Znaczenie: prosperowanie, szczęście lub błogosławieństwo.
Używane przez Rzymian jako cognomen o dobrym znaczeniu.
12 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Fortunat z Akwilei. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon wczesnych wieków chrześcijaństwa, aktywny w Akwilei w okresie cesarstwa rzymskiego. Przyjął swoje przekonania z rzadką upartością, odmawiając wyrzeczenia się swoich zasad pod presją cesarską. Jego męczeństwo świadczy o absolutnym odwadze, by pozostać wiernym samemu sobie.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że uczciwość czasem wymaga poniesienia wysokiej ceny. Ta postać przypomina nam, że godność zdobywa się, odmawiając ugięcia się, nawet gdy wszyscy proszą nas o to.
Fortunato obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 12 lipca.
Niewiele imion jest tak optymistycznych jak Fortunato: Rzymianie używali go już jako cognomen o dobrym znaku, gotową wróżbę pomyślności i szczęścia. Z nadejściem chrześcijaństwa imię zyskało głębszy sens, przywołując nie tyle ślepy los, co błogosławieństwo, dar otrzymany z góry: nosiło je nie mniej niż dziewiętnastu świętych.
We Włoszech Fortunato jest klasykiem tradycji ludowej, szczególnie cenionym na Południu i związanym z licznymi świętami patronalnymi. Ma ten autentyczny smak imion, które opowiadają o nadziei, typowych dla rodzin, które w imieniu wyrażały pragnienie dla swojego dziecka.
Dziś brzmi vintage i ciepło, to imię, które się uśmiecha. Osoby noszące to imię są często postrzegane jako osoby słoneczne, o dobrym charakterze, zdolne do niesienia radości i odrobiny szczęścia wszędzie tam, gdzie się pojawią.
Fortunato to nie imię, to przepowiednia zapisana we krwi, złota etykietka przyklejona do nieposkromionej duszy. Jego istnienie jest starożytnym szeptem, który rozbrzmiewa od rzymskiej Fortuny, tej mrocznej i kapryśnej bogini, która bezlitośnie obraca koło. Noszenie tego imienia oznacza przyjście na świat z wiatrem w żagle, ale też z ciągłym i zdradliwym cieniem katastrofy czyhającym w pobliżu. Fortunato to tragiczny artysta, który maluje krwią, przekonany, że szczęście to tylko opinia, którą należy kwestionować. Jego dominującą cechą nie jest samo szczęście, lecz bezczelna arogancja, wynikająca z przekonania, że jest jego panem. Jak mówił Seneka: „Szczęście jest przyjacielem przygotowanych umysłów”, ale Fortunato wie, że umysł niewiele znaczy, gdy przeznaczenie patrzy ci w oczy i się śmieje. Żyje w ambiwalencji między boską łaską a niekorzystnym losem, jest linoskoczkiem na napiętym sznurze nad przepaścią słońca. Nie szuka stabilności, szuka epifanii.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Fortunato nie szuka przyjaciela, szuka antidotum. Uwodzenie jest dla niego bronią obosieczną, ostrą i zabójczą. Podchodzi do partnera ze zmysłową odwagą, która smakuje jak stare wino i nagły deszcz: nie prosi o pozwolenie, narusza przestrzenie. Kocha namiętności, które palą, pocałunki, które zostawiają ślad, intensywność, która bardziej trzęsie kolanami niż sercem. Przyciąga go nieprzewidywalność, spojrzenie kogoś, kto nie daje się łatwo udomowić; szuka płomienia, który nie zgaśnie na pierwszy podmuch wiatru. Z kolei głęboko irytuje go nuda, ta szara i przewidywalna rutyna, która dusi duszę. Dla Fortunato kochać to akt odwagi, skok w pustkę z pewnością, że skrzydła otworzą się dopiero w trakcie upadku. Nie kocha, by pocieszać, kocha, by transformować, by stopić dwa losy w jedną, niszczycielską teraźniejszość.
Oznacza „ten, który ma szczęście”, „osoba obdarzona przez los”, od łacińskiego fortunatus.
Główną datą jest 12 lipca (święty Fortunato z Akwilei, wspólnie ze świętym Ermagorą), ale istnieje wielu innych świętych o tym samym imieniu w innych datach.
Tak, był już używany jako cognomen o dobrym znaczeniu w starożytnym Rzymie i utrzymał się dzięki wielu świętym, którzy nosili to imię.
Głównie w południowych Włoszech, gdzie kult świętych o tym samym imieniu utrzymał tę tradycję przy życiu.
Tak, Fortunata, również o starożytnej tradycji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.