Znaczenie: Prawda czy wiara.
Vera wywodzi się od rdzenia vera.
17 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Wiera. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda chrześcijanka z IV wieku, męczennica wraz ze swoimi siostrami w Rzymie za panowania cesarza Hadriana. Stając w obliczu tortur i śmierci, nigdy nie wyrzekła się swoich przekonań ani nie zdradziła swoich bliskich. Jej odmowa ugięcia się przed przemocą państwa uczyniła ją symbolem absolutnej spójności.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wierność wobec siebie czasem wymaga zapłacenia straszliwej ceny. Ta upór pozostaje lekcją odwagi dla każdego, kto odmawia poddania się niesprawiedliwości.
Źródło: Wikidata
Vera obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 17 września; we Francji 18 września.
Vera to krótkie i rzucające się w oczy imię o urokliwym podwójnym rodowodzie: po łacińsku oznacza „prawdę” (ta sama rdzeń co w „weridyczny” lub „Aloe vera”), a w językach słowiańskich oznacza „wiarę”. Dwa pojęcia – prawda i wiara – nadają imieniu spokojny i godny zaufania ton.
W świecie prawosławnym Vera jest jedną z trzech męczeńskich sióstr – Wiary, Nadziei i Miłości – a na Zachodzie imię to rozprzestrzeniło się również jako skrócona forma Veronica. W języku hiszpańskim brzmi elegancko i kosmopolitycznie, z subtelnym i ponadczasowym urokiem, który niejednokrotnie wchodził i wychodził z mody. Ciekawostką jest, że jest to również nazwa własna: istnieje Vera w prowincji Almería oraz region w Cáceres, La Vera, słynący ze swojego mielonego czerwonego proszku paprykowego (papryki).
Dziś Vera jest postrzegana jako proste, ale eleganckie – krótkie, skuteczne, łatwe do wymówienia w każdym języku, z wyraźnym brzmieniem, które znakomicie się starzeje.
Vera nie jest szeptem; jest oświadczeniem. Urodzona z łacińskiego verus i słowiańskiego vera, wciela w sobie podwójną suwerenność: nieprzemakalną prawdę kamienia i mocną wiarę ducha. Jest Joanną d’Arc naszych czasów, bez zbroi, ale z żelazną stanowczością. Jej dominującą cechą jest nieustępliwa autentyczność, która służy za lustro i z brutalną jasnością odbija obłudę innych. Nie gra w żadne gry, ponieważ, jak zauważył Oscar Wilde, „prawda rzadko bywa czysta i nigdy nie jest prosta”, a Vera upiera się przy obu tych atrybutach. Jest architektką własnej rzeczywistości, budując struktury na integralności, a nie na wygodzie. Nudę przykrytą dwuznacznością, szuka nagości piękna Absolutu. Jej imię, często łączone z Veronicą, niesie ciężar świętego woalu, lecz Vera go zdejmuje, aby odsłonić surową, nieokrytą twarz egzystencji. Jest intensywna, skoncentrowana i w swojej jasności czasem przerażająca. Poznanie Very oznacza bycie widzianym bez iluzji.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Vera nie jest biernym obserwatorem, lecz aktywną zdobywczynią serca. Prowadzi na pokuszenie magnetycznym urokiem pewności i oferuje spojrzenie, które zdejmuje maskę hipokryzji. Nie flirty; widzi przez ludzi. Przyciąga partnerów, którzy posiadają własną wewnętrzną prawdę, tych, którzy mogą wytrzymać jej spojrzenie bez wahania. Powierzchowny urok jest jej kryptonitem; tęskni za głębią, za duszą, która wibruje na częstotliwości wiary i prawdy. Jej namiętność jest zmysłowa, ale intelektualna, to połączenie umysłu i ciała, które wymaga całkowitej obecności. Nienawidzi gier, manipulacji i półśrodków. Nudzenie jej oznacza bycie niewidzialnym; kłamanie jej oznacza usunięcie. Kocha bez lęku, z lojalnością, która jednocześnie jest tarczą i mieczem. Raz zaangażowana, jest niepodważalna i oferuje oddanie tak mocne jak ziemia i tak czyste jak woda. Szuka partnera, który jest prawdziwym równorzędnym partnerem, lustra, które odzwierciedla jej własną siłę bez zniekształceń.
Ma ona dwa znaczenia, w zależności od swego źródła: w języku łacińskim „prawdziwa”; w językach słowiańskich „wiara”. Oba nadają jej nutę szczerości i zaufania.
Pochodzi z łacińskiego verus/vera („prawdziwy”) oraz słowiańskiego vera („wiara”). Był również używany jako skrócona forma imienia Veronica.
Oba. Jako imię własne jest żeńskie, a jako nazwisko jest rozpowszechnione w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej; jest również nazwą własną miejscowości (Vera w prowincji Almería).
Bardzo. Jest pisany i wymawiany niemal identycznie w języku hiszpańskim, włoskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim, co czyni go bardzo przyjemnym w użyciu międzyjęzykowym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.