Znaczenie: wola jako tarcza.
De wil + helm, „wola jako tarcza”.
25 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Wilhelm z Bourges.
Cysterski arcybiskup z XII wieku, we Francji. Prowadził swój diecezję z surową moralną rygorystycznością, walcząc z nadużyciami władzy i starając się przywrócić dyscyplinę kościelną przez przykład i stanowczość.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by stawiać czoła potężnym, broniąc tego, co uważa się za sprawiedliwe. Ta wymagająca integralność, która odrzuca łatwość kompromisu, pozostaje wzorem obywatelskiego męstwa.
Źródło: Behind the Name · Wikidata · Wikipédia
William obchodzi imieniny w USA, w Brazylii i w Niemczech 8 czerwca; we Francji i we Włoszech 10 stycznia; w Hiszpanii i w Argentynie 25 czerwca.
William to Guillaume w angielskim stylu. Imię wywodzi się z germańskiego Wilhelm — wil, wola, i helm, ochronny hełm — i opowiada historię podboju: gdy Wilhelm Zdobywca wylądował w Anglii w 1066 roku, przyniósł ze sobą swoje imię, które zmieniło się w William i przez tysiąc lat utrzymywało się na brytyjskim tronie.
Po drugiej stronie Kanału William zachowuje ten elegancki i królewski aromat. Nie sposób nie myśleć o księciu Williamie, następcy tronu, ani o Williamie Szekspirze, największym nazwisku w angielskiej literaturze. Imię brzmi jednocześnie klasycznie, szykownie i międzynarodowo.
We Francji William uwodzi rodziców, którzy lubią wyrafinowane imiona anglosaskie, ale nie ekscentryczne. Obecne regularnie od kilku dekad, przywołuje obraz spokojnego, pewnego siebie chłopca, nieco brytyjskiego w swoim wyglądzie — tego typu, który dobrze nosi ubrania i trafnie się wyraża. Wola i ochrona: program jest zapisany w jego etymologii i pasuje do niego jak wylany.
Imię „William” posiada naturalny, niemal brytyjski sznyt, który widać bez potrzeby popisywania się. Wierny swemu etymologicznemu znaczeniu „ochronna wola”, jest spokojnym, solidnym chłopcem, na którym można polegać. Nie popada w pośpiech: obserwuje, rozmyśla, a następnie działa ze spokojnym zdecydowaniem. Jego stabilność uspokaja, a poczucie lojalności czyni go wiernym przyjacielem i niezawodnym filarem, z tych, którzy dotrzymują słowa nawet wtedy, gdy nie jest im to na rękę.
W nim jest siódemka, ta skłonność do refleksji: William to często dyskretny intelektualista, ciekawy istoty rzeczy, który woli głęboką rozmowę od powierzchownej gadaniny. Jego humor istnieje, ale jest subtelny, przyprawiony delikatną ironią, bardzo angielski w duchu: u niego uniesiona brew zastępuje śmiech. Nie czuje wielkiej potrzeby bycia w centrum uwagi; jego obecność mówi sama za siebie, a raczej nieufnie podchodzi do chwalenia się.
Jego niezależność jest prawdziwa: William lubi decydować sam, wytyczać własną drogę i źle znosi narzucanie mu decyzji. Ale ta autonomia nie ma nic zimnego: towarzyszy jej spokojna ambicja i prawdziwe poczucie ochrony wobec tych, których kocha. To pancerz jego etymologii, który dobrowolnie oferuje innym.
Aura jego imienników leży na nim jak skrojony na miarę garnitur: głębia Szekspira, powaga księcia, wynalazczy duch konstruktora. William emanuje tą ponadczasową elegancją imion, które nie wychodzą z mody: ani krzykliwych, ani zakurzonych. Na początku wyczuwa się w nim powściągliwość, niemal skrytość, ale za fasadą kryje się hojne i stałe serce. W skrócie: nowoczesny dżentelmen.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod hełmem swojej woli William ukrywa serce, które oddaje się jedynie z niezwykłą intensywnością. Jego podejście do uwodzenia nie jest oparte na bezcelowej lekkości, lecz na zdecydowanym podboju. Nie bawi się w grę, szuka duszy zdolnej utrzymać jego spojrzenie, partnera, który nie boi się głębokiego i ochronnego zaangażowania, jakie on wciela. Dla niego uwodzenie jest aktem ochrony: otacza ukochaną istotę niezachwianym poczuciem bezpieczeństwa, oferując obecność, która nigdy nie słabnie. Przyciąga go spokojna siła, ta, która rezonuje z jego własną germańską determinacją. Z drugiej strony, niestabilność emocjonalna i frywolność natychmiast go męczą, on, który wznosi mury, aby chronić to, co ważne. Kocha z niemal fizyczną, zmysłową i zakorzenioną intensywnością, gdzie każdy gest jest przemyślany, a każde słowo wypowiedziane z powagą spełnionej obietnicy. Dla Williama miłość jest bastionem, schronieniem, w którym wola staje się absolutną czułością.
Pochodzi z języka germańskiego, od imienia Willahelm, które było bardzo rozpowszechnione w Europie od średniowiecza.
Łączy wil („wola”) i helm („hełm, ochrona”): „ochronna wola” lub „ochroniony przez swoją mocną wolę”.
25 czerwca, na cześć św. Wilhelma z Vercelli, opata i założyciela Montevergine.
„Memo” to meksykańska forma zdrobnienia od Guillermo, tak samo jak „Guille” w Hiszpanii i Argentynie.
William w języku angielskim i Guillaume we francuskim; w języku włoskim Guglielmo.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.