Znaczenie: ten o największej chwale.
Utworzony z „vęce” („więcej, większy”) i „slava” („chwała”).
28 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Wacław. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Wojewoda Czech w X wieku, na terenie dzisiejszej Republiki Czeskiej. Bronił najuboższych i bronił swojego księstwa przed ambicjami własnego brata, płacąc życiem za swój opór wobec przemocy rodzinnej.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że konsekwencja w stosunku do zasad może być kosztowna, ale odmowa stania się tym, co się nienawidzi, jest formą najwyższego odwagi.
Źródło: Wikidata
Wenceslao obchodzi imieniny w Hiszpanii i w Argentynie 28 września.
Wenceslao to imię o słowiańskim rodowodzie, utworzone z „vęce” („więcej, większy”) i „slava” („chwała”): dosłownie „ten, który ma największą chwałę”. Jego patronem jest św. Wacław I, książę Czech z X wieku, pamiętany ze swojej pobożności i hojności wobec ubogich, zamordowany przez własnego brata i zaraz potem czczony jako męczennik oraz patron narodu czeskiego. Jego święto obchodzi się 28 września.
W anglosaskiej kulturze popularnej przetrwało dzięki kolędzie „Good King Wenceslas”, która przedstawia go rozdającego jałmużnę w środku zimy; w Pradze wielki plac Václavské náměstí nosi jego imię. W świecie hiszpańskojęzycznym Wenceslao było imieniem wybitnych pisarzy i humanistów, takich jak galicyjski Wenceslao Fernández Flórez.
Dziś jest to imię rzadko używane, uroczyste, z rycerskim akcentem z innej epoki. Ten, kto je nosi, obarczony jest dźwięcznym i szlachetnym brzmieniem, które nadaje się do czułego zdrobnienia „Wences” na co dzień.
W Wenceslao jest pewien sposób bycia, którego nie da się wyuczyć: naturalna godność, jakby imię pożyczyło mu odrobinę szlachetności jego świętego księcia. Jego lojalność sięga dziewiątki; jest z tych ludzi, dla których dane słowo jest kwestią honoru, a jego poczucie odpowiedzialności i dyplomacji (8) czyni z niego mediatora, tego, kto łagodzi konflikty, kto wie, jak się zachować. Nie krzyczy, żeby zwrócić na siebie uwagę (potrzeba uwagi 4): wystarcza mu jego spokojna i stanowcza obecność.
Jego ambicja jest realna, ale elegancka (7): nie szuka władzy dla władzy, lecz „sławy” w starożytnym znaczeniu tego słowa – zostawienia godnego śladu, by być pamiętanym za to, co dał, a nie za to, co wziął. Tu odbija się echo hojnego króla z kolędy, tego, który wychodzi na mróz, by ratować biedaka. Stabilność (8) to jego żywioł; gestykulacje i nadmierna fantazja (4) nie są w jego stylu – woli to, co solidne, sprawdzone, trwałe.
Jego numerologia siódemki dodaje mu refleksyjnej głębi: jest z tych, którzy myślą przed działaniem, cenią dobrą książkę lub rozmowę o głębszej treści i strzegą wewnętrznego ogrodu, do którego nie każdy ma dostęp. Na początku może wydawać się zdystansowany, nieco ceremonialny, ale kto przeniknie tę skorupę, znajdzie bezwarunkowego sojusznika, o suchym, ale subtelnym humorze (4-5) i dyskretnym wyczuciu (6). Dziedzic imienia męczennika i hiszpańskich humanistycznych pisarzy, typowy Wenceslao łączy prostolinijność, kulturę i hojność, która nie robi hałasu. Dżentelmen z innej epoki, a właśnie dlatego – niezapomniany.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Wenceslao nie szuka efemerycznych luksusów, lecz oddania, które wykracza poza codzienność. Jego imię, które szeptem oznacza „tego, który ma największą chwałę”, czyni z niego kochanka, który podnosi akt seksualny do rangi rytuału sakralnego. Nie uwodzi pustymi słowami, lecz magnetyczną, starożytną i ciężką jak ciemny miód obecnością. Pociąga go intensywność, te dusze, które nie boją się wpatrywać w otchłań; jego zmysłowość jest głęboka i powolna, to pieszczota, która zakorzenia się w skórze, zanim dotrze do serca. Jednak ucieka przed chłodem i powierzchownością. Banalność jest dla niego powolną trucizną. Dla niego miłość to podbicie istoty, a nie ciała. Potrzebuje połączenia, które krzyczy cichą chwałą, w którym wspólne milczenie jest bardziej wymowne niż tysiąc obietnic. Jeśli jego partnerka staje się przewidywalna lub pozbawiona duszy, wycofuje się z godnością wygnanego króla, zostawiając jedynie echa namiętności, która była prawdziwa, intensywna i w końcu nieuchronna.
Pochodzi od słowiańskiego „Vęceslavъ”, złożonego z „większy” i „chwała”. Jego oryginalna czeska forma to Václav.
28 września, w dniu świętego Wacława I, księcia Czech i patrona Republiki Czeskiej.
„Ten o największej chwale” lub „najbardziej chwalebny”, ze względu na słowiańskie korzenie „vęce” (więcej) i „slava” (chwała).
Tak: „dobry król Wenceslao” z kolędy to właśnie ten sam święty książę, słynący ze swojej hojności.
Najczęściej spotykanym zdrobnieniem jest „Wences”; w formie czułej słyszy się również „Lao” lub „Ceslao”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.