Znaczenie: blask słońca, światło, pochodnia.
Z formy łacińskiej i międzynarodowej greckiego Helénē, związanej z hélē.
18 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Helena.
Rzymska cesarzowa i matka Konstantyna, na początku IV wieku. Podjęła długą osobistą podróż do Ziemi Świętej, aby tam wznosić miejsca kultu i zachować pamięć miejsc związanych z życiem Jezusa, zmieniając jedno z nich w miejsce zgromadzeń.
Co z tego zostaje: Można wybrać podróżowanie nie po to, by uciekać, lecz by zakotwiczyć swoją pamięć w konkretnym miejscu. To sposób na powiedzenie, że historia zasługuje na ochronę, nawet gdy nie ma się już władzy politycznej.
Źródło: Nominis
Helena obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 18 sierpnia.
Helena to forma łacińska i międzynarodowa greckiego Helénē, powiązana z hélē, „blask słońca, światło, pochodnia”. Dwie słynne Heleny zamieszkują to imię: mityczna Helena z Troi, „twarz, która posłała w świat tysiąc okrętów”, a przede wszystkim św. Helena, matka cesarza Konstantyna, której tradycja przypisuje odnalezienie Prawdziwego Krzyża w Jerozolimie; jej wspomnienie przypada 18 sierpnia.
Imię to przenika wszystkie języki — Elena we Włoszech i w Hiszpanii, Helen w języku angielskim, Jelena w Rosji — i oferuje słodkie zdrobnienia Lena lub Nell. Helena emanuje aurą, która jest jednocześnie świetlista i królewska, nieco romantyczna, rozsławiona przez silne osobowości takie jak Helena Bonham Carter czy Helena Rubinstein. Eleganckie i nieco retro-chic, przywołuje światło, szlachetną postawę i wrażliwość artystyczną. Imię, które błyszczy bez wysiłku.
Helena błyszczy — jej słoneczne etymologiczne korzenie nie kłamią. W niej jest światło, które przyciąga spojrzenia, obecność, która wypełnia przestrzeń bez wysiłku. Bardzo wrażliwa, czuje wszystko intensywnie, karmiąc bogate życie wewnętrzne i artystyczną lub romantyczną skłonność. Jej postawa ma coś królewskiego, dziedzictwo Świętej Heleny, cesarzowej, i niezapomnianej Heleny z Troi: Helena naturalnie emanuje szlachetnością, elegancją, która nie potrzebuje pozy. Ale ostrożnie z tymi, którzy myślą, że jest tylko dekoracyjna — pod blaskiem kryje się prawdziwy kaprys, gust do tego, co wyjątkowe, który Helena Bonham Carter idealnie wciela w swoich ekscentrycznych rolach i niepowtarzalnym stylu, albo który Helena Rubinstein przekuła w imperium kosmetyków zbudowane własnymi rękami. Ambitna i dyplomatyczna, Helena wie, jak czarować i przekonywać. Jej lojalność jest ciepła, jej stabilność uspokajająca, ale zachowuje subtelną niezależność: nie mieści się w jednej szufladce. Lubi podobać się innym, tak, i przyjmuje pewną potrzebę światła — nie z próżności, ale ponieważ błyszczenie jest jej naturalnym stanem. Imię brzmi dziś lekko retro-chic, nadając jej ponadczasowy urok, gdzieś między bohaterką romansu a bardzo nowoczesną kobietą kosmopolityczną. Wierna przyjaciółka, wrażliwa powierniczka, dyskretna liderka, gdy to konieczne, Helena łączy serce i dystynkcję. To, co po niej zostaje, jest rzadkie: słodycz, która nigdy nie wyklucza charakteru, piękno obecności podwojone przez głębię duszy. Gdziekolwiek Helena przejdzie, zostawia po sobie odrobinę światła.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Helena, niosąc ciężar pochodni, nie wchodzi po prostu w relację; ona ją oświetla, czasem oślepiającym blaskiem. Jej miłość nie jest biernym szeptem, lecz promieniującą siłą, która wymaga, by ją widziano i czuto. Uwodzi ze spokojną pewnością siebie kogoś, kto zna własne światło, przyciągając partnerów do swojej orbity ciepłym, słonecznym magnetyzmem. Szuka płomienia, który mógłby odpowiadać jej własnemu blaskowi, partnera, którego jej rozjaśnienie nie przeraża, lecz raczej ogrzewa. Należy jednak uważać na cienie. Gdy światło słabnie lub staje się nieregularne, jej greckie dziedzictwo sugeruje płomienny temperament, który może poparzyć. Łatwo nudzi się tym, co powszednie, nudne, pozbawione światła. Relacja, która nie stanowi wyzwania dla jej intelektu ani nie roznieci jej pasji, zostanie odrzucona z szybką i ostateczną stanowczością zgaszonej świecy. Potrzebuje głębi, nie tylko powierzchownego blasku. Trzymać Helenę to trzymać latarnię morską; jest to chwalebne, ale wymaga pewnej ręki i wystarczająco odważnego serca, by wytrzymać blask bez mrugnięcia.
Blask słońca, światło, pochodnia, od greckiego Helen.
Są to dwie formy tego samego imienia: Hélène, wersja francuska; Helena, forma łacińska i międzynarodowa (używana we Włoszech i w Hiszpanii jako Elena).
18 sierpnia, w dniu święta św. Heleny, matki cesarza Konstantyna.
Pierwsze imię jest takie samo: grecka mitologia i chrześcijańscy święci mają wspólne źródło: Helénē, „ta, która świeci”.
Lena, Lena, Nell, Ela lub Elena.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.