Znaczenie: oszczep bogów, boski oszczep.
Od germańskiego Ansgar/Ásgeirr, z „ans” (bóg) i „gar” (oszczep), czyli „oszczep bogów”; rozprzestrzenił się dzięki świętemu Óscarowi (Ansgarowi), apostołowi Skandynawii.
3 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Oskar.
Mnich benedyktyński IX wieku, arcybiskup Hamburga-Bremy, zwany „apostołem Północy”. Przemierzał ziemie skandynawskie mimo zimna, wrogości i rozbitków, by przynieść tam książki i nowe idee. Jego upór otworzył drogę kulturze pisemnej w tych regionach.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że przeszkoda nie jest powodem do rezygnacji, lecz terenem do pokonania. Ciekawość i wytrwałość mogą zmienić oblicz kontynentu.
Óscar obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 3 lutego.
Óscar to imię o nordyckich i wojennych rezonansach: wywodzi się z germańskiego Ansgar lub Ásgeirr, złożonego z „ans” (bóg) i „gar” (oszczep), co dosłownie oznacza „oszczep bogów”. Jego święty patron, św. Óscar – mnich Ansgar, apostoł Skandynawii w IX wieku – zakorzenił to imię w chrześcijańskiej tradycji północnej Europy.
Imię przeżyło ciekawy renesans: to szkocki poeta Macpherson uczynił je modnym w XVIII wieku dzięki swoim poematom o Ossianie, a nawet Napoleon wybrał je dla swojego chrześniaka, przyszłego króla Szwecji. W świecie hiszpańskojęzycznym Óscar zyskał dużą popularność w XX wieku i postrzegany jest jako imię eleganckie, międzynarodowe i prestiżowe.
Pomaga w tym fakt, że „Óscar” jest również nazwą najbardziej słynnej statuetki w kinie. To skojarzenie z blaskiem Hollywood nadaje mu szczególny połysk. Dziś jest to imię w pełni ugruntowane w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, a postaci takie jak noblista Óscar Arias czy projektant Óscar de la Renta nadają mu prestiż i klasę.
Óscar ma duszę twórcy z aspiracjami. Jego najbardziej charakterystycznym połączeniem jest wysokie dążenie do celu w służbie bardzo wyrafinowanej wrażliwości estetycznej: nie wystarczy mu po prostu robić rzeczy, chce je robić dobrze i z pięknem. Nie dziwi więc, że imię to błyszczy na czerwonych dywanach – dzieli nazwę z filmową statuetką – ani to, że prawdziwi Óscarowie, tacy jak De la Renta czy aktor Óscar Isaac, wyróżniali się elegancją i talentem.
Pod tym dążeniem bije jednak czuła, a nawet idealistyczna żyła. Typowy Óscar marzy wielce, dba o detale i bierze sobie do serca to, co robi; jego liczba 2 dodaje mu dyplomatyczny i skłonny do współpracy element, który łagodzi ambicję i czyni go dobrym partnerem w projekcie. Umie uwodzić formą, porusza się swobodnie w towarzystwie i czerpie radość z pewnej roli głównej, choć prawie zawsze ze stylem, a nie z hukiem.
W imieniu tym brzmi wojownicze echo – „oszczep bogów” – które przejawia się w spokojnym zdecydowaniu: gdy Óscar celuje w coś, dąży do tego z wytrwałością. Ale jego artystyczna strona czyni go również podatnym na samokrytykę i potrzebę uznania; obojętność go boli, a brawa sprawiają, że rozkwita.
Lojalny i szlachetny w głębi, należy do tych, którzy dbają o relacje i potrafią otaczać się ludźmi, których cenią. Jego największym ryzykiem jest utonięcie w perfekcjonizmie lub zbyt silne uzależnienie od cudzego spojrzenia. W równowadze Óscar jest tym eleganckim, kreatywnym i ambitnym przyjacielem, zdolnym przekształcić każdy pomysł w coś wyrafinowanego i dążyć do swoich marzeń, nie tracąc nigdy dobrego wychowania. Imię z nordyckim oszczepem i galowym smokingiem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Óscar nie całuje, przebija. Jego imię, wykute w germańskiej starożytności jako „oszczep bogów”, dyktuje namiętność, która nie prosi o pozwolenie, lecz wdziera się. W łożu jest taktyczny i śmiertelny; nie szuka powierzchownego kontaktu, lecz elektrycznego połączenia, tej boskiej iskry, która łączy dwie dusze z precyzją broni białej. Jego uwodzenie jest napiętym łukiem, cichym i obciążonym magnetycznym napięciem, które sprawia, że powietrze drży przed uderzeniem.
Pociąga go intensywność, do tych dusz, które nie boją się głębi. Jednak to, co naprawdę go pokonuje, to nie brak ognia, lecz chłód lub przeciętność. Jeśli partner staje się przewidywalny, jeśli płomień gaśnie z zaniedbania, Óscar wycofuje się z tą samą szybkością, z jaką chwycił broń. Nie znosi bezwładności. Dla niego miłowanie jest świętą bitwą, w której całkowite oddanie jest jedynym łupem wartym rabunku; bez tego absolutnego oddania jego oszczep nie ma celu.
Pochodzi z języka germańskiego i nordyckiego, od imienia Ansgar lub Ásgeirr, i rozpowszechniło się jako imię chrześcijańskie dzięki świętemu Óscarowi, apostołowi Skandynawii.
Oznacza „oszczep bogów” lub „boski oszczep”, od „ans” (bóg) i „gar” (oszczep).
3 lutego, święto św. Óscara (Ansgara z Bremy), ewangelizatora ludów skandynawskich.
Tylko zbieżność nazw. Statuetka Akademii nosi imię Óscar, co wzmocniło glamurowy wizerunek tego imienia, jednak jego pochodzenie jest germańskie.
Pochodzenia nordyckiego, ale jest całkowicie zakorzeniony w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, gdzie był bardzo popularny w XX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.