Znaczenie: Ten, który zawsze jest dobry/szczęśliwy.
Współczesna etymologia odnosi się do egipskiego wnn-nfr (Unnefer), epitetu boga Ozyrydesa oznaczającego „tego, który jest zawsze dobry”, który później przeszedł do greki jako Onouphrios, a następnie do łaciny jako Onuphrius.
12 czerwca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Onufry. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Egiptski pustelnik z IV wieku, który żył na pustyni Tebaidy. Wybrał życie radykalnej samotności, aby poświęcić się refleksji wewnętrznej i opanowaniu siebie, wytrzymując przez dziesięciolecia w warunkach pozbawienia.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by wycofać się z zgiełku świata i odzyskać swoją esencję. Ta zdolność do wytrzymania w ciszy i wytrwałość pozostaje lekcją wewnętrznej siły.
Źródło: Wikidata
Onofrio obchodzi imieniny we Włoszech i w Brazylii 12 czerwca.
Onofrio to imię o fascynującym i odległym pochodzeniu: wywodzi się z egipskiego wnn-nfr (Unnefer), epitetu boga Ozyrysa, oznaczającego „tego, który jest zawsze dobry” lub „zawsze szczęśliwy”. Przez greckie Onouphrios i łacińskie Onuphrius dotarło w końcu do Włoch.
Imię to jest związane ze świętym Onofriem Anachoretem, egipskim pustelnikiem, który żył w IV i V wieku, spędzając dekady w samotności na pustyni Tebaidy, żywiąc się jedynie daktylami; jego wspomnienie obchodzi się 12 czerwca.
We Włoszech Onofrio ma silny charakter południowy, jest szczególnie rozpowszechniony w Apulii, Kampanii i ogólnie na południu, gdzie święty pustelnik jest bardzo czczony. Jest to imię stare, uroczyste, o nieco fantastycznym smaku: tak bardzo, że w okolicach Neapolu zdrobniałe „Nofrio” stało się nawet maską ludową. Dziś jest rzadkie i dlatego cenne, wybierane przez tych, którzy kochają imiona z tysiącletnią historią w tle.
Onofrio niesie w duszy święty ciężar i boską lekkość Unnefera, „Zawsze Dobrego”. Nie jest to naiwny optymizm, lecz architektoniczna odporność: dusza kuta w egipskim ogniu, filtrowana przez grecką mądrość i osadzona w rustykalnej konkretności łacińskiej. Jego dominującą cechą jest uparta radość, niemal uparta, która odrzuca cynizm jako truciznę. To archetyp mnicha-eremyty, który śmieje się na pustyni, podobny do tego chromego brata z obrazu Giotta, który mimo ubóstwa śpiewa chwałę stworzenia. Onofrio nie cierpi z powodu życia, lecz je transfiguruje. Jak pisał Leopardi, „wieczny ból / jest niczym”, a Onofrio wciela to aktywne nic, tę zdolność do znajdowania piękna w zniszczeniu. Jego cnotą nie jest doskonałość, lecz zdolność pozostawania otwartym, przepuszczalnym dla łaski, nawet gdy świat się zamyka. To dusza, która się nie starzeje, ponieważ odnawia się za każdym razem, gdy wybiera dobroć.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Onofrio nie szuka niszczącego ognia, lecz powolnego i stałego płomienia domowego kominka. Jego uwodzenie jest dotykowe, prymitywne: potrafi słuchać tak, jak słucha się modlitwy, z oddaniem, które trzęsie kolanami. Nie kocha, by posiadać, lecz by chronić. Zakochuje się w niedoskonałościach, w szczelinach, przez które wpada światło, ponieważ rozpoznaje w nich tę samą „wiecznie dobrą” naturę swojego imienia. Męczy go wyliczona oziębłość, powierzchowna pycha pozbawiona korzeni. Szuka duszy zdolnej do wspólnego milczenia, w której seks nie jest podbojem, lecz pojednaniem ciała i ducha. Kocha z ziemną, zakorzenioną, niemal monastyczną zmysłowością: pocałunki, które są obietnicami, pieszczoty, które są aktami wiary. Nie kocha tego, kto sprawia mu ból, kocha tego, kto sprawia, że czuje się żywy, autentyczny, nienaruszony.
Od egipskiego wnn-nfr, epitetu Osirisa, który później przeszedł do greckiego Onouphrios i łacińskiego Onuphrius.
„Ten, który jest zawsze dobry/wszędzie szczęśliwy”, pierwotnie przymiotnik egipskiego boga Ozyrysa.
12 czerwca, w hołdzie świętemu Onofriemu anachorecie, pustelnikowi z egipskiej pustyni.
Szczególnie w południowych Włoszech, a zwłaszcza w Apulii i Kampanii.
Tak, „Nofrio”, który stał się również słynną maską tradycji ludowej na południu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.