Znaczenie: Męski, odważny.
Z greckiego Andreas, pochodzącego od andreios („męski, odważny”), które z kolei wywodzi się od anêr, andros („mężczyzna”).
30 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Andrzej.
Apostoł I wieku, pochodzący z Galilei. Jako pierwszy poszedł za Jezusem, a następnie przemierzył świat, głosząc Jego przesłanie, co doprowadziło do jego śmierci na krzyżu w kształcie litery X.
Co z tego zostaje: Przypomina nam, że odwaga często zaczyna się od prostego pierwszego kroku. Jego historia pokazuje, że jeden głos może wzywać innych, tworząc łańcuch solidarności, który przenika stulecia.
Andrew obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 listopada.
Andrew wywodzi się z greckiego Andreas, zakorzenionego w andreios, „męski” lub „odważny”, które z kolei pochodzi od anêr — „mężczyzna”. Było to imię pierwszego apostoła wezwanego przez Jezusa, rybaka z Galilei i brata Szymona Piotra, co zakorzeniło je w całym chrześcijaństwie od najwcześniejszych czasów. Święty Andrzej stał się później patronem Szkocji, Rosji i Grecji, a jego krzyż w kształcie litery X zdobi skos flagi szkockiej.
Od wieków Andrew jest pewną wartością w świecie anglojęzycznym — regularnie popularnym, ale nigdy nie popadającym w ostentację, osiągając szczyty popularności w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w latach 80. i 90., ale nigdy nie znikając. Ewokuje zaufanie, zakorzenienie i spokojną kompetencję: wiernego przyjaciela, a nie kogoś, kto chce się wyróżniać.
Ocieplony przez postacie od Andrew Carnegie po Andy’ego Warhola, imię łączy powagę i dostępny urok dzięki zdrobnieniu Andy. Dziś uchodzi za klasyczny, ponadczasowy wybór — solidny, bezpretensjonalny i od razu sympatyczny.
Andrew to osoba, o której wszyscy w sekrecie marzą, by mieć ją po swojej stronie. Jego ogromna lojalność — niemal bez zastrzeżeń — i skalista stabilność go definiują: to ktoś, kto zawsze się pojawia, pamięta, co mu powiedzieliście w zeszłym miesiącu, i nigdy, przenigdy, nie pozwala, byście upadli. Podobnie jak jego imiennik — święty Andrzej, rybak, który jako pierwszy został powołany na apostoła, ale spędził życie w cieniu swojego słynniejszego brata Piotra — Andrew nie ma apetytu na reflektory. Jego potrzeba uwagi jest ledwo zauważalna, a ambicja stonowana, a nie pochłaniająca; woli wykonać dobrą robotę i wrócić do domu niż zgnieść kogokolwiek, by zdobyć nagrodę.
Nie bierzcie tego spokoju za nijakość. Humor Andrew jest suchy i dobrze wyważony, a jego dyplomacja czyni go naturalnym pacyfikatorem każdej grupy — przyjacielem, który sprowadza dwóch pokłóconych kolegów do tego samego pokoju. Pragmatyczny do szpiku kości, nie buduje zamków z piasku; dajcie mu prawdziwy problem, a rozwiąże go z metodą i cierpliwością. Wyłania się z niego zakorzeniona szczerość, złagodzona przez wiecznie sympatyczne „Andy”.
Pomyślcie o stałości dyskretnego filantropizmu Andrew Carnegie’a lub o obserwacyjnym flegmie Andy’ego Warhola — Andrewowie mają tendencję do zauważania wszystkiego, mówiąc niewiele. Cząstka niezależności sprawia, że czuje się wspaniale w swoim własnym towarzystwie i nie potrzebuje tłumu, by poczuć się ważny. Jest ludzkim odpowiednikiem litery X na szkockiej fladze: bez zadęcia, wiarygodny i trzymający całość w ryzach w jakiś sposób. W świecie pełnym show-offów, Andrew to prawdziwa ściana nośna — ciepły, złośliwy i obecny, absolutnie i uspokajająco.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod imieniem Andrew kryje się androgyniczny płomień, dziedzic korzenia andreios. Nie kocha z miękkością, kocha z impetem wojownika, który zdobywa. Jego uwodzenie jest frontalnym atakiem, otwartym i bez owijania w bawełnę. Szuka partnerki zdolnej wytrzymać jego spojrzenie, duszy równie silnej jak jego własna, ponieważ sentymentalna kobiecość natychmiast go męczy. W ramionach jest obecny, posesywny, ale opiekuńczy; oferuje miłość cielesną, zakorzenioną w rzeczywistości, daleką od pustych marzeń. Przyciąga go surowa siła emocji, jasność intencji. Nie udaje obojętności. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice: słabość charakteru lub podwójna gra sprawiają, że ucieka tak szybko, jak przybył. Dla niego kochać to akt odwagi. Trzeba odważyć się, trzeba być prawdziwym. Relacja z nim jest jak ognisko: ciepła, jasna, ale wymagająca ciągłej czujności, by nie zostać pochłoniętym przez własny zapał.
Pochodzi z greckiego Andreas, od andreios, co oznacza „męski” lub „odważny”, i wywodzi się od anêr („mężczyzna”).
Pierwszy apostoł powołany przez Jezusa i brat Simona Piotra, rybaka, który poniósł męczeństwo na krzyżu w kształcie litery X. Jest patronem Szkocji, Grecji i Rosji.
30 listopada, obchodzone również jako święto narodowe Szkocji.
Tak — przez dziesięciolecia znajdował się w gronie dwudziestu najczęściej nadawanych imion męskich w Stanach Zjednoczonych, osiągając szczyt popularności w latach 80. i 90., a dziś pozostaje stabilnym i trwałym klasykiem.
Andy i Drew są najczęstszymi, a Dre stosuje się okazjonalnie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.