Znaczenie: Cyprys, symbol solidności i wieczności.
Yves wywodzi się od germańskiego elementu iv, „cis”, drzewa o szczególnie twardym drewnie, z którego wykonywano łuki, symbolu wytrwałości i długowieczności.
19 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Iwo Heleriusz z Kermartin. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Ksiądz i sędzia z Bretanii z XIII wieku, znany ze swojej uczciwości. Bezpłatnie bronił biednych przed sądami, odmawiając ulegania korupcji ze strony możnych czy konwenansom społecznym.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że sprawiedliwość musi być służbą, a nie przywilejem. To lekcja odwagi: pozostać prostym, gdy wszystko skłania do ugięcia się.
Yves obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 19 maja.
Yves wywodzi się z germańskiego „iv”, „Eibe” – drzewa o gęstym i niemal wiecznym drewnie, z którego wyrabiano łuki wojenne. Całe imię sprowadza się do tego obrazu: spokojna twardość, wytrzymałość, pionowość. Jednak we Francji Yves jest przede wszystkim bretoński: Yves z Tréguier, „adwokat ubogich” z XIII wieku, uczynił go emblematem Bretanii i patronem wszystkich prawników.
Bardzo popularne w pierwszej połowie i w połowie XX wieku, Yves przywołuje pokolenie stanowczych i dyskretnych mężczyzn. Krótkie, jasne, bez ozdobników, uderza jak coś oczywistego.
Dziś imię zachowuje rzadką elegancję, wzbogacone przez wybitne osobistości – od Saint Laurent, przez Montand, po Klein. Yves to wyrafinowanie bez szumu, aura artysty lub rzemieślnika, skromna, ale intensywna. Imię, które nie zabiega o uwagę, lecz fascynuje właśnie swoją prostotą i spokojną siłą.
Yves to żywotnik w ludzkiej postaci: twardy z zewnątrz, niezmienne wewnątrz. Jego wartości rysują osobowość o zadziwiającej spójności – niezależność, stabilność i lojalność na maksimum, reszta świadomie schodzi na dalszy plan. Jest absolutnie wiernym samotnikiem, mężczyzną o słowach rzadko rzuconych, który liczy się bardziej tym, co robi, niż tym, co mówi. Jego potrzeba uwagi jest niemal zerowa: Yves nigdy nie szuka światła, pracuje, wytrzymuje, trwa.
Ta niezależność 9 na 10 czyni go spokojnym samotnym wojownikiem. Nie potrzebuje potwierdzenia ze strony grupy, idzie własnym rytmem, pielęgnuje swój wewnętrzny ogród z stałością mnicha. Można mu zamknąć oczy i zaufać – lojalność jest absolutna – ale nie oddaje się łatwo: jego wrażliwość i energia pozostają powściągliwe, niemal tajemnicze. Pod tym bretońskim dystansem często jednak buzuje silna intensywność kreatywna lub moralna, podobnie jak u Świętego Yvesa, który bronił biednych, czy u Yvesa Kleina, który w kolorze niebieskim szukał absolutu.
Jego umiarkowana dyplomacja zdradza człowieka prostego, czasem ostry: Yves mówi, co myśli, bez owijania w bawełnę ani lizania, i nienawidzi fałszywych pozorów. Jego dyskretny humor wkrada się jako suchy żart u tych, którzy potrafią go słuchać. Nic nachalnego, nic zbędnego – elegancja Yvesa to elegancja redukcji, właściwej linii, dokładnie jak cięcie Saint Laurenta czy głęboki głos Montanda. Jest skałą, na którą bliscy mogą się opierać przez całe życie. Obcowanie z Yvesem oznacza zaakceptowanie jego dyskrecji, by pod nią odkryć lojalność i głębię, które nigdy nie słabną. Twardy jak żywotnik i równie długowieczny.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Yves podchodzi do miłości tak, jak się napina łuk: z kocim wyczekiwaniem, śmiertelną precyzją i elektrycznym napięciem, które ulega tylko właściwemu celowi. Dla niego uwodzenie nie jest głośnym podbojem, lecz powolnym, niemal erudycyjnym zanurzeniem. Szuka duszy, która potrafi oprzeć się jego korze, temu twardemu i bezlitosnemu drewnu cisowego, które kryje w sobie słodki sok. Przyciąga go głębia i stałość, ci, którzy nie pękają przy pierwszym podmuchu zimowego wiatru. Ulotna lekkość szybko go nudzi; potrzebuje zakotwiczenia, więzi, która przetrwa upływ czasu. W intymności jest zmysłowy, ale opanowany, i oferuje ciepło, które nie parzy, lecz otula. Nie szuka szalonej i niszczącej namiętności, lecz cichej wieczności dwóch korzeni, które splatają się pod ziemią. Dla Yves miłować to budować niezdobytą twierdzę z cierpliwości i świętego drewna, w której para staje się jedynym sanktuarium wobec kruchości świata. Daje wszystko, ale w zamian żąda sprawdzonej wierności, więzi, która, podobnie jak cis, pozostaje zielona nawet w najdłuższej nocy.
„Die Eibe”, z germańskiego iv: drzewo o bardzo twardym drewnie, symbol solidności i długowieczności.
Ze względu na świętego Yvesa z Tréguier (XIII wiek), patrona Bretanii; jest to jedno z najbardziej symbolicznych imion bretońskich.
19 maja, w dniu świętego Yves z Tréguier.
Jako kapłan i sędzia bezpłatnie bronił ubogich przed sądem, stąd jego przydomek „adwokat ubogich”.
Yvon, Yvain i Ivo dla mężczyzn; Yvette i Yvonne dla kobiet, wszystkie wywodzące się z tego samego źródła.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.