Znaczenie: Święty Janusowi; odnoszący się do miesiąca stycznia.
Z łacińskiego Ianuarius, „poświęcony Janusowi” (rzymskiemu bogowi progów i początków) lub „urodzony w styczniu”, miesiącu, który nosi jego imię.
19 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Januarius.
Biskup Benevento na początku IV wieku, w południowych Włoszech. Przejął odpowiedzialność za swoją wspólnotę podczas rzymskich prześladowań, odmawiając wyrzeczenia się swoich przekonań mimo groźby śmierci. Jego stracenie w Puteoli czyni go symbolem oporu wobec arbitralnej władzy.
Co z tego zostaje: Dowiedziamy się tu, że trzymanie się swoich zasad bywa czasem bardzo kosztowne, ale że milczenie w obliczu niesprawiedliwości często jest trudniejsze do zniesienia niż zagrożenie. Spójność między tym, co myślimy, a tym, co ryzykujemy stracić, pozostaje ponadczasową lekcją odwagi.
Źródło: Wikidata
Genaro obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 19 września.
Genaro to hiszpańska forma łacińskiego imienia Ianuarius, nazwiska związanego z dwuobliczowym bóstwem Janusem, strażnikiem bram i początków, a w konsekwencji z miesiącem styczniem. Jego popularność zawdzięcza niemal w całości świętemu Jenaro (włoskie Gennaro), męczennikowi i biskupowi z IV wieku, który stał się patronem Neapolu i jedną z najbardziej czczonych postaci południowych Włoch, gdzie trzy razy w roku miasto gromadzi się, by obserwować cieknięcie jego krwi.
Z Neapolu imię to trafiło do Hiszpanii, a przede wszystkim do Ameryki Łacińskiej, gdzie mocno zakorzeniło się w Meksyku, Argentynie i Peru na przestrzeni XIX i XX wieku. Dziś Genaro ma tradycyjny i serdeczny wydźwięk, kojarzy się z wiejskim dziadkiem lub postacią z powieści obyczajowej, a przeżywa dyskretny renesans dzięki modzie na „wieczyste” imiona. Brzmi ciepło, koleżeńsko i z charakterem, nigdy jednak nie wydaje się pretensjonalne.
Genaro emanuje aurę solidności i ciepła. W dziedzictwie boga Janosa, strażnika progów, jest w nim coś spokojnego zawiasu: wie, kiedy otworzyć drzwi, a kiedy je zamknąć, i rzadko się spieszy. Jego lojalność (9) jest jego głównym znakiem rozpoznawczym, cechą przyjaciela, który będzie tam, bez potrzeby proszenia, a jego stabilność (8) czyni go kotwicą grupy, tym, który zachowuje spokój, gdy inni się agituje.
Jako spadkobierca świętego Genaro, popularnego patrona i cudotwórcy, Genaro łączy wiarę w rzeczy od zawsze z wesołym poczuciem humoru (7), przy długim obiedzie i dobrze opowiedzianej anegdocie. Nie jest mężczyzną wielkich gestów: jego ambicja (5) jest umiarkowana, bardziej skierowana na budowanie czegoś trwałego niż na błyszczenie. Preferuje satysfakcję z dobrze wykonanej pracy nad łatwe oklaski, a jego potrzeba uwagi (3) jest niska: nie potrzebuje reflektora, by czuć się komfortowo.
Jego energia (6) jest stała, a nie wybuchowa, biegacza długodystansowego, a nie sprintera. Pod tą pozorną prostotą bije prawdziwa wrażliwość (7) i naturalna dyplomacja (7), które czynią go dobrym mediatorem w rodzinnych kłótniach. Jego fantazja (5) jest umiarkowana: stopy na ziemi, ale z przestrzenią na wierszyk, mecz lub dobrą historię. Z tym generacyjnym profilem tradycyjnego imienia, które wraca, Genaro budzi zaufanie w starym stylu: sąsiad, któremu można zaufać, czuły patriota, ten, który nie obiecuje księżyca, ale dotrzymuje słowa. Pewna wartość z dużym sercem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Genaro kocha jak Janus: z wzrokiem podzielonym między to, co było, a to, co będzie, ale z nieprzemokliwą intensywnością w teraźniejszości. Nie szuka początkujących; jego dusza, przesiąknięta łacińską mądrością, wymaga głębi, historii i połączenia, które pali skórę od pierwszego kontaktu. Jest naturalnym uwodzicielem, nie z próżności, lecz z powodu tej esencji progu, która sprawia, że czuje się jak w domu w momentach emocjonalnych przejść. Przyciąga go surowa pasja, dialog, który nie boi się niezręcznych ciszy ani nagich prawd. Jednak jego bardziej krytyczna strona, ta, która czuwa nad początkiem każdego cyklu, nudzi się śmiertelnie powierzchownością i zastygłą rutyną. Jeśli ogień gaśnie lub kłamstwo wkrada się pod drzwi, jego drzwi zamykają się z trzaskiem. Ceni żelazną lojalność i intelektualną współzależność. Dla Genaro kochać to sakralny rytuał stałego odnowienia; jeśli nie rośniesz u jego boku, on po prostu przekracza kolejny próg.
Pochodzi z łaciny, od Ianuarius, związane z bogiem Janusem i miesiącem styczeń. Zyskał popularność dzięki świętemu Genaro z Neapolu.
Oznacza „poświęcony Janusowi” lub „urodzony w styczniu”, miesiącu, który wziął swoją nazwę od rzymskiego boga początków.
19 września, w dniu świętego Genaro z Neapolu, biskupa i męczennika, patrona miasta.
Tak. „Jenaro” z jotą to klasyczny zapis w języku hiszpańskim, a „Genaro” to dziś najbardziej rozpowszechniona wariant; oba odpowiadają włoskiemu Gennaro.
To tradycyjne imię, rzadko spotykane wśród noworodków, ale bardzo obecne w starszych pokoleniach i z pewnym vintage’owym odrodzeniem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.