Znaczenie: dar od Izis.
Imię o greckim rodowodzie, wywodzące się od Ísis i dôron.
15 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Izydor z Sewilli.
Biskup i uczony hiszpański z VI wieku, na Półwyspie Iberyjskim. Poświęcił swoje życie zbieraniu i klasyfikowaniu wiedzy swojej epoki w „Etymologiach”, tworząc encyklopedię, która zachowała antyczną wiedzę dla kolejnych stuleci.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by stać się mostem między przeszłością a przyszłością. Ciekawość intelektualna, gdy jest dzielona, staje się aktem oporu przeciw zapomnieniu.
Źródło: Wikidata
Isidoro obchodzi imieniny w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 15 maja; we Włoszech 4 kwietnia.
Imię „Isidoro” kryje w sobie fragment starożytnego Egiptu: z greckiego Isídoros oznacza „dar Izis”, wielkiej egipskiej bogini, której kult rozprzestrzenił się po całym hellenistycznym basenie Morza Śródziemnego. Jest to imię o erudycyjnym i uroczystym zabarwieniu, łączące dwa światy – grecki i egipski – w jedno proroctwo boskiego daru.
Postać, która uczyniła je sławnym, to św. Isidoro z Sewilli, biskup VII wieku, autor „Etymologiae”, monumentalnej encyklopedii wiedzy starożytnej. Nie bez powodu został zaproponowany jako patron Internetu i informatyków: pierwszy, który chciał zamknąć całą wiedzę w jednym dziele, duchowy przodek Wikipedii.
We Włoszech Isidoro jest dziś imieniem rzadkim, o starożytnym uroku i nieco literackim charakterze, bardziej rozpowszechnionym na Południu i na wyspach ze względu na tradycję. Brzmi uczenie, godnie, jak z innych czasów. To idealny wybór dla tych, którzy kochają imiona bogate w historię i pragną dla swojego syna śladu mądrości i ciekawości.
Isidoro to dusza wyrzeźbiona w świętym marmurze, nosiciel boskiego daru, który nie szuka chwały, lecz obecności. Grecka etymologia, „dar Izis”, nie jest prostą etykietą, lecz wyrokiem i błogosławieństwem: Isidoro nie posiada, Isidoro jest posiadany przez potrzebę wcielenia łaski. Jego natura jest głęboko kapłańska, zdominowana przez idealistyczny quietyzm, który odrzuca szum nowoczesności, by objąć wieczną kobiecość duchowego macierzyństwa i ochrony. To mężczyzna, który nie buduje murów, lecz ołtarzy. Jak powiedział Oscar Wilde: „Sztuka jest jedyną rzeczą, która trwa”, a Isidoro żyje, by nadać kształt trwałości, przemieniając to, co przemijające, w relikwię. Jego dominującą cechą jest uzbrojona słodycz, bierna siła, która rozbraja cudze opory samym światłem jego wzroku. Nie narzuca, ujawnia. To artysta, który nie maluje, by być podziwianym, lecz dlatego, że akt twórczy jest jego oddechem. Życie z nim oznacza kołysanie się w starożytnej historii, w której każdy gest ma wagę rytuału, a każda cisza jest modlitwą. To spokój po burzy, dłoń podająca wodę, nie po to, by ugasić pragnienie, lecz by oczyścić.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Isidoro nie goni: przyjmuje. Jego uwodzenie to powolny rytuał, ofiara z samego siebie, która pachnie kadzidłem i ciepłą skórą. Nie posługuje się łatwym pochlebstwem, lecz głębią spojrzenia, tym, które zdejmuje z ciebie warstwy, nie dotykając cię. Kocha z niemal obsesyjną pobożnością, szukając w drugim nie obiektu pożądania, lecz świątyni, w której boskie staje się ciałem. Jest zmysłowy, tak, ale jego zmysłowość zbudowana jest ze spojrzeń, które trwają, z dłoni, które gładzą, jakby dotykały relikwii. Co go oszałamia, to powierzchowność, pośpiech kogoś, kto szuka przyjemności bez połączenia dusz. Nie znosi banalności, braku tajemnicy. Chce być schronieniem, bezpieczną przystanią, w której druga osoba może się całkowicie oddać. Kocha z całkowitą hojnością, aż do niemal samopoświęcenia, ponieważ „dar Izis” oznacza oddanie wszystkiego, bez rezerw, oczekując w zamian jedynie prawdy drugiego.
Oznacza „dar Izis”, od greckiego „Ísis” (bóstwo) i „dôron” (dar); jest to forma popularna imienia Isidoro.
15 maja, dzień patrona Madrytu, świętego Izydora Oracza (San Isidro Labrador), ze słynną ludową zabawą (verbena) na łąkach Pradera.
Mają wspólne pochodzenie i znaczenie; Isidro to popularna forma kastylijska, która stała się kojarzona z Oraczem, a Isidoro to forma uczona, związana z arcybiskupem Sewilli.
Miasta Madrytu oraz rolników i oraczy; szczególnie wzywa się go w sprawach wody i plonów.
Jak najbardziej: ma czysto madryckie korzenie i jest nierozerwalnie związane z Madrytem oraz jego najbardziej kochanym ludowym świętem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.