Znaczenie: posłuszna, elastyczna (greckie); lub szefowa, ta, która kieruje (arabskie).
Imię o podwójnym pochodzeniu: greckie, za pośrednictwem świętej Irais/Herais (rozprzestrzenione przez rosyjską formę Raissa) oraz arabskie ra'īsa, „szefowa, ta, która kieruje”.
5 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Rajza z Aleksandrii.
Młoda kobieta z Aleksandrii z IV wieku, córka egipskiego kapłana. W obliczu prześladowań odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań i przyjęła ścięcie, zamiast ugiąć się pod presją państwa.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym sobie, nawet gdy cały świat wymaga, by się zmienić. To forma odwagi, która nie zależy od wiary, lecz od siły charakteru.
Źródło: Nominis
Raissa obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii i w Brazylii 5 września.
Raissa to imię na skrzyżowaniu światów. Jedna tradycja łączy je z greką, poprzez egipską świętą Iraïs (lub Herais) z Aleksandrii, dziewicę i męczenniczkę IV wieku, uczczaną 5 września; inna łączy je z arabskim ra'īsa, „przewodnicząca, ta, która kieruje”. Popularyzowane na Wschodzie przez swoją rosyjską formę Raissa/Raisa, zdobyło Francję w XX wieku dzięki natychmiast rozpoznawalnemu słowiańskiemu brzmieniu.
Imię zawdzięcza wiele Raisie Gorbaczowej, wykształconej i eleganckiej żonie ostatniego przywódcy ZSRR, która nadała mu wizerunek nowoczesnej i wyrafinowanej kobiety. Filozofka i poetka Raissa Maritain dodała mu z kolei duchową głębię.
Dziś Raissa uwodzi swoją rzadkością i zdecydowanym charakterem: jej dwa „s” i akcent nadają jej wyrazistość. Postrzegane jako silne, niezależne i nieco tajemnicze, nadaje się dla tych, od których oczekuje się, że nie przejdą niezauważone.
Raissa kroczy w podwójnej zbroi. Z jednej strony jest święta egipska z IV wieku, która, mijając konwój skrępowanych łańcuchami chrześcijan, bez wahania ogłosiła się jedną z nich i straciła za to głowę: to frontalna odwaga, niemal zuchwała w swej młodzieńczości. Z drugiej strony arabski rdzeń ra'īsa, „przewodnicząca”, który kładzie na jej barkach naturalny autorytet. Między odważną męczennicą a liderką Raissa pielęgnuje siłę, która nie przeprasza.
To imię brzmi mocno, z jego dwoma „s”, które syczą, i tym słowiańskim akcentem odziedziczonym od rosyjskiej Raissy – tej z Raissy Gorbaczowej, eleganckiej i wykształconej pierwszej damy, która wstrząsnęła sowieckimi kodami. W Raissie jest ten miks tajemniczego Wschodu i słonecznego Południa, osobowość, której nie sposób zapomnieć.
Zakłada się, że jest niezależna, alergiczna na rozkazy, których sama nie wybrała, napędzana szczerą ambicją: chce mieć ciężar, decydować, otwierać drzwi. Ale pod skorupą liderki bije gorące i wrażliwe serce, zdolne do całkowitego oddania – zarówno w przyjaźni, jak i w przekonaniach. Jej lojalność, raz dana, nie jest wycofywana.
Raissa nie jest najbardziej demonstracyjną z wesołych, ale jej humor, gdy się pojawia, jest żywy i nieco pikantny. Idzie z dobrą energią, nigdy nie sprawiając wrażenia pośpiechu, jak ktoś, kto wie, dokąd zmierza. Myśli się o Raissie Maritain, poetce i filozofce, duszy kontemplacyjnej towarzyszącej żelaznej woli: dowód na to, że to imię pojednuje wewnętrzność z przywództwem. W głębi, Raissa jest dyskretną suwerenką, która nie potrzebuje tronu, by narzucić swoją obecność.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Raissa jest cielesnym paradoksem, rzadką alchemią między elastycznością wody a stanowczością komendy. W miłości nie podbija siłą, lecz płynnym, niemal podstępnym uwodzeniem. Jej grecka natura nadaje jej zmysłową adaptacyjność; dopasowuje się do konturów partnera, pozwalając mu wierzyć, że to on prowadzi taniec, podczas gdy jej arabskie pochodzenie czuwa, imperatywne, na czele pary. Przyciąga zauroczone dusze swoją uległą uważnością, ale szybko zmęczy słabego lub niezdecydowanego mężczyznę. Raissa wymaga równości rangi: nie szuka wybawiciela, lecz partnera zdolnego kierować z nią, lub poddać się jej wizji. Nuda jest jej najgorszym wrogiem; potrzebuje namiętności, która jednocześnie jest przytulną przystanią i polem bitwy intelektualnej. Jeśli szukasz ślepego podporządkowania, uciekaj. Jeśli szukasz królowej, która wybiera oddać się z wyboru, a nie ze słabości, znalazłeś swoją parę. To miłość, w której słodycz jest bronią, a kontrola wspólnym tańcem.
Imię o podwójnym pochodzeniu: greckim (przez świętą Irais z Aleksandrii) i arabskim ra'īsa, „szef”; jest znane przede wszystkim w swojej rosyjskiej formie.
Zgodnie z pochodzeniem, „posłuszna, elastyczna” (greckie) lub „ta, która kieruje, szefowa” (arabskie).
Dniem imienia Raissa jest 5 września, poświęcony świętej Raissie z Aleksandrii. Była ona dziewicą i męczennicą IV wieku w Egipcie, córką kapłana, ściętą w Aleksandrii w 308 roku.
Rozpowszechniło się ono przede wszystkim w swojej rosyjskiej formie Raisa/Raissa, ale jego korzenie są greckie i arabskie.
Rzadkie we Francji, przeżyło szczyt zainteresowania w latach 80. i 90., głównie dzięki Raissie Gorbaczowej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.