Znaczenie: przyjaciel Boga, ukochany przez Boga.
Z greckiego Theóphilos, złożonego z theós („bóg”) i phílos („przyjaciel, ukochany”), co oznacza „przyjaciela Boga” lub „ukochanego przez Boga”.
20 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Teofil.
Rzymski żołnierz z III wieku, pochodzący z Cezarei w Kapadocji. Odmawia składania ofiar idolom, pomimo presji władzy cesarskiej, i poddaje się torturom, nie ustępując. Jego odwaga w obliczu arbitralności władzy czyni go symbolem sumienia.
Co z tego zostaje: Dowiedziamy się tu, że można zachować godność w obliczu siły, która nas przytłacza. Powiedzenie „nie”, gdy wszyscy wymagają „tak”, to potwierdzenie, że duch nie poddaje się przymusowi.
Teófilo obchodzi imieniny w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 20 grudnia.
Teófilo to greckie imię o pięknym znaczeniu: theós, „bóg”, i phílos, „przyjaciel”, czyli „przyjaciel Boga” lub „ukochany przez Boga”. Ma bardzo starożytne echo literackie, ponieważ Teófilo jest adresatem, do którego św. Łukasz kieruje swoją Ewangelię i Dzieje Apostolskie, co uczyniło to imię symbolem idealnego wierzącego od pierwszych wieków chrześcijaństwa.
W kalendarzu świętych jest wielu świętych Teófilo; najpopularniejszy w Hiszpanii dzień imienin przypada na 20 grudnia. W świecie hiszpańskojęzycznym imię to wybitnie kojarzy się z dwoma legendami sportu: peruwiańskim piłkarzem Teófilem Cubillasem, jednym z najlepszych w historii jego kraju, oraz kubańskim bokserem Teófilo Stevensonem, trzykrotnym mistrzem olimpijskim.
Dziś Teófilo postrzegane jest jako imię kulturalne, dźwięczne i nieco arystokratyczne, rzadko spotykane wśród noworodków, co nadaje mu elegancki i wyróżniający się charakter. Jego głęboka melodyjność i jasne znaczenie czynią z niego imię o charakterze, łączące klasyczne korzenie ze szlachetnością, która nigdy nie wychodzi z mody.
W imieniu Teófilo kryje się deklaracja zasad – „przyjaciel Boga” – i stąd wyrasta charakter dążący do szczytów bez robienia szumu. Jego główną cechą jest niezależność połączona z wolą przywódcy, wolą jedynki: Teófilo woli wytyczać własną drogę niż iść wydeptanymi ścieżkami i posiada tę spokojną pewność siebie kogoś, kto zna swoją wartość, bez potrzeby jej ogłaszania.
W nim tkwi pewna szlachetność niemal starożytna, odziedziczona po kulturalnym i klasycznym brzmieniu imienia. Jest refleksyjny, miłośnik wiedzy i rozmów o głębi; nie lubi frywolności, choć skrywa subtelny humor i elegancką ironię, które ujawnia tylko wobec tych, którzy naprawdę go znają. Jego lojalność jest poważna: gdy Teófilo przyjmie kogoś za przyjaciela, jest nim do końca życia, z tą samą stałością, z jaką Teófilo Cubillas bronił barw swojej drużyny lub Teófilo Stevenson odrzucał fortuny z wierności wobec swoich.
Jego ambicja jest realna, ale godna, bardziej chodzi o pozostawienie śladu niż o zbieranie braw; w istocie jego potrzeba uwagi jest niska i może nawet sprawiać wrażenie zamkniętego w sobie. Pod tym opanowaniem bije jednak głęboka wrażliwość, wrażliwość wierzącego, jakiego przywołuje imię, zdolnego wzruszać się pięknem, sprawiedliwością lub wielkim wyczynem sportowym.
Gdzie może potknąć się, to w pewnej dumie i skłonności do działania na własny rachunek, co czasem sprawia, że wydaje się odległy lub trudny do doradzania. Ale ten, kto zdobędzie jego zaufanie, odkrywa kogoś spójnego, konsekwentnego między tym, co myśli, a tym, co robi, z powagą elegancji imienia, które przenika wieki bez zmarszczeń. Teófilo nie dąży do tego, by podobać się wszystkim: dąży do bycia wiernym temu, w co wierzy, a to właśnie jest w nim najbardziej podziwiane w dłuższej perspektywie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Teófilo, którego imię krzyczy „kochany przez Boga”, nie szuka zwykłych spotkań; pragnie połączenia, które wykracza poza sferę cielesną, by dotknąć duszy. W łożu jest wyznawcą subtelnego i głębokiego erotyzmu. Nie pociągają go pośpiech ani powierzchowność; jego największą rozkoszą jest ciche porozumienie, ten wzrok, który mówi więcej niż tysiąc pustych obietnic. Jest zmysłowy, tak, ale z cierpliwością kogoś, kto wie, że prawdziwa namiętność buduje się w słuchaniu i we wzajemnym oddaniu.
To, co naprawdę go oczarowuje, to kobieca inteligencja, ten ostry umysł, który stawia czoła jego umysłowi i go uzupełnia. Jednak ucieka przed emocjonalnym chłodem i aroganckimi postawami. Jeśli partnerka okazuje dystans lub jest manipulująca, jego zainteresowanie gaśnie natychmiast, jak świeca stłumiona przez obojętność. Teófilo potrzebuje czuć się potrzebny, nie z próżności, lecz aby nakarmić swoją naturę ochronną i oddaną. Szuka kogoś, kto będzie jego powiernikiem i schronieniem, kogoś, z kim cisza jest komfortowa, a namiętność wieczna. Nie jest właścicielskim kochankiem, lecz towarzyszem życia, który oferuje niepodważalną lojalność w zamian za autentyczność.
Pochodzi z greki, od Theóphilos, złożonego z theós („bóg”) i phílos („przyjaciel”).
Oznacza „przyjaciela Boga” lub „ukochanego przez Boga”.
Najczęściej podawaną w Hiszpanii datą jest 20 grudnia, choć istnieje kilku świętych Teófilo przypisanych do różnych dni w roku, takich jak święty Teófilo z Cezarei obchodzony 5 marca.
Jest to osoba, do której św. Łukasz dedykuje swoją Ewangelię i Dzieje Apostolskie; jej dokładna tożsamość jest nieznana.
Nie, jest mało częste, co nadaje mu wytworny i szlachetny charakter.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.