Znaczenie: egida, mityczna tarcza Zeusa wykonana ze skóry kozy lub zwinnej młodej kozy.
odnosi się do egidy, mitycznej tarczy Zeusa wykonanej ze skóry kozy.
1 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Gil hermita. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Eremita z VII lub VIII wieku, zamieszkujący w lasach Prowansji. Miał chronić raną samicę jelenia, stając przed nią i wystawiając własne ciało na przemoc, aby ją ocalić. Ten akt absolutnej ochrony sprawił, że został skojarzony z tymi, którzy są słabi lub marginalizowani.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na wystawienie się na czoło, by chronić to, co jest kruche, nawet jeśli trzeba za to zapłacić. To forma odwagi, która nie szuka chwały, lecz godności drugiego człowieka.
Źródło: Wikidata
Egidio obchodzi imieniny we Włoszech, w Brazylii i w Argentynie 1 września.
Egidio to imię o starożytnym i dyskretnym uroku, mające korzenie w grece: nawiązuje do egidy, mitycznej tarczy Zeusa wykonanej ze skóry kozy, oraz do wizerunku zwinnej młodej kozy. Jest więc symbolem ochrony, już od etymologii.
Swoją popularność w całej Europie zawdzięcza św. Egidiemu, prowansalskiemu eremicie, o którego życiu opowiadane są bardzo słodkie legendy: jako obrońca łani, na którą polowali myśliwi, stał się patronem słabych i cierpiących oraz jednym z najbardziej czczonych świętych średniowiecza, do tego stopnia, że nadał nazwę miastom, kościołom i słynnej Wspólnocie św. Egidia. We Włoszech imię to ma długą tradycję, kultywowaną przez filozofów i ludzi kultury, takich jak Egidio Romano.
Dziś Egidio postrzegany jest jako imię dojrzałe, powściągliwe i nieco z innego czasu, które pachnie uprzejmą powagą i solidnymi korzeniami. Choć jest mniej rozpowszechnione wśród nowo narodzonych, zachowuje jednak retro elegancję i godność, które entuzjaści bardzo cenią.
Egidio to imię, które zna tarczę i schronienie. Jego grecki rdzeń łączy je z egidą, z pancerzem ochronnym par excellence, a jego święty to pustelnik, który staje tarczą dla rannej sarny: dwa obrazy, które wykreowały naturę o naturalnie ochronnym charakterze, typ osoby, do której inni biegną, gdy sprawy się komplikują. W nim tkwi uspokajająca solidność, spokój kogoś, kto nie traci zimnej krwi i stawia czoła problemom jeden po drugim.
Egidia wyobrażamy sobie jako osobę zamkniętą w sobie, mało skłonną do błyszczenia, szczęśliwą w swojej autonomii, jak pustelnik w swoim lesie. Nie kocha hałasu ani samej w sobie rywalizacji: woli substancję nad pozór, spójność nad krzyk. Ta dyskrecja nie powinna być mylona z zimnością, ponieważ pod skorupą kryje się szczera czułość, ta kogoś, kto opiekuje się zagubionym koźlęciem i najsłabszym w grupie. Lojalność to prawdopodobnie jego najbardziej wyrazisty rys: przyjaciel Egidia to przyjaciel na całe życie.
Pokoleniowo imię przywołuje przyjazną powagę, tę mądrych dziadków i ludzi kultury, i w istocie tradycja łączy je z uczonymi i filozofami, takimi jak Egidio Romano, czy z niezmordowanym Forcellinim, który poświęcił życie słownikowi. W nim wyłania się spójny portret: uporządkowany umysł, cierpliwość kartuza, zamiłowanie do dobrze wykonanej pracy i brak pośpiechu w przypisywaniu sobie zasług. Egidio jest cichym strażnikiem, mężczyzną z tarczą, który nigdy nie wyciąga miecza, ale zawsze jest gotów stanąć w obronie tych, których kocha. Imię, które nie krzyczy, ale na którym można polegać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Egidio kocha jak wojownik, który zna wartość ochrony: intensywnie, z oddaniem, z tą starożytną siłą egidy, która otula i leczy. Jego zmysłowość nie jest frywolna, jest namacalna, zakorzeniona w stabilności, która zna smak skóry i ziemi. Pozwala się uwodzić kobiecej inteligencji, tym umysłom ostrym jak ostrze miecza, zdolnym stawiać mu czoła bez lęku. Kocha bezpośredni i szczery kontakt fizyczny, pozbawiony gier władzy; dla niego pasja jest ucieczką, a nie bitwą. Jednak jego natura, związana z etymologią „młodej kozy”, czyni go niecierpliwym wobec przeciętności i nudy. Nie znosi wahania ani intelektualnej powierzchowności; jeśli partnerka nie stymuluje jego umysłu lub brakuje jej autentyczności, jego zainteresowanie znika z chłodem greckiej zimy. Szuka duszy, która zdoła udźwignąć ciężar jego lojalności, wspólniczki, która potrafi biec z nim najstromszymi ścieżkami życia, z oczami płonącymi pasją i sercem twardym jak skała.
Pochodzi z greki, z formy Aigídios związanej z egidą, czyli tarczą ze skóry kozy; dotarło do włoskiego przez łacińskie Aegidius.
Odnosi się do „nosiciela egidy” (ochronnej tarczy) i, przez korzeń, do „młodego koźlęcia”.
1 września, ku czci świętego Egidia eremity.
Ponieważ legenda czyni go opiekunem słabych, żebraków i niepełnosprawnych; był jednym z Czternastu Świętych Wspomożycieli Średniowiecza.
Po francusku Gilles, po angielsku Giles, a po hiszpańsku Gil: wszystkie te formy wywodzą się od tego samego świętego.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.