Znaczenie: niedźwiedź lub Artorius.
Od celtyckiego arth, „niedźwiedź”, lub od rzymskiego imienia Artorius.
11 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Arthur Bell.
Erudyt i franciszkanin angielski z XVII wieku, aktywny w Niderlandach i w Belgii. Znajomość wielu języków, poświęcił swoje życie tłumaczeniu i nauczaniu tekstów starożytnych, ułatwiając w ten sposób dostęp do wiedzy dla wielu społeczności, zanim został stracony za swoje przekonania.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by czynić przekazywanie wiedzy swoim głównym zadaniem, nawet za cenę własnego życia. Jest to dowód na to, że inteligencja i kultura są siłami, których nie da się negocjować.
Źródło: Nominis
Arthur obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 11 grudnia; w USA 15 listopada.
Arthur to imię owiane legendą. Jego pochodzenie jest naprawdę niepewne — może od celtyckiego arth, „niedźwiedź”, może od rzymskiego imienia Artorius — ale jego sława nie: należy przede wszystkim do Króla Arthura, króla Camelotu, Excalibura i Rycerzy Okrągłego Stołu, których romanse zachwycały Europę od czasów średniowiecza.
Imię przeżyło ogromny renesans w epoce wiktoriańskiej, napędzany poezją Tennysona i przez Arthura, księcia, syna królowej Wiktorii, i stało się synonimem rycerskości i szlachetnych ambicji. Po dekadach brzmienia jak imię dziadka, odnotowało zauważalny powrót, osiągając szczyt rankingów imion dla niemowląt zarówno we Francji, jak i w Wielkiej Brytanii w XXI wieku.
Dziś Arthur czyta się jako idealną mieszankę dziedzictwa i świeżości — królewski, ale ciepły, starożytny, ale o dziecięcym uroku (pomagany przez pewną żywą energię). Nosi aurę wyobraźni, galanterii i cichej siły, z krótkimi i przyjaznymi formami Art i Artie zawsze w zasięgu.
Arthur to imię, które brzmi nieco jak zbroja. Pochodzenia chwały niepewnej — być może celtyckiego arth, „niedźwiedź”, być może rzymskiego Artorius —, należy przede wszystkim do króla raz i zawsze, i ta legenda przenika wszystkich, którzy je noszą. Profil cech czyta się jak list od rycerza: wysoka lojalność, wysoka energia, królewska ambicja i, co kluczowe — wysoka ocena za fantazję. Arthur w swoim życiu to szlachetny marzyciel, ten z kodeksem, misją i nieco niepraktyczną wizją, którą w pełni zamierza urzeczywistnić. Camelot nie została zbudowana przez sceptyków.
Jest rycerski w starym sensie: ferośnie lojalny wobec swojego okrągłego stołu przyjaciół, wystarczająco hojny i niezależny, by podążać własną drogą, gdy tego wymaga sprawa. Energia i wyobraźnia razem czynią go naturalnym awanturnikiem i twórcą rzeczy — można dostrzec DNA w Arthure Conan Doyle’u przywołyującym Sherlocka, w Arthure Rimbaudzie podpalającym zasady poezji w wieku dziewiętnastu lat, w Arthure Ashe łączącym sportowy ogień z cichą godnością. Jest tu ambicja, ale to ten szlachetny rodzaj, skierowany na coś większego niż on sam.
Aura imienia jest królewska, ale ciepła — potrafi brzmieć zarówno staroświecko, jak i świeżo uroczo, co jest dokładnie powodem, dla którego wróciło na szczyt wykresów imion noworodków we Francji i Wielkiej Brytanii w ostatnich latach, po dziesięcioleciach gromadzenia kurzu. To jest sztuczka Arthura: dziedzictwo i młodość jednocześnie, legendarny król odrodzony jako błyskotliwy, ciekawy i nieco psotny chłopiec (pomagany, niewątpliwie, przez pewną animowaną postać). Nowoczesny Arthur jest dowcipny, zasadniczy i wyobraźni, na zawsze w połowie przekonany, że w najbliższym kamieniu jest miecz. Daj mu sprawę, której ma służyć, a poprowadzi ją — silny jak niedźwiedź, lojalny jak okrągły stół i nigdy całkowicie z tego stulecia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Arthur kocha z ciężarem i zakorzenieniem niedźwiedzia — cicho, rozważnie i ferośnie ochronnie. Nie rozrzuca swojego uczucia jak konfetti; zakorzenia je. Sedukcja dla niego nie jest frenetycznym wyścigiem, lecz wolnym, magnetycznym przyciąganiem, zakorzenionym w tajemnicy jego ambiguownego pochodzenia. Jest przyciągany przez głębię i autentyczność, przez tych, którzy posiadają nieposkromiony duch dzikiego lasu lub stoicką odporność starożytnego rzymskiego kamienia. Powierzchowność natychmiast go wyczerpuje; szuka partnera, który potrafi znieść zarówno ciszę, jak i burzę. W sypialni jego dotyk jest ziemisty i zmysłowy, priorytetowo traktując połączenie ponad pokaz. Nie należy do tych, którzy szukają przejściowych przygód; gdy się zaangażuje, jego oddanie jest tak trwałe, jak celtyckie korzenie, które mogą go rościć. Jednak jego niepewność co do własnych korzeni może manifestować się jako emocjonalna obrona, czyniąc go nieufnym wobec tych, którzy wymagają natychmiastowej przejrzystości. Potrzebuje kochanki, która szanuje jego cienie, kogoś, kto rozumie, że jego intensywność nie jest agresją, lecz głęboką, prymitywną zdolnością do ceniienia. Zakochuje się intensywnie, szukając więzi, która wydaje się mniej wyborem, a bardziej przeznaczeniem, spotkania dusz, które transcenduje debatę o tym, skąd pochodzi.
Jego znaczenie jest niepewne — prawdopodobnie „niedźwiedź” od celtyckiego arth, lub pochodzące od rzymskiego imienia Artorius.
Król Arthur jest legendarną postacią romansów średniowiecznych; historycy nie mogą potwierdzić, że istniał rzeczywisty król Arthur.
Dzień imienin Arthura przypada 11 grudnia, w hołdzie błogosławionemu Arthurowi Bellowi. Był on franciszkaninem i męczennikiem.
Po długim okresie stagnacji, wrócił z siłą w dekadach 2000-2010, prowadząc rankingi we Francji i plasując się wysoko w Wielkiej Brytanii jako odrodzone imię w stylu vintage.
Art i Artie to klasyczne krótkie formy w języku angielskim; w języku włoskim i hiszpańskim używa się Arturo.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.