Znaczenie: od Boleści (Matki Boskiej); dziś imię samodzielne.
Zdrobnienie od imienia Dolores (Lolita→Lola); Dolores wywodzi się z łacińskiego słowa dolor, odnoszącego się do Siedmiu Boleści Maryi.
15 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Najświętsza Maryja Panna Ucieczka Grzeszników.
Centralna figura maryjna w katolicyzmie, wywodząca się z średniowieżnej pobożności ludowej w Europie. Wciela w sobie zdolność pozostawania w pozycji stojącej i kochającej w sercu nie do wyobrażenia osobistej tragedii, nie dając się zgnieść przez urazę.
Co z tego zostaje: Tu dowiaduje się, że siła nie polega na braku bólu, lecz na decyzji, by nie pozwolić cierpieniu zniszczyć własnej ludzkiej natury.
Lola obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 września.
Lola to czuły zdrobniały odpowiednik imienia Dolores (od Lolita do Lola), które z kolei wywodzi się z łacińskiego słowa dolor, ze względu na Siedem Boleści Najświętszej Maryi Panny, których święto obchodzone jest 15 września. Jednak Lola dawno już odleciała na własne skrzydła i funkcjonuje jako samodzielne imię, i jakie to imię: krótkie, stanowcze, z pazurem, który jest czystym południem.
Jest wyryte w hiszpańskiej wyobraźni neonowymi literami dzięki Loli Flores, „Faraonie”, a dziś roszczą sobie do niego prawo nowe pokolenia z artystami takimi jak Lola Índigo. Przekroczyła granice kilka dekad temu: zespół The Kinks poświęcił jej jeden z najsłynniejszych utworów rocka.
Dziś Lola postrzegana jest jako imię radosne, kokieteryjne i pełne osobowości, jednocześnie klasyczne i szalenie nowoczesne, synonim sztuki, wdzięku i charakteru.
Gdyby imię miało rytm, byłoby nim Lola. To czysta energia, najwyższa na liście, wir gracji, humoru i pewności siebie, który wchodzi do pokoju i go rozświetla. Z Lolą nie ma półśrodków: mówi, co myśli, śmieje się głośno, płacze, gdy trzeba, i znów się śmieje. Ma sznyt, ma artystyczną duszę i potrzebę błyszczenia, której nie ukrywa: lubi scenę, czy to w teatrze, czy przy stole po obiedzie.
Jej fantazja i niezależność są ogromne; jest wolna, pełna pasji, alergiczna na to, by ktoś mówił jej, jak żyć. Drugą stroną tak dużego ognia jest stabilność i dyplomacja, jej słabe punkty: bywa impulsywna, zmienia humor jak wiatr andaluzyjski i mówi prawdę bez owijania w bawełnę, czasem zbyt bezpośrednio. Ale nikt nigdy nie wątpi w jej autentyczność.
Duch jest nieomylnie duchem Loli Flores: to „jeśli mnie kochacie, idźcie sobie”, sztuka ponad technikę, życie na pełen gwizdek. Lole bywają duszą każdej zabawy, hojne aż do granic wytrzymałości i lojalne wobec swoich, choćby kłóciły się w niebogłosy. Kokieteryjna, odważna i o magnetyzmie trudnym do podrobienia, Lola nie przejdzie niezauważona nawet, gdyby chciała: to z tych ludzi, których pamięta się na zawsze, choćby widziało się ją tylko raz tańczącą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lola nie prosi o pozwolenie, po prostu wchodzi. Jej miłość jest głębokim pulsowaniem, bezpośrednim spadkobiercą Siedmiu Boleści, co nadaje jej magnetyczną i niemal nadprzyrodzoną intensywność. Nie szuka lekkich gier; potrzebuje trzewiowej, instynktownej chemii, tego elektrycznego połączenia, które sprawia, że powietrze staje się gęste. To czysta zmysłowość, mieszanka dziecięcej słodyczy i dojrzałego ognia, która otula partnera jak kojący, lecz niezłomny uścisk.
Prawdziwie zapala ją głębia duszy, zdolność patrzenia ponad powierzchnię, ku tej latynoskiej esencji, która bije w jej pochodzeniu. Jednak jej cierpliwość jest cienka jak bibułka. Powierzchowność i emocjonalny chłód są jej zgubą; gdy wykrywa brak pasji lub autentyczności, znika z elegancją kogoś, kto wie, że zasługuje na więcej. Lola kocha z odsłoniętym sercem, splatając wrażliwość i siłę. Nie toleruje obojętności, ponieważ ostatecznie jej imię jest synonimem bólu przekształconego w sztukę, i wymaga, by jej partner był godny tego całkowitego oddania.
Powstało jako zdrobnienie od imienia Dolores (Lolita→Lola), ale dziś jest w pełni używane jako imię własne.
Ze względu na swoje pochodzenie od imienia Dolores, odnosi się do Boleści Maryi (z łacińskiego dolor), choć dziś postrzegane jest jako radosne i artystyczne imię.
15 września, dzień Matki Bożej Bolesnej, od którego wywodzi się Lola.
Bardzo hiszpańskie, ale używa się go bez zmian w języku angielskim, włoskim, francuskim i niemieckim; jest wygodnie międzynarodowe.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.