Znaczenie: Bóg doda.
Pochodzi od hebrajskiego Yosef, „Bóg doda”.
19 marca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Józef. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Charpentier z Nazaretu, mąż Marii i ojciec chrzestny Jezusa, w I wieku w Galilei. Ochronił swoją rodzinę, uciekając do Egiptu, by uniknąć prześladowań, a następnie wychowywał Jezusa, przekazując mu swój zawód i wartości ludzkie.
Co z tego zostaje: Odkrywa się w niej dyskretną siłę codziennego zaangażowania: chronić to, co nam powierzone, i brać odpowiedzialność za swoje działania, nie szukając chwały. To przykład wybranego ojcostwa, opartego na działaniu i poświęceniu, a nie na krwi.
Youssef obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 19 marca.
Youssef to arabska forma jednego z najstarszych imion na świecie: Józef. W nim odnajdujemy patriarchę z Księgi Rodzaju, ulubionego syna Jakuba, sprzedanego przez braci, wrzuconego na dno studni, a następnie wyniesionego do rangi wezyra Egiptu – postać przebaczenia i odporności. W islamie Yûsuf jest wielkim prorokiem, uhonorowanym całą surą, słynącym ze swojej urody, bohaterem „najpiękniejszej z historii”.
Rozpowszechnione od Atlantyku po Zatokę, imię Youssef niesie ze sobą to podwójne światło, biblijne i koraniczne. We Francji jest dziś jednym z najczęściej nadawanych imion męskich, symbolem ciepłego śródziemnomorskiego dziedzictwa i dumy rodzinnej.
Słoneczne, hojne, głęboko związane z ideą rodziny – „niech Bóg doda” – Youssef przywołuje wierność, gościnność i spokojną siłę. Imię szlachetne i popularne jednocześnie, które przetrwa stulecia bez zagnieceń.
Youssef jest słońcem rodziny. Za tym imieniem, które przenika trzy religie i tysiąclecia, kryje się ciepły, hojny temperament, zbudowany wokół niemal niezniszczalnej lojalności: to jego pierwsza cecha, ta, dzięki której można na niego liczyć z zamkniętymi oczami. Podobnie jak Józef z Księgi Rodzaju, zdolny do przebaczenia braciom po zdradzie, Youssef nosi w sobie wielkość ducha, która odrzuca urazę i woli odbudowę.
To energiczny, uśmiechnięty człowiek, z tych, którzy wypełniają pokój, nigdy go nie przytłaczając. Lubi przyjmować gości, karmić, wywoływać śmiech; gościnność nie jest dla niego prostą grzecznością, lecz sposobem bycia. Łatwo wyobrazić go sobie jako organizatora wielkiego posiłku, tego, który pamięta o kuzynie, który został sam, i który trzyma miejsce przy stole na wszelki wypadek. Jego humor jest szczery, jego obecność kojąca.
Ale Youssef to nie tylko czułe serce: „niech Bóg przyda”, mówi jego imię, i jest w nim prawdziwa ambicja, pragnienie rozwoju: jego rodziny, jego projektu, jego przyjaciół. Biblijny patriarcha nie został przypadkiem wezyrem Egiptu: w Youssefach jest poczucie spokojnej strategii, inteligencja sytuacji, która postępuje bez zamieszania.
Napędzane przez postacie takie jak reżyser Youssef Chahine czy dzisiejsi mistrzowie, to imię oddycha śródziemnomorską dumą, przywiązaniem do korzeni i słoneczną hojnością. Mężczyzna-filar, w skrócie: ten, który buduje solidnie, chroni swoich bliskich i który, gdy zapada noc, lubi dzielić chleb, historię i śmiech. Szczerze mówiąc, to ten rodzaj osoby, z którą chętnie wzniosłoby się toast.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Youssef, ten „dodany dar”, nie goni miłości jak łup; przyciąga ją z ciężarem prastarego magnetyzmu. W uwodzeniu jest tym spokojnym obliczem, które rozbraja, oferując zmysłowe, niemal ziemskie ciepło, w którym słuchanie wygrywa z szumem. Nie wymusza otwarcia drzwi, czeka, aż druga osoba przekroczy próg, oczarowana głębią jego spojrzenia. To, co go elektryzuje, to złożoność, historia ukryta pod skórą; szuka duszy, która rezonuje, echa jego własnego pragnienia ciągłości. Z kolei powierzchowność męczy go natychmiast. Bezsensowność ucieka przed nim tak, jak światło ucieka przed cieniem. Dla niego akt kochania jest aktem tworzenia, sposobem na dodanie sensu światu. Pragnie więzi, która jest czymś więcej niż spotkaniem: fuzji, wspólnego korzenia posadzonego w czasie. Kocha ze spokojną intensywnością, która nie krzyczy, ale pozostaje, nieusuwalna i słodka, jak spełniona obietnica.
Oznacza „Bóg doda” lub „Bóg pomnoży”. Pochodzi od hebrajskiego Yosef.
19 marca, św. Józef, mąż Maryi Panny. W Hiszpanii tego dnia obchodzony jest również Dzień Ojca.
Ze względu na łaciński skrót od św. Józefa jako ojca putatywnego Jezusa, „P.P.” (pater putativus), który dał „Pepe”. Jest to najpowszechniejsze popularne wyjaśnienie.
Tak: przez stulecia był najczęstszym męskim imieniem w świecie hiszpańskojęzycznym, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniach, takich jak José Luis czy José María.
Tak, jako Josefa lub Josefina, ze zdrobniałymi formami Pepa lub Fina.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.