Znaczenie: spokojna, cicha, łagodna, jasna.
Wyprowadzone z łacińskiego przymiotnika „serenus”, oznaczającego spokojny lub czysty, używane jako żeńskie imię własne w świecie rzymskim.
16 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Serena z Rzymu. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymska matrona z pierwszych stuleci, okres Dioklecjana. Odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu prześladowań, wybierając śmierć zamiast poddania. Jej imię, oznaczające „spokojny”, podsumowuje tę spokojną siłę.
Co z tego zostaje: Można utrzymać głowę wysoko i mieć jasny umysł nawet wtedy, gdy świat się wali. Spokój nie jest obojętnością, lecz formą aktywnego oporu.
Źródło: Online Etymology Dictionary · Wikipédia
Serena obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 16 sierpnia; we Francji i we Włoszech 23 lutego.
Séréna wywodzi się z łacińskiego serenus i oznacza „jasne, spokojne, bezchmurne niebo”. To imię, które emanuje spokojem, a jednocześnie niesie ze sobą wyjątkową dawkę charakteru, co zobaczymy. Jej patronką jest Serena z Sirmium, ogrodnica i męczenniczka wczesnych stuleci chrześcijaństwa, której wspomnienie obchodzi się 23 lutego.
W Francji przez długi czas pomijane, imię zawdzięcza dużą część swojej popularności włoskim osobistościom, a w szczególności Serenie Williams, której siła i opanowanie nadały imieniu aurę mistrzostwa. Tak więc opanowanie nie oznacza nudy; wręcz przeciwnie.
Eleganckie, dobrze brzmiące i łatwe do użycia na arenie międzynarodowej, Séréna przyciąga rodziców, którzy szukają rozświetlającego, uspokajającego imienia o spokojnej sile. Imię, które obiecuje spokój… ale czasem ujawnia opanowaną burzę.
Serena ujawnia, czym jest: wywodzi się od łacińskiego serenus, co oznacza „jasne niebo, bezchmurne”. To imię, które wdmuchuje życie, zaproszenie do spokoju – ale ile siły kryje się za tą gładką powierzchnią. Wystarczy pomyśleć o Serenie Williams, o wirze siły i opanowania; spokój jej imienia w żadnym wypadku nie jest słabością: to mistrzostwo dzikiej kotki, która wie, jak pozostać cicho, zanim uderzy.
Typowa Serena pielęgnuje ten rzadki balans między łagodnością a zdecydowaniem. Promieniuje spokojnym pewnością siebie, nie daje się łatwo wyprowadzić z równowagi i pozostaje spokojna, gdy wokół niej panuje chaos. Ta stabilność czyni ją filarem dla jej otoczenia: ludzie przychodzą do niej, by poszukać odrobiny jej opanowania i jasności.
Ale uważaj na pomylenie opanowania z biernością. Za tym spokojnym uśmiechem kryje się solidna ambicja i nieugięta wola. Gdy coś leży jej na sercu, Serena pcha się naprzód z nieustanną wytrwałością maratończyka – cierpliwie, wytrwale, nieprzenikniona. Jej gniew, choć rzadki, jest tym bardziej imponujący, że przez czas się wyklarował.
Istnieje też, odziedziczona od Świętej Sereny z Sirmium – tej męczenniczki-ogrodniczki w kalendarzu – hojna i odważna żyła, odmowa tolerowania niesprawiedliwości. Serena wie, jak walczyć, ale wybiera swoje bitwy z rozeznaniem. Elegancka, ciepła, ze spokojnym poczuciem humoru, urocza bez wysiłku i jednocząca, nie podnosząc głosu. Jej obecność ma w sobie coś zarówno uspokajającego, jak i słonecznego – jak letnie niebo. Mimo to nosi w sobie piękną naukę, zapisaną w jej imieniu: prawdziwa siła nie musi krzyczeć; promieniuje, spokojna i pewna siebie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serena nie poluje; ona się pojawia. W miłości jest cichą wodą, która odbija wasze najgłębsze prawdy i wymaga partnera, który szanuje głęboką ciszę między uderzeniami serca. Jej uwodzenie nie jest głośnym wyznaniem, lecz powolnym, magnetycznym przyciąganiem – spojrzeniem, które oczyszcza powietrze i zdejmuje maski fałszu. Szuka jasności, duszy tak bezchmurnej jak jej własne imię, gdzie komunikacja płynie z łatwością letniej bryzy. Pasyjność nie jest dla niej chaotyczna ani pośpiechowa; jest to głęboka, rezonansowa harmonia, zmysłowe zjednoczenie, które czuje się jak powrót do domu po długiej burzy. Przyciąga tych, którzy posiadają wewnętrzny spokój, którzy potrafią siedzieć w wygodnej ciszy, bez lęku przed pustką. Lecz strzeżcie się jej ciszy, bo nie jest to pasywność. Gdy chaos, hałas lub emocjonalne turbulencje wtargną w jej krainę, wycofuje się z lodowatym wdziękiem. Nie walczy z burzą; po prostu rozpuszcza się w mgle i zostawia burzliwego kochanka samego z jego własnym, odbijającym się echem hałasem. Zdobycie Sereny oznacza opanowanie sztuki spokoju, zaoferowanie sanktuarium, w którym serce wreszcie może odpocząć, jasne i opanowane, pod czujnie spokojnymi gwiazdami.
„Spokojna, łagodna”, od łacińskiego serenus (jasne niebo, bez chmur).
23 lutego, ku czci Świętej Sereny z Sirmium.
Łacińskie, wywodzące się od przymiotnika serenus.
Serena Williams, amerykańska mistrzyni tenisa.
Jeszcze stosunkowo rzadkie, urzeka swoją łagodnością i międzynarodowym wymiarem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.