Znaczenie: ta, która czyni szczęśliwym, błogosławiona lub podróżniczka.
Pochodzi z łacińskiego Beatrix, spokrewnionego z beatus, a niektórzy filolodzy traktują je jako wariant Viatrix.
17 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Beata Rzymska.
Młoda rzymianka z początku IV wieku, zmarła męczeńską śmiercią za panowania cesarza Dioklecjana. Wraz ze swoimi braćmi Simplice i Faustin, zaryzykowała życiem, aby zapewnić godny pochówek ciałom męczenników, odmawiając pozostawienia zmarłych na łaskę zwierząt lub rozkładu.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by szanować ludzką godność do samego końca, nawet gdy system nakazuje coś przeciwnego. Ta upór wobec okrucieństwa pozostaje wzorem obywatelskiego i ludzkiego męstwa.
Béatrice obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Brazylii i w Niemczech 29 lipca; we Francji 13 lutego; w Hiszpanii 17 sierpnia.
Béatrice to jedno z najjaśniejszych i najbardziej kochanych imion we Włoszech, dzięki rzadkiej mieszance świętości, poezji i szlachetności. Początkowo było to Viatrix, co oznacza „podróżniczkę”, ale już w starożytności imię zostało zinterpretowane na nowo przez pryzmat słowa beatus: „ta, która przynosi szczęście i radość”. Chrześcijańskie korzenie odnajdujemy w świętej Béatrice, rzymskiej męczennicy czczonej 29 lipca.
Jednak prawdziwą legendę ukształtował Dante: jego Béatrice Portinari, niebiańska przewodniczka w Boskiej Komedii, zamieniła imię w najwyższy symbol podwyższonej miłości prowadzącej do Boga. W renesansie Béatrice d’Este, księżna Mediolanu i mecenas sztuk, dodała imieniu blasku dworskiego. Wieczna i elegancka, Béatrice wróciła na szczyt listy włoskich imion: imię łączące klasycyzm i świeżość, słodycz i wielkość literacką, postrzegane jako wyrafinowane, promienne i szlachetne, a jednocześnie nie pretensjonalne.
Imię „Béatrice” wciela w sobie światło w jego samej istocie: „ta, która przynosi szczęście”. A osoby noszące to imię często zdają się posiadać ten dar, mianowicie oświetlania przestrzeni swoją spokojną i władczą obecnością. W Béatrice jest naturalna elegancja, niemal renesansowa, która przywodzi na myśl wielkie damy włoskich dworów i, przede wszystkim, dantyczną muzę: bez wyraźnego powodu imię budzi obraz kobiety, która inspiruje, prowadzi i potrafi wydobyć to, co najlepsze w innych. Etymologiczne pochodzenie związane z błogosławionością nadaje jej spokojny fundament, nie naiwny optymizm, lecz świadomy wybór patrzenia w górę. Béatrice ma tendencję do posiadania mocnych ideałów i ostrego poczucia sprawiedliwości: podobnie jak Bebe Vio, potrafi przekształcać trudności w energię i uśmiechy, z odpornością, która zaskakuje tych, którzy myśleli, że jest jedynie delikatna. Za miękkością kryje się charakter, jasna wola, która nie podnosi głosu, ale też nie ustępuje. Kocha piękno we wszystkich jego formach, muzykę, sztukę, starannie dobrane słowa i pielęgnuje głębokie, a nie liczne relacje. Jest wrażliwa, empatyczna, zdolna do słuchania, ale też elegancko ambitna, bez nachalności. Ma tendencję do idealizowania ludzi i projektów, co może narażać ją na pewne rozczarowania, ale pokonuje je dzięki własnej odporności. W towarzystwie jest słoneczna, a w intymności refleksyjna; Béatrice łączy wdzięk z substancją, serce z umysłem. Jest to typ osoby, która zostawia ślad nie tym, czego żąda, ale światłem, które potrafi rozprzestrzeniać: słodki przewodnik, jak Béatrice, która towarzyszyła Dantemu aż do gwiazd.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Imię „Béatrice”, w którym brzmi blask łacińskiego błogosławieństwa, nie znosi letniości. W miłości jest siłą natury, zmysłową i bezpośrednią, zdolną rozświetlić pokój jak późne słońce. Jej uwodzicielstwo nie opiera się na wstrzemięźliwości, lecz na obecności: to wibrująca energia, która przyciąga tych, którzy szukają jednocześnie namiętności i światła. Przyciąga odważne dusze, te, które odważują się patrzeć w ogień, nie mrugając. Jednak jej serce, choć hojne, nie toleruje stagnacji. Rutyna jest jej najgorszym wrogiem, powolną trucizną, która gasi jej płomień. To, co ją nudzi, to monotonia, brak blasku, brak tej żywotnej radości, która uzasadnia jej istnienie. Chce kochać, by sprawiać szczęście, ale potrzebuje, by oddano jej tę iskrę. Jeśli związek stanie się matowy, odejdzie, zostawiając po sobie ostatni błysk wdzięku, ponieważ nie pozwala zgasnąć szczęśliwości, którą uosabia.
„Ta, która czyni szczęśliwym” lub „błogosławiona”, od łacińskiego Beatrix, związanego z beatus („szczęśliwy”).
17 sierpnia, w dniu świętej Beatriz de Silva, założycielki zakonu koncepcjonistek.
Beatriz Portinari, muza, którą Dante czyni przewodniczką po Raju w Boskiej Komedii, symbol idealnej miłości.
Bea jest najczęstsza; słyszy się też Beti lub Betty.
To klasyczne, ale bardzo aktualne: nigdy nie wyszło całkowicie z mody i nadal jest popularne dzisiaj.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.