Znaczenie: ponownie narodzony.
Od łacińskiego Renatus, „ponownie narodzony”.
19 października
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Renat. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup Angers w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, a następnie René Goupil, misjonarz jezuita w XVII wieku w Nowej Francji. Poświęcił swoje życie edukacji i gościnności wobec innych, idąc tak daleko, że oddał swoje życie, aby chronić niewinnych w kontekście konfliktu. Ta wytrwałość w obliczu przeciwności czyni go symbolem łagodnego oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że odrodzenie nie jest magicznym wydarzeniem, ale codziennym wyborem, by odbudować się i iść naprzód. Jego imię przypomina, że zawsze można zacząć od nowa, nawet po przejściach, zachowując swoją ludzką naturę nienaruszoną.
René obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 października; w USA 12 listopada; we Włoszech 23 lutego.
W imieniu René kryje się obietnica: Renatus, „urodzony na nowo”. Jest to głęboko chrześcijańskie imię, ukształtowane wokół idei chrzestnego odrodzenia, odrodzenia wiernego do nowego życia. Za nim stoi dyskretna postać świętego René, biskupa Angers, którego historia ginie w legendzie.
We Francji René było niezwykle popularne w pierwszej połowie XX wieku, zanim dziś stało się archetypem imienia dziadka – ciepłego, nieco staroświeckiego, pełnego retro czułości. Kojarzy się z kawą z sąsiedniej kawiarni, grami w belote i lokalnym akcentem. Ale nosiły je też błyskotliwe umysły: filozof Descartes, malarz snu Magritte, Goscinny – ojciec Asterixa.
Dziś René surfuje na fali vintage. Stając się rzadkością wśród noworodków, zaczyna czarować miłośników retro-chic imion, jak stara płyta winylowa, którą ponownie odkrywa się z wzruszeniem. Imię-teddy, wierne i kojące.
René to wcielenie wierności. Z lojalnością 9 i stabilnością 9 – dwoma z najwyższych ocen w panelu – jest przyjacielem na czterdzieści lat, złotym dziadkiem, mężczyzną, któremu można zaufać z zamkniętymi oczami. Jego potrzeba uwagi jest bliska zeru (2): René niczego nie wymaga, on daje. Ta spokojna hojność idealnie pasuje do samego znaczenia jego imienia, Renatus, „ponownie narodzony” – jakby nosił w sobie dobroć odnowioną każdego ranka.
Jego ambicja jest skromna (4), i to wcale nie jest wadą: René nie bierze udziału w wyścigu po zaszczyty, pielęgnuje swój ogród, ceni swoje nawyki, woli ciepło partii w belote od pośpiechu ambitnych. Ten retro aromat, to imię-teddy z pierwszej połowy XX wieku, pasuje mu jak stary wełniany sweter: kojący, miękki, ponadczasowy w sercu.
Ale uważaj, by nie sprowadzać go do jego kapci: jego humor (7) jest żywy, złośliwy, pełen swojskich ripost – René potrafi rozbawić cały stół bez wysiłku. A za dobrocią bywa czasem błyskotliwy umysł, godny Kartezjusza lub Goscinny'ego, ta sztuka wnikliwej obserwacji i trafnej kreski. Jego dyplomacja (8) czyni go naturalnym mediatorem, mędrciem, który uśmierza rodzinne spory. Mierzona wrażliwość (5), ale szczera, łagodna energia (4): René bierze sobie czas i ma rację. To imię szczęśliwej stałości. Na jego zdrowie, przy letnim piwie wypitym wspólnie pod pergolą – nie poprosi o więcej.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
René to płomień, który nie godzi się na popiół. Pod jego klasyczną etykietą „urodzonego na nowo” kryje się dusza, która nie zadowala się samym przetrwaniem w relacjach, lecz odnawia je w każdej chwili. Nie szuka banału codzienności; pragnie żaru odrodzenia. Dla niego uwodzenie nie jest podbojem, lecz zmartwychwstaniem. Zapala się do surowej autentyczności, tej, która boli, ale leczy. W miłości jest zmysłowy, dotykowy, wymagając połączenia duchowego tak intensywnego jak cielesnego. Co go nudzi? Stagnacja. Rutyna jest jego trucizną, a zastój jego śmiertelnym wrogiem. Potrzebuje partnera, który odważy się zmienić, który zaakceptuje śmierć starego ja, aby pozwolić wyłonić się nowemu. Kocha tych, którzy świecą dzięki zdolności do ciągłego wymyślania siebie na nowo, tych, którzy nie boją się radykalnej wrażliwości. Dla René miłość jest aktem wiecznej wiary: zanurzeniem się w nieznane, by lepiej odnaleźć siebie. Nie chce lustra, które odbija to, czym był, lecz pryzmatu, który ujawni to, czym się stanie. To miłość, która nigdy nie śpi, która czuwa, która rości sobie prawo do wiecznej teraźniejszości.
René to imię łacińskiego pochodzenia, oznaczające „odrodzony”. Pochodzi od łacińskiego „Renatus”, które ma to samo znaczenie.
Święto imienia René obchodzone jest 19 października. Data ta oddaje cześć świętemu René, biskupowi Angers z pierwszych wieków chrześcijaństwa, oraz René Goupilowi, jezuicie-misjonarzowi z XVII wieku w Nowej Francji.
W Hiszpanii zarejestrowano 2835 urodzeń z tym imieniem. Jego popularność osiągnęła szczyt w 1975 roku.
Imię René to francuska forma łacińskiego Renatus. W języku hiszpańskim często używa się go bez zmian, choć może występować jako Renato, które ma ten sam źródłosłów.
Tak, René to krótkie i łatwe do wymówienia w języku hiszpańskim imię, o prostej pisowni, składające się zaledwie z pięciu liter.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.