Znaczenie: zwycięzca.
Z łacińskiego Vincentius.
22 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Wacław. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpański diakon IV wieku, aktywny w Saragossie, zmarły w Walencji. Odmówił odarcia od swoich przekonań w obliczu prześladowań rzymskich, znosząc tortury i wygnanie, nie ustępując nigdy. Jego upór czyni go symbolem nieugiętego oporu.
Co z tego zostaje: Tu się tu dowiadujemy, że wewnętrzna spójność może przetrwać zewnętrzną przemoc. Bronienie tego, co uważa się za słuszne, nawet za wszelką cenę, pozostaje aktem absolutnej wolności.
Vicente obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 stycznia.
Vicente wywodzi się z łacińskiego Vincentius, co oznacza „zwycięzca”, a jest to imię, które pierwsi chrześcijanie przyjęli z entuzjazmem ze względu na jego przesłanie duchowego zwycięstwa nad śmiercią. W Hiszpanii kluczową postacią jest św. Wincenty Męczennik, diakon z Saragossy, który został zamęczony w Walencji około roku 304 podczas prześladowań za panowania Dioklecjana; jest patronem Walencji, a jego święto, obchodzone 22 stycznia, nadaje tradycyjny charakter całym miastom.
Imię zyskuje drugiego wielkiego patrona w osobie św. Wincentego Ferreriusza, gorliwego dominikańskiego kaznodziei z Walencji z XV wieku (5 kwietnia), oraz św. Wincentego a Paulo, apostoła miłosierdzia. To potrójne święte pochodzenie wyjaśnia jego silne zakorzenienie na wschodnim wybrzeżu Hiszpanii (Levante) oraz w całym kraju, gdzie przez pokolenia było to imię nadawane karczmom, ulicom i całym rodzinom.
Dziś Vicente zachowuje swój swojski i przyjazny charakter, z tą swoistą, ujmującą cechą imienia „z tradycji”. Jego zdrobnienie Vicent w języku katalońskim (walencjańskim) oraz czułe Chente w Meksyku utrzymują je przy życiu. Postrzegane jest jako imię ciepłe, bliskie i z historią, łączące klasyczne brzmienie z bardzo śródziemnomorską otwartością.
Vicente jest przede wszystkim ciepły: lojalność i wrażliwość rządzą jego charakterem, z tą śródziemnomorską otwartością, która czyni go przyjacielem od baru i do długich rozmów. Jego imię oznacza „zwycięzcę” i choć nie ma go wytatuowanego, tkwi w nim spokojny upór – ta diakona, który się nie poddaje, i tego Vicente Ferrera, który poświęca życie innym – która daje o sobie znać, gdy naprawdę liczy się to, co ważne.
Jego energia jest towarzyska i uprzejma, raczej niż porywająca; czerpie radość z grupy, z rodziny, z ludowych zabaw, a jego potrzeba bycia kochanym jest realna, choć nigdy nachalna. Dyplomacja przychodzi mu łatwo: potrafi łagodzić spory, mediować i przywracać pokój, ponieważ ponad wszystko ceni harmonię. Nie jest człowiekiem wielkich awantur, lecz budowania mostów i podawania talerza jedzenia.
W Vicencie jest głęboka serdeczność i dobry, lokalny, pozbawiony złośliwości humor. Podobnie jak poeta Aleixandre, może ukrywać głęboką wrażliwość pod prostym wyglądem; podobnie jak Del Bosque, rządzi bez podnoszenia głosu, zdobywając szacunek dzięki spokojowi, a nie efektownym gestom. Jego ambicja istnieje, ale służy jego bliskim: zwyciężać, by lepiej dbać.
Stabilny, wiarygodny, hojny, typowy Vicente jest przyjaznym filarem swojego otoczenia, tym, który organizuje rodzinny obiad i pamięta o wszystkich urodzinach. Może nie szuka blasku reflektorów, ale gdy go ma, wypełnia go naturalnością i dobrym nastawieniem. Zwycięzca z tych, którzy wygrywają z kretesem... w czułości.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Vicente nie szepcze, on narzuca. Jego natura, kuta w zwycięstwie, przekształca miłość w podbój godny opowiedzenia. Nie szuka wygody rutyny, lecz intensywności pojedynku, w którym oboje dobrowolnie ustępują. Jego uwodzenie jest bronią białą, elegancką i zabójczą; owija cię pewnością siebie kogoś, kto już wygrał, patrząc na ciebie tak, jakby już znał zakończenie historii, a ty po prostu jeszcze nie.
Fascynuje go ostry umysł i przepełniająca pasja; co go śmiertelnie nudzi, to pasywność, ta apatia, która pachnie z góry przegraną. W łóżku jest panem swojego rytmu, wymagając całkowitego oddania, ponieważ dla niego kochać to akt wspólnego triumfu. Jednak jego największą słabością jest jego własna pycha. Jeśli poczuje, że druga osoba nie odpowiada tą samą siłą życiową, wycofa się z nienaruszoną godnością, pozostawiając pustkę, którą wypełnić może tylko ktoś zdolny go wyzwać i pokonać, lub zostać przez niego pokonany.
Oznacza „zwycięzca” lub „ten, który zwycięża”, od łacińskiego vincens (vincere, „zwyciężać”).
22 stycznia, w święto św. Wincentego Męczennika z Saragossy, patrona Walencji. Św. Wincentego Ferreriusza obchodzi się 5 kwietnia.
Z łacińskiego Vincentius, bardzo rozpowszechnionego przez męczenników i świętych chrześcijańskich pierwszych stuleci.
Tak, Vicenta, dziś rzadko spotykane, ale powszechne w poprzednich pokoleniach.
Vicent, forma bardzo rozpowszechniona w Walencji z powodu kultu jej świętych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.