Znaczenie: rada elfów, mądry doradca.
Z staroangielskiego Ælfræd, złożonego z „ælf” (elf, życzliwa istota nadprzyrodzona) i „ræd” (rada, mądrość), co oznacza „doradzany przez elfy” lub „mądry doradca”.
12 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Alfred Wielki.
Król Wessexu w IX wieku, a następnie władca Anglosasów w Anglii. Ocalił swój lud przed inwazją Wikingów dzięki zaciętememu oporowi i założył flotę wojenną. Równolegle wspierał edukację i polecił przetłumaczenie wielkich tekstów wiedzy na język ludowy, aby uczynić je dostępnymi dla wszystkich.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że ochrona najsłabszych wymaga przygotowania i edukacji, a nie tylko siły fizycznej. Pokazuje, że inteligencja i dobroć są bronią równie potężną jak miecz w budowaniu trwałego społeczeństwa.
Źródło: Nominis
Alfredo obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 12 grudnia; w USA 26 października; we Włoszech 15 sierpnia.
Alfredo to imię pochodzenia anglosaskiego, które weszło do świata francuskojęzycznego obarczone historycznym prestiżem. Jego emblematyczny nosiciel, Alfred Wielki, król Wessexu, pozostał w europejskiej pamięci jako monarcha oświecony, który odparł Wikingów i chronił wiedzę; stąd ta aura mądrości i spokojnej stanowczości towarzysząca imieniu. W kalendarzu data jest związana ze świętym Alfredem z Hildesheim, biskupem IX wieku, którego wspomnienie obchodzi się 14 sierpnia.
Alfredo – bliski swojej francuskiej formie Alfred – przeżył duży rozkwit w połowie XX wieku i dziś brzmi klasycznie, ciepło i godnie zaufania, nie sprawiając wrażenia przestarzałego. Gwiazdozbiór podziwianych postaci nadaje mu blask: legendarny piłkarz Alfredo Di Stéfano, tenor Alfredo Kraus lub aktor Alfredo Landa, wszyscy kojarzeni z wizerunkiem talentu i głębi.
Osoba nosząca imię Alfredo wywołuje dziś skojarzenie z kimś zrównoważonym, dobrym doradcą i o ciepłym kontakcie, z tym szlacheckim obliczem, jakie nadaje mu etymologia „mądry doradca”.
Alfredo emanuje spokojem, który rzuca się w oczy od momentu, gdy wchodzi do pomieszczenia. Jego duża stabilność i nienaganna lojalność kreują kogoś, na kim można polegać bez dramatu: przyjaciela, który pojawia się, gdy mówi, że przyjdzie, oraz spokojnego głosu w środku szumu. Nie szuka reflektorów, i właśnie dlatego mu się ufa. Kiedy Alfredo mówi, to zazwyczaj dlatego, że ma coś do zaoferowania.
W nim odnajduje się echo jego etymologii, tego „mądrego doradcy” ze staroangielskiego, oraz aura Alfreda Wielkiego, króla o szerokich zainteresowaniach, który organizował, zanim podbijał. Obdarzony dużą dyplomacją, woli budować mosty niż wygrywać spory, a jego wyważona wrażliwość pozwala mu dobrze czytać ludzi, nie dając się porwać pierwszemu odruchowi. To nie jest najbardziej elektryzujący członek grupy: jego energia jest spokojna, skrojona na dłużej, bardziej maraton niż sprint.
Jego ambicja istnieje, ale jest spokojna, skierowana ku dobrze wykonanej pracy, a nie ku szumowi. Lub pracę rzemieślniczą, cierpliwe opanowanie, o jakim świadczy Alfredo Kraus dopieszczający każdy dźwięk lub Di Stéfano organizujący grę z głębi pola. Pod tym spokojem prześwituje też pewna rezerwa: Alfredo potrzebuje swojego kątka do myślenia, i lepiej nie prosić go o szybkie rozstrzyganie ważnych spraw.
W codziennym życiu jest ciepły, odrobinę arystokratyczny, dobry gospodarz, a jeszcze lepszy powiernik. Jego humor to kwestia wspólnego uśmiechu, a nie głośnego, hucznego śmiechu. Jeśli można mu coś zarzucić, to czasem zbyt wiele trzyma dla siebie. Ale kiedy otwiera drzwi, odkrywa się w nim człowieka uczciwego, wiarygodnego i zaskakująco zabawnego.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W przypadku Alfreda miłość nie jest fruwolną grą, lecz zaklęciem. Urzekany dobroczynnym cieniem „elfów”, podchodzi do namiętności jak mądry doradca, z dezarmującą intensywnością. Nie goni za ciałami; słucha ciszy, tkając sieć uwodzenia, w której zmysłowość wkrada się łagodnie, ale nieuchronnie. Szuka duszy, która rezonuje z jego wewnętrznym echem, takiej, która jest w stanie zrozumieć, że rada jest również formą uścisku. Ale uwaga: jego natura „mędrca” czyni go nietolerującym wobec pustej fruwolności lub powierzchownej lekkości. Co go natychmiast męczy, to brak głębi, futylne gry o władzę. Pragnie duchowej więzi tak cielesnej, jak jego germańskie korzenie są głębokie. Dla niego kochać to ofiarować swoją mądrość jako tarczę, a miłość jako ostrze. Wymaga nienagannego oddania, duszy, która odważy się spojrzeć wprost w noc. Jeśli lśniczecie inteligencją i tajemniczością, oczaruje was. Jeśli jesteście powierzchowni, wycofa się, nieprzenikniony i dystansowy, strażnikiem własnego sanktuarium emocjonalnego.
Pochodzi z języka germańskiego, a dokładniej ze staroangielskiego Ælfræd, i zyskał popularność dzięki królowi Alfredowi Wielkiemu z Wessex.
Oznacza „radę elfów” lub, w szerszym znaczeniu, „mądrego doradcę”, od „ælf” (elf) i „ræd” (rada).
Alfredo obchodzi imieniny 12 grudnia, ku czci świętego Alfreda Wielkiego. Był on królem Wessexu, a następnie Anglosasów.
Nie, to imię wyłącznie męskie; jego pokrewna forma żeńska to Alfreda, dość rzadka.
Zyskał na popularności w połowie XX wieku; dziś jest cenionym klasykiem, postrzeganym jako elegancki i ponadczasowy, a nie jako chwilowy trend.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.