Znaczenie: towarzyszka wieczoru.
Wyprowadzone z korzenia s-m-r, który przywołuje noce: słowo samar oznacza rozmowę prowadzoną w nocy.
20 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Samuel.
Prorok i sędzia Izraela w XI w. p.n.e., centralna postać przejścia do monarchii. Wybrał i namaścił dwóch pierwszych królów, Saula i Dawida, odmawiając ulegania pozorom i wybierając według serca, a nie według wzrostu fizycznego.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że prawdziwy roztropność polega na patrzeniu poza powierzchnię, aby ocenić wartość człowieka. To silne przypomnienie, że przywództwo i zaufanie opierają się na wewnętrznej substancji, nigdy na zewnętrznych etykietach.
Źródło: Nominis
Samira obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 sierpnia.
Samira (سميرة) to żeńskie imię arabskie, żeński odpowiednik imienia Samir, wywodzące się z korzenia s-m-r, który przywodzi na myśl nocne biesiady: słowo samar oznacza rozmowę prowadzoną w nocy, przy świetle gwiazd. Samira oznacza więc „towarzyszkę nocnych biesiad”, tę, której słowa czarują noc i odpędzają sen.
Imię to jest bardzo rozpowszechnione od Magrebu po Bliski Wschód i południe Azji (gdzie spotyka się również zapis Sameera), a szeroko rozpowszechniło się we Francji od lat 60. wraz z osiedlaniem się rodzin pochodzących z Magrebu, zanim nie rozprzestrzeniło się na cały francuskojęzyczny obszar.
Imię to noszą wspaniałe osobistości: marokańska diwa Samira Saïd, irańska reżyserka Samira Makhmalbaf czy amerykańska aktorka Samira Wiley. Postrzegane jako ciepłe, melodyjne i przeniknięte poezją, imię Samira nie ma święta w kalendarzu chrześcijańskim: kobiety noszące to imię chętnie świętują swój dzień urodzin. Jest to imię eleganckie, zarazem zakorzenione i uniwersalne.
Samira wywodzi się z najpiękniejszej arabskiej sceny: nocnego wieczoru, kiedy spotyka się pod gwiazdami, by opowiadać, rozmawiać i wydłużać noc. Jej rdzeń s-m-r oznacza dokładnie tę towarzyszkę nocnych rozmów, której słowo trzyma sen na dystansie, bo nie chce, by został przerwany. Cała Samira jest w tym: urok słowa, sztuka oczarowania, magia wymiany słów szeptem.
Jest to zatem imię urodzonej opowiadaczki, z żywym humorem i hojną wyobraźnią. Wyobrażamy sobie Samirę jako osobę dowcipną, ciepłą, zdolną zamienić kolejkę oczekujących w śmiech, a zwykłą kolację w niezapomniany wieczór. Jej fantazja jest łagodnym płomieniem, który nigdy całkowicie nie gaśnie; jej wrażliwość, prawdziwa, często kryje się za sprytną odpowiedzią.
Imię, bardzo rozpowszechnione od Maghrebu po Bliski Wschód, rozkwitło w całej francofonii od lat 60. XX wieku. Reprezentują je wspaniałe postacie: Samira Saïd, diwa marokańskiej piosenki; Samira Makhmalbaf, nad wiek dojrzała i odważna irańska reżyserka; Samira Wiley, aktorka o świetlistym uśmiechu. Wszystkie mówią coś o Samirze: talencie wcielenia się, opowiadania, gromadzenia wokół jednego głosu.
Niezależna, Samira nie lubi, by dyktowano jej drogę, ale jej lojalność wobec bliskich jest niezachwiana. Idzie swoim tempem, pewna swojego uroku, bez pilnej potrzeby bycia w centrum – to centrum przychodzi do niej. Za opowiadaczką widać uważną duszę, która słucha tak samo, jak mówi. Podsumowując, Samira jest blaskiem w nocy, tą, która utrzymuje płomień rozmowy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Samira nie goni za miłością, zaprasza ją do stołu swojej nocy. Jej podejście jest podejściem nocnej narratorki: powolne, hipnotyzujące, tkane ze słów, które pieszczą duszę bardziej niż ciało. Zaczarowuje swoją obecnością, tym gęstym ciepłem wieczorów pod gwiazdami, gdzie cisza nie jest pusta, lecz pełna obietnic. Przyciąga ją głębokość spojrzenia, tego, które potrafi słuchać bez oceniania, towarzysz zdolny zamienić cień w porozumienie. Szuka alchemii zawieszonego czasu, intymnego szeptu, który sprawia, że noc drży. Z drugiej strony, nic nie męczy jej tak szybko jak głośna powierzchowność, surowe światło, które odstrasza intymność. Banalność, intelektualna pustka lub pośpiech posiadania bez zrozumienia pozostawiają Samirę obojętną, zamkniętą w jej legendarnej autonomii. Dla niej miłość jest sztuką narracji: wymaga rytmu, cierpliwości i duszy zdolnej do tańca we wspólnym mroku. Bez tej nocnej alchemii więź rozpuszcza się jak rosa o poranku.
Samira to imię arabskiego pochodzenia, oznaczające „towarzyszkę wieczoru”. Pochodzi od rdzenia s-m-r, który przywołuje nocne rozmowy, w których słowo samar oznacza pogawędkę prowadzoną w nocy.
Dzień imienia Samiry obchodzony jest 20 sierpnia ku czci świętego Samuela. Był on prorokiem Izraela z XI w. p.n.e.
W kraju zarejestrowano 17 315 urodzeń z tym imieniem. Jego popularność osiągnęła szczyt w 2013 roku, choć utrzymuje stałą obecność w rejestrach stanu cywilnego.
Chociaż nie istnieje powszechnie ustandaryzowana oficjalna odmiana, powszechne jest używanie czułych przezwisk, takich jak Mira czy Sami. Te skrócone formy są często stosowane w codziennym kontakcie.
Prawidłowa wymowa to sa-MI-ra, z akcentem na drugiej sylabie. Ważne jest zachowanie wyraźności każdej sylaby, aby uszanować jej arabskie pochodzenie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.