Znaczenie: syn prawej ręki lub syn mojego smutku.
Z Binyamin, imienia nadanego przez Rachel, pierwotnie Ben-Oni.
31 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Beniamin z Persji.
Perski diakon z początku V wieku, żyjący za panowania króla Yazdegerda I. W obliczu królewskich prześladowań odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań i przyjął śmierć, zamiast ulec. Jego niezachwiane przywiązanie do swojej tożsamości doprowadziło go do męczeństwa.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie zdradzać tego, kim się jest, nawet gdy presja jest skrajna. To forma godności, która przypomina, że spójność ma swoją cenę, ale pozostaje jedyną solidną podstawą własnego „ja”.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Benjamin obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 31 marca.
Benjamin posiada jedną z najbardziej wzruszających historii pochodzenia w Biblii. Jako najmłodszy syn Jakuba otrzymał imię Binyamin, „syn prawej ręki” — miejsce łaski i błogosławieństwa — po tym, jak jego matka, Rachel, umierając, najpierw nazwała go Ben-Oni, „synem mojego smutku”. Z tego bolesnego początku imię zaczęło oznaczać najmłodsze i najcenniejsze dziecko w rodzinie, a „benjamin” weszło nawet do francuskiego jako rzeczownik pospolity oznaczający dziecko w rodzinie.
Imię rozkwitło wśród purytanów i nigdy naprawdę nie zeszło z sceny w krajach anglojęzycznych, ale cieszy się dziś wielkim współczesnym odrodzeniem, zajmując komfortową pozycję wśród najpopularniejszych imion męskich ostatnich dekad. Połącza biblijną powagę z nowoczesnym, łatwym i przyjaznym brzmieniem.
Dziś Benjamin wydaje się inteligentny, zabawny i sympatyczny — to imię o uczonym uroku (wspieranym przez ujmującą osobowość Benjamina Franklina) i garderobę wesołych przezwisk, od Ben po Benji. Jest odbierane jako klasyczne i aktualne, wystarczająco godne dla sali konferencyjnej, ale wystarczająco ciepłe dla pokoju dziecięcego, co jest właśnie powodem, dla którego pozostaje ulubieńcem rodziców przez pokolenia.
Benjamin to ten, dzięki któremu grupowy czat staje się warty przeczytania. Humor i wyobraźnia są u niego na pierwszym miejscu, dlatego jest szybki, żartobliwy i nieskończenie pomysłowy — to ten przyjaciel, który ma idealny slogan, zaskakujący pomysł i plan, o którym nikt inny by nie pomyślał. W imieniu tym tkwi odrobina wiecznego najmłodszego dziecka (we francuskim „benjamin” oznacza dosłownie ostatnie dziecko w rodzinie), co widać po jego zachowaniu: Benjamini zachowują pewną błyskotliwą, dziecięcą ciekawość, niezależnie od wieku.
Jego energia jest wysoka, a potrzeba odrobiny uwagi jest realna — prawdziwy Benjamin ceni sobie publiczność i wie, jak opanować salę, w stylu sympatycznym i autoironicznym Ben Stillera, a nie w sposób pretensjonalny. Ale nie jest powierzchowny. Za tym duchem kryje się ciepła lojalność oraz wystarczająca ambicja, by naprawdę dokończyć inteligentne rzeczy, które zaczyna. Pomyśl o Benjaminie Franklinie: umysł, który fruwa między dziesięcioma fascynacjami, a jednak w międzyczasie wymyśla piorunochron.
Gdzie Benjamin zawodzi, to stabilność — jego ustawienia w tym zakresie są przeciętne, a on bywa nieco rozproszony, goniąc za kolejną ciekawą rzeczą, zanim skończy poprzednią. Rutyna go nudzi, a plany zmienia z kaprysu. Jego wrażliwość również jest obecna, choć subtelnie; klaun z grupy często czuje więcej, niż daje to po sobie poznać. Ale to właśnie ta mieszanka stanowi jego urok: Benjamin to błyskotliwe towarzystwo, hojne w śmiech i wystarczająco nieprzewidywalne, by wszystkich lekko oczarować. Daj mu białą kartkę, a wypełni ją czymś, czego nie przewidziałeś.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Benjamin podchodzi do romansu z pewną, głęboko zakorzenioną pewnością „syna prawej ręki”. Nie gra w gry; jego uczucie jest świadomym wyborem, oferując rzadkie połączenie siły ochronnej i łagodnej wiarygodności. W uwodzeniu mniej liczy się dla niego krzykliwa teatralność, a bardziej magnetyczna atrakcyjność obecności. Przyciąga partnerów, którzy cenią głębię ponad dramat, tych, którzy doceniają cichą intensywność spojrzenia trwającego o sekundę dłużej. Jest zmysłowy w swojej precyzji, znajdując ekstazę w dotykalnych detalach dotyku i lojalności. Jednak jego dziedzictwo prawej ręki implikuje pewną sztywność; może niebezpiecznie znudzić się nieprzewidywalnością lub chaosem emocjonalnym. Jeśli partner stanie się zbyt niestabilny lub odmówi zaangażowania w wspólną drogę, jego cierpliwość wyparowuje. Szuka muzy, która jest zarówno spowiedniczką, jak i równą mu osobą, kogoś, kto odwdzięczy się jego niezachwianej oddaności wzajemną pobożnością. Zdrada jest jego jedyną prawdziwą przeszkodą, ponieważ dla niego miłość jest kontraktem duszy, napisanym atramentem, którego nie da się wymazać. Oferuje fortecę ciepła, ale tylko dla tych, którzy są godni jego niezachwianej duszy.
Pochodzi z hebrajskiego Binyamin, „syn prawej ręki”, co sugeruje syna faworyzowanego lub szczęśliwego.
Dzień świętego Benjamina przypada na 31 marca. Był diakonem i męczennikiem w Persji.
Dlaczego biblijny Benjamin był najmłodszym synem Jakuba, słowo to zaczęło oznaczać dziecko w rodzinie.
Bardzo — w ciągu ostatnich dwóch dekad był to popularny męski imię w USA i Wielkiej Brytanii.
Ben, Benny, Benji i Benje to wszystkie powszechne i czułe.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.