Znaczenie: pochodząca z Hadrii (Adriatyka).
Żeńska forma imienia Adriano, od łacińskiego Hadrianus, „urodzony w Hadrii”, miasta, które nadało nazwę Morzu Adriatyckiemu.
8 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Adrian.
Oficer rzymskiej armii cesarskiej, żyjący na początku IV wieku w Bitynii (obecna Turcja). Przed sędzią, który go przesłuchiwał, odmówił odarcia się od swoich przekonań, pomimo uderzeń kijami, które rozdarły jego ciało. Zmarł w więzieniach w Nicei, otoczony przez swoich towarzyszy broni.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie ugiąć się pod presją, nawet gdy ból fizyczny staje się nie do zniesienia. To dowód na to, że godność wewnętrzna może przetrwać przemoc zewnętrzną.
Źródło: Nominis
Adriana obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 8 września.
Adriana to żeńska forma imienia Adriano, wywodzącego się z łacińskiego Hadrianus, oznaczającego „urodzony w Hadrii”, włoskim mieście, które nadało nazwę Morzu Adriatyckiemu. Jej pochodzenie jest zatem geograficzne i cesarskie: odnosi się do rodziny cesarza Hadriana, jednego z wielkich władców Rzymu.
W kalendarzu świętych towarzyszy jej św. Adrian (Adriano z Nikomedii), męczennik IV wieku, bardzo czczony w Hiszpanii. Z czasem Adriana utwierdziła się jako imię eleganckie i dźwięczne, obecne nawet w operze — Adriana Lecouvreur — oraz w teatrze Szekspira.
Dziś jest to imię bardzo cenione w całej Ameryce Łacińskiej i w Hiszpanii, o kosmopolitycznym i jasnym charakterze. Aktorki takie jak Adriana Ugarte czy Adriana Ozores nadają mu współczesny wizerunek talentu i elegancji, daleki od jakichkolwiek archaicznych skojarzeń.
Adriana brzmi jak Morze Adriatyckie i imię cesarskie – wywodzi się z rodu cesarza Hadriana – i coś z tej śródziemnomorskiej rozległości jej towarzyszy: jest kosmopolityczna, promienna i posiada urok towarzyski, który otwiera drzwi. Jej liczba 3 czyni ją wyrazistą i magnetyczną; na przyjęciu Adriana to ta, która tka rozmowy i sprawia, że wszyscy czują się mile widziani. Dyplomatyczna i radosna, ma dar bycia lubianą bez wysiłku.
Ale nie bierz jej za sam blichtr. Pod elegancją kryje się aksamitna ambicja: chce dużo, i bardzo, choć dąży do tego w jedwabnej rękawiczce, a nie łokciami. Jej niezależność i energia popychają ją do działania, podróżowania, prób; rutyna ją nieco wyczerpuje. Pomyśl o wszechstronności Adriany Ugarte lub obecności Adriany Ozores: imię kobiet, które łączą wizerunek z treścią.
Jej lojalność i wrażliwość czynią ją hojną i ciepłą przyjaciółką, uważną na detale dotyczące tych, których kocha. Lubi się podobać, tak, ale oddaje z nawiązką czułość, którą otrzymuje. Gdy ktoś z jej otoczenia ma gorszy dzień, Adriana pojawia się z planem, uściskiem i kieliszkiem wina.
Jej zdrobnienia – Adri, Ana – rysują portret Adriany bliskiej, swojskiej, tej w szlafroku i z kawą rano, daleko od pozy. W głębi współistnieją dwie: promienna gospodyni, która rozświetla salę, i wrażliwa kobieta, która potrzebuje swojego cichego kącika, by się naładować. Ta podwójna twarz – impreza i schronienie – to właśnie jej magia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Adriana nie szuka efemerycznego ognia, lecz głębokiego przypływu. Jej miłość jest rzeką, która bierze początek na stałym lądzie lojalności i uchodzi do rozległości Morza Adriatyckiego: rozległego, słonego i wiecznego. Nie oddaje się łatwo; jej uwodzenie jest szeptem obciążonym historią, grą spojrzeń, która waży jak kamień z Hadrii. To stłumiona zmysłowość, pozorny spokój, pod którym bulgocze pasja zdolna przełamać tamy, jeśli wystarczająco ją sprowokujesz.
Co ją przyciąga, to solidność, ta emocjonalna architektura, która nie rozpadnie się pod wpływem pierwszego podmuchu wiatru. Szuka partnera, który rozumie ciszę, który potrafi nawigować jej przypływy i odpływy bez obawy przed burzą. Jednak to, przed czym ucieka, to powierzchowność, frywolność pozbawiona korzeni. Nie znosi pustych obietnic, plastikowych uczuć. Jeśli jej serce się chłodzi, oznacza to, że więź stała się jałowa. Dla Adriany miłowanie jest jednocześnie aktem suwerenności i oddania; wymaga brutalnej autentyczności. Nie ma tu miejsca na grę cieni, tylko na surowe światło wspólnej prawdy.
Z łacińskiego Hadrianus, „rodowity z Hadrii”, miasta, które nadało nazwę Morzu Adriatyckiemu.
Wspomnienie patronalne obchodzi się 8 września ku czci świętego Adriana. Był męczennikiem z Nikomedii, który pełnił funkcję oficera w armii cesarskiej.
Nie; to jest forma żeńska, podczas gdy męska to Adrián lub Adriano.
Adri i Ana to najczęstsze formy.
Tak, imię pochodzi z tego samego rzymskiego rodu, który wywodzi się z Hadrii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.