Znaczenie: światło.
Wyprowadzone bezpośrednio z łacińskiego lux.
13 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Łucja z Syrakuz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda kobieta z Sylicylii z IV wieku, zmarła męczeńską śmiercią podczas prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana. Rozdała swój majątek najuboższym, aby leczyć swoją matkę i innych chorych, a następnie odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań wobec sędziego, który groził jej śmiercią.
Co z tego zostaje: Jej życie przypomina nam, że wewnętrzne światło nie gaśnie pod presją władzy. Wzywa nas, byśmy pozostali wierni temu, co uważamy za słuszne, nawet gdy wszystko wydaje się działać przeciwko nam.
Lucie obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 13 grudnia.
Lucie, to światło w formie imienia. Bezpośrednio wywodzące się z łacińskiego lux, przywołuje św. Lucy z Syrakuz, syryjską męczenniczkę IV wieku, która stała się patronką niewidomych i wzroku, obchodzoną 13 grudnia w szczytowym momencie najdłuższych nocy w roku. W Skandynawii święta Lucia oświetla przesilenie zimowe, a młode kobiety noszą korony ze świecami: trudno wyobrazić sobie coś bardziej słonecznego.
We Francji Lucie przeżyła swój złoty wiek w epoce belle époque, a następnie wielki powrót już w latach 80. i 90., napędzany falą miękkich i retro-chic imion. Dziś kojarzy się z czymś czułym, jasnym i pocieszającym, bez afektacji.
Imię rzuca obraz jasnej słodyczy, ale nigdy banalnej: spokojną klarowność, dyskretny ciepło. Przechodzi przez pokolenia z ponadczasową elegancją, tak samo swobodnie pasując do babci urodzonej w 1930 roku, jak i do dzisiejszej dziewczynki.
Lucie wyróżnia się swoją dyskretną słodyczą, a nie blaskiem. Wierna swojemu świetlistemu etymologicznemu pochodzeniu, rozświetla pomieszczenie, nigdy go nie przytłaczając: jej wrażliwość, doprowadzona do maksimum (9 na 10), czyni ją wyjątkową słuchaczką, zdolną wyczuć nastrój innych, zanim jeszcze padnie jakiekolwiek słowo. Obdarzona bardzo wysokim poziomem dyplomacji, ta otwartość sprawia, że jest naturalnym pacyfikatorem, osobą, która rozbraja napięcia uśmiechem i trafnie dobranym zdaniem.
Jej lojalność jest jak skała: gdy Lucie przywiązuje się do kogoś, jest to na zawsze, a jej bliscy wiedzą, że mogą na nią liczyć zarówno w dniach złych, jak i dobrych. Ma też bardzo realną część fantazji, czułą wyobraźnię, która ceni drobne poezje codziennego życia, nigdy nie popadając w głośną ekscentryczność. Jej energia i ambicja pozostają umiarkowane: Lucie nie jest z tych, którzy łokciami otwierają sobie drogę ani gonią za reflektorami. Idzie swoim tempem, z uspokajającą stabilnością.
Widać za nią aurę wielkich Lucie: spokojną odwagę Lucie Aubrac, uśmiechniętą wytrwałość mistrzyni. Imię, balansujące między babcią z lat trzydziestych a dzisiejszą dziewczynką, nadaje jej ten ponadczasowy urok, jednocześnie retro i świeży. Podsumowując: słodka, lojalna i świetlista dusza, która woli ogrzewać niż błyszczeć, ale której obecności nie zapomina się nigdy, gdy już odejdzie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lucie nie goni cieni; szuka dusz, które rezonują na jej własnej, świetlistej częstotliwości. W miłości to właśnie ta gwałtowna i łaskawa jasność rozpuszcza kłamstwa. Jej uwodzicielstwo nie jest pułapką, lecz blaskiem: przyciąga dzięki swojej promiennej szczerości, temu spojrzeniu prosto w oczy, bez mrugnięcia. Zakochuje się w inteligencji, w tej iskrze, która wprawia w drżenie jej łaciński duch. Ale uwaga, jej światło ujawnia też pęknięcia. Nieprzezroczystość, podwójna gra czy pospolitość duszy natychmiast ją nudzą. Lucie potrzebuje absolutnej przejrzystości; jeśli spróbujesz przed nią coś ukryć, gaśnie, stając się zimna i odległa jak niebo bez gwiazd. Oferuje namiętną, niemal sakralną miłość, w której prawda jest największym afrodyzjakiem. Dla niej kochać to oświetlać drugiego, ale też wymagać, by odważył się być widzianym, nagim i prawdziwym, pod jej nieubłaganym spojrzeniem.
Lucie wywodzi się z łacińskiego lux, lucis („światło”) przez rzymskie imię Lucia. Nawiązuje do św. Łucji z Syrakuz, męczennicy IV wieku.
Lucie oznacza „jasna”, „ta, która przynosi jasność”.
13 grudnia, w dniu świętej Łucji, blisko przesilenia zimowego.
Bardzo popularne w epoce Belle Époque, odniosło znaczący powrót od lat 80. i 90. XX wieku i pozostaje klasycznym, łagodnym i cenionym imieniem.
Lucia to forma łacińska, włoska i hiszpańska; Lucie to jej adaptacja francuska. Ten sam rdzeń, to samo znaczenie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.