Znaczenie: mocny z włócznią.
Gerard to imię o germańskim rodowodzie – „Gerhard”, „silny z włócznią” –.
16 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Gerard Majella.
Włoski brat zakonny z XVIII wieku, członek kongregacji Redemptorystów. Poświęcił swoje krótkie życie służbie najuboższym, wcielając w życie aktywną miłość bliźniego i radosną posłuszeństwo w swoim zakonie.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wielkość nie wymaga długowieczności ani wysokiego statusu. To zdolność do bycia pokornym i użytecznym zostawia najbardziej trwały ślad.
Źródło: Wikidata
Gerard obchodzi imieniny we Francji, w Brazylii i w Niemczech 3 października; w USA, w Hiszpanii i w Argentynie 16 października.
Imię „Gerard” sięga korzeniami do podłoża germańskiego i frankońskiego: od „ger” (oszczep) i „hard” (twardy, odważny), oznacza wojownika pełnego wysiłku, tego, który wytrzymuje w walce. Popularyzowane w średniowieczu przez kult świętego Gerarda z Brogne, mnicha i wielkiego reformatora klasztorów benedyktyńskich, imię to mocno zakorzeniło się we Francji.
Jego złoty wiek przypada na połowę XX wieku: dekady lat 40. i 50. uczyniły z niego jedno z najczęściej nadawanych imion męskich, tak że dziś przywołuje ono całe pokolenie, rodziców i dziadków baby boomers. Gerard brzmi szczerze, swojsko i ciepło, z tym sympatycznym, ziemskim akcentem.
Przez długi czas lekko niedoceniane ze względu na swój „przestarzały” charakter, teraz korzysta z retro uroku, który wypromował imiona vintage. Między swobodą Gerarda Philipe’a a erudycyjną rygorystycznością Mercatora, Gerard pozostaje synonimem uprzejmej solidności i wierności.
Gerard to ten przyjaciel, na którego możesz liczyć o trzeciej w nocy. Wykuty w germańskim metalu: „ger”, włócznia, i „hard”, odwaga, posiada fundamentalną solidność, która nie słabnie: stabilność i lojalność aż po szpik kości, spokojna skała, której łatwo nie ruszyć. Ale uwaga, pod zbroją kryje się wielki żartowniś: humor to jego atut, który rozładowuje napięcia przy grillu lub przy kieliszku pastis. Typowy Gerard nie potrzebuje się chwalić (jego potrzeba uwagi jest minimalna); woli dobrze rzucony żart od popisu.
Imię pokolenia Trzydziestu Chwalebnych Lat, osiągające szczyt popularności w latach 1940–1950, Gerard pachnie hojnym wujkiem, sąsiadem – złotą rączką, łagodnym patriarchą. Dziedziczy również aurę swoich słynnych nosicieli: kruchą klasę Gérarda Philipe’a, geograficzny rygor Gerardusa Mercatora, chwiejny romantyzm Gérarda de Nerval. Koktajl rzemiosła i zacięcia.
W miłości Gerard nie jest najbardziej romantyczną osobą w grupie (jego wrażliwość jest skromna, ukryta za żartem), a jego ambicja jest umiarkowana: nie goni za tytułami, buduje to, co trwałe. Umiarkowanie niezależny, kocha swoją autonomię, nie udając samotnego bohatera. Podsumowując: ciepły i żartobliwy filar, lojalny aż po szpik kości, który woli naprawiać świat kluczem francuskim niż przebudowywać go w zwykłej kawiarni. Taki, o którym mówi się z czułym uśmiechem: „Ah, ten Gégé...
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gerard nie zaleca się, lecz podbija. Jego podejście to dobrze prowadzone oblężenie: cierpliwe, zdecydowane, z tą germańską intensywnością, która nie zna ani dwuznaczności, ani słabości. Dla niego uwodzenie jest aktem odwagi, demonstracją siły, która jest słodka, ale niezniszczalna. Pociągają go dusze, które trzymają się na nogach, te, które mają „hard” w duszy, zdolne utrzymać jego wzrok bez ustąpienia. Ucieka od lekkiej frywolności, od efemerycznej gry, która nie zostawia śladu; szuka tego, co esencjonalne, cementu łączącego dwa istnienia. W miłości jest ochronny, niemal terytorialny, ale ta posesywność rodzi się z instynktownej potrzeby bezpieczeństwa. Co go męczy? Ostentacyjna kruchość, dziecinne gry o władzę lub chroniczna niezdolność do decyzji. Chce partnerki, która będzie jego życiową sojuszniczką, z którą podzieli ciężar i chwałę. Głęboka więź, zakorzeniona w rzeczywistości, gdzie pasja jest polem bitwy, na którym po szturmie odnajduje się samego siebie, nagiego i silnego.
Pochodzi z języka germańskiego, od „Gerhard”, utworzonego z „ger” (oszczep) i „hard” (silny, odważny).
Oznacza „silny z włócznią” lub „odważny w walce”.
16 października, w święto św. Gerarda Majelli; istnieje również święto św. Gerarda z Csanádu, obchodzone 24 września.
Tak, Gerard to forma katalońska, francuska i angielska tego samego imienia; Gerardo to forma kastylska i włoska.
Jest patronem matek, kobiet w ciąży oraz szczęśliwych porodów.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.