania, jest to rodzaj osoby, która zostawia ślad i o której, po upływie lat, pamięta się ze względu na jej spokój ducha i wyważone słowo.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salomon nie szuka chaosu przemijających namiętności; jego dusza, zakorzeniona w hebrajskiej etymologii słowa shalom, pragnie intymności, która jest schronieniem, a nie burzą. W łożu jego uwodzenie jest powolnym szeptem, magnetycznym spokojem, który hipnotyzuje, a nie atakuje. Nie musi krzyczeć, by być usłyszanym; jego fizyczna obecność przekazuje ziemską pewność siebie, dotyk, który pieści z cierpliwością kogoś, kto potrafi czekać na rozkwit. Przyciąga go cicha głębia, ta więź, w której mowa ciała mówi głośniej niż puste słowa. Jednak jego spokojna natura ma granicę: niepotrzebny dramat go wyniszcza. Niestabilność emocjonalna czy gry o władzę są dla niego tak nie do zniesienia, jak drzazga w ciele. Potrzebuje harmonii, zsynchronizowanego tańca, w którym oboje znajdą swój środek. Dla niego miłość to budowanie pokoju, a nie zdobywanie terytorium. Szuka kogoś, kto zrozumie, że prawdziwy, żarzący ogień utrzymuje się dzięki stałemu żarowi, a nie dzięki mokremu drewnu, które produkuje tylko dym. Jego oddanie jest całkowite, ale tylko jeśli znajdzie spokojne lustro, w którym rozpozna swoją własną esencję strażnika równowagi.
Od hebrajskiego Shelomoh, związanego ze słowem shalom, „pokój”, i upowszechnionego przez biblijnego króla Salomona.
Oznacza „pokojowy” lub „ten, kto przynosi pokój”.
Jego imieniny obchodzone są 13 marca, ku czci świętych Rodriga i Salomona z Kordoby. Byli męczennikami z Kordoby.
Dzięki słynnemu sądowi króla Salomona, który zaproponował podzielenie dziecka na pół, aby odkryć jego prawdziwą matkę; dziś oznacza wyrok mądry i sprawiedliwy.
Jest rzadkie, dlatego postrzegane jest jako wytworne; ma korzenie w społecznościach żydowskich oraz w Ameryce Łacińskiej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.