Znaczenie: lwica Boga.
Z imienia hebrajskiego Ariel (אֲרִיאֵל), złożonego z ari („lew”) i El („Bóg”), czyli „lew Boga”.
1 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Ariella.
Król Domnonii w Bretanii w VII wieku. Prowadził swoje królestwo w okresie przejściowym politycznym, pozostawiając ślad historyczny udokumentowany przez źródła z tamtego czasu.
Co z tego zostaje: Pamięta się o niej to, że życie może zapisać się w historii, nie potrzebując legend. To dowód na to, że przywództwo i obecność zostawiają trwały ślad, niezależnie od przekonań.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Arielle obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 1 października.
Arielle jest żeńską i zmiękczoną formą imienia Ariel, imienia hebrajskiego oznaczającego „lew Boży”. W Księdze Izajasza Ariel jest poetyckim przydomkiem Jerozolimy, miasta silnego i jaśniejącego: imię to niesie więc w sobie aurę zarówno sakralną, jak i słoneczną. Końcówka -elle, bardzo francuska, uczyniła z niego imię eleganckie i romantyczne, będące w połowie drogi między delikatnością a siłą.
We Francji Arielle pozostaje rzadkie i wytworne, kojarzone z pewną wyrafinowaną elegancją dzięki aktorce i piosenkarce Arielle Dombasle. Kultura popularna dała mu drugie życie dzięki małej syrence z Disneya (o imieniu Ariel), która trwale nacechowała imię akwatyczną i baśniową wyobraźnią. Francuski kalendarz łączy je przez podobieństwo brzmienia ze świętą Eurielle, bretońską świętą z VII wieku, co nadaje mu również niewielki celtycki korzeń.
Dziś Arielle jest postrzegane jako imię wyrafinowane, nieco boho i artystyczne, które unika mod, zachowując przy tym ponadczasowy urok. Łatwo wyobrażamy sobie je jako kreatywne, wolne i jaśniejące.
Arielle nosi w sobie uwodzicielski paradoks: imię, które przywołuje zarówno lwa (ari), jak i boskość (El), spokojną siłę połączoną z uniesieniem ducha. Łatwo wyobrazić sobie słoneczną Arielle, obdarzoną obecnością, która nie narzuca się, ale przyciąga uwagę, jak jej chrzestna ze sceny Arielle Dombasle, mieszanina świadomej fantazji i dopracowanej elegancji. W niej jest coś lotnego — przypomnijcie sobie Ariela Szekspira, nieuchwytnego ducha powietrza, lub małą, marzącą syrenkę, która zawsze chce widzieć dalej niż jej świat.
Imię to, kojarzone przez wielu z dziećmi lat 70. i 80., ma bohemski i artystyczny rezonans: Arielle byłaby z tych, które podążają za intuicją, a nie za szufladkami, które lubią tworzyć, tańczyć i wyobrażać. Jej biblijne korzenie nadają jej piękną wewnętrzną pewność, głęboką lojalność wobec tych, których kocha, oraz potrzebę sensu, która sprawia, że jest oporna na powierzchowność. Ale uważajcie na lwa: pod słodyczą prześwituje silna wola, duma, która nie znosi, by ją ograniczano.
W sferze uczuć wydaje się hojna i lojalna, nieco idealistyczna, zdolna do wielkich zrywów i nagłych wycofań, gdy rzeczywistość ją rozczarowuje. Ma wyczucie piękna, subtelny humor i pewien tajemniczy urok, który zawsze pozostawia odrobinę zagadki. Arielle to marzycielka, która ryczy cicho — wolna dusza, która woli błyszczeć po swojemu, niż iść za stadem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Arielle nigdy nie traktowała uwodzenia jako gry pozorów. Z duszą „lwa Boga” podchodzi do intymności z elegancją drapieżnika, łącząc chropowatą zmysłowość z naturalnym autorytetem, który potrafi zachwiać nawet najtwardszymi. Nie dąży do zadowolenia przez poddanie, lecz do podboju dzięki blaskowi swojej obecności. Co ją rozmiękcza, to surowa siła, zaciekła szczerość partnera, który potrafi wytrzymać jej przenikliwe spojrzenie bez mrugnięcia. Potrzebuje iskry, płomienia, który rezonuje z jej własną wewnętrzną intensywnością. Z drugiej strony, miękkość, niedopowiedzenia i sentymentalna letniość sprawiają, że natychmiast ucieka. Dla Arielle miłość jest świętym polem bitwy, na którym trzeba oddać ciało i duszę. Wymaga bezwzględnej lojalności, pasji, która grzmi jak odległy grzmot. Jeśli nie potrafisz być jednocześnie jej strażnikiem i rywalem, pozostaniesz poza jej zasięgiem. Kocha mocno, kocha głęboko, ale kocha z wypuszczonymi szponami, gotowa bronić lub ranić.
Arielle to żeńska forma imienia hebrajskiego Ariel, udokumentowanego w Biblii jako poetycka nazwa Jerozolimy.
„Lwica Boża”, z hebrajskiego ari („lew”) i El („Bóg”).
Imię Arielle obchodzone jest 1 października ku czci świętej Arielle. Był to król Domnonii w VII wieku.
Forma Ariel jest męsko-damska (zwłaszcza męska w języku hebrajskim i w Izraelu), ale Arielle, z końcówką -elle, jest wyraźnie żeńska w języku francuskim.
Nie, pozostało rzadkie i wytworne we Francji, noszone przez kolejne dyskretne fale od lat 70. i 80. XX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.