Znaczenie: wielce szanowany, majestatyczny, poświęcony.
Auguste wywodzi się z łacińskiego słowa augustus, oznaczającego „poświęcony przez wróżbitów, godny czci, majestatyczny”, tytuł honorowy noszony przez pierwszego cesarza rzymskiego, Oktawiusza.
29 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Augustyn z Bourges.
Kapłan i opat z VI wieku w Galii. Poświęcił swoje życie odbudowie struktury społecznej swojego miasta po zniszczeniach, pomagając najuboższym i broniąc praw słabych wobec potężnych.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że prawdziwa siła tkwi w służbie innym i w zdolności do pokonywania wyzwań po kryzysie. Jego przykład przypomina, że autorytet moralny rodzi się z konkretnego zaangażowania i z odrzucenia obojętności.
Źródło: Wikidata
Auguste obchodzi imieniny we Francji i w Niemczech 29 lutego.
Auguste nosi purpurę już w samym swoim etymologicznym rodowodzie. Pochodzące z łacińskiego augustus, oznaczającego „czcigodny, majestatyczny”, było początkowo tytułem nadanym Oktawianowi, pierwszemu cesarzowi rzymskiemu, zanim stało się pełnoprawnym imieniem. Można więc powiedzieć, że niesie ze sobą aurę spokojnej wielkości i uroczystości.
Ale Auguste to również cała gałąź naszego bardziej czułego dziedzictwa: rzeźbiarz Auguste Rodin, wynalazca kina Auguste Lumière, a nawet „auguste”, czyli klaun z czerwonym nosem i za dużymi spodniami, który bawi dzieci w cyrkach – piękny kontrast do majestatu tego imienia.
Dziś Auguste płynie na fali modowych imion retro i odnosi bardzo zauważalny sukces wśród młodych rodziców, towarzysząc takim imionom jak Gaspard, Marcel czy Joseph. Obchodzimy je 29 lutego, w dzień świętego Auguste z Bourges, co nadaje mu rzadki urok: jest to imię, które w ścisłym sensie obchodzi się tylko raz na cztery lata. Solidne, ciepłe i nieco patriarchalne, przywołuje obraz spokojnego chłopca o wielkim sercu.
Auguste to majestat bez arogancji. Jego etymologia to potwierdza – jest „wielce szanowany”, a w nim tkwi coś naturalnie uroczystego, postawa, która budzi szacunek bez podnoszenia głosu. Popierany przez swoją liczbę 4, charakteryzuje go uspokajająca stabilność (8/10): to ten rodzaj mężczyzny, na którym można polegać, który dotrzymuje słowa i nigdy nie wycofuje się z zobowiązań. Jego lojalność (8/10) jest jak skała.
Ale uważaj na stereotyp surowego patriarchy: Auguste kryje w sobie czułe serce i pogodny, uśmiechnięty charakter, niczym ten „august” z cyrku z czerwonym nosem, który równoważy jego imperatorską powagę. Nie jest tu, by błyszczeć (potrzeba uwagi 4/10); woli trwały szacunek od łatwych oklasków, jak cierpliwy Rodin w swojej pracowni lub Escoffier, mistrz swojej ekipy. Jego ambicja (7/10) rzeczywiście istnieje, ale jest to ambicja budowniczego: tworzyć coś solidnego, pięknego i trwałego, zamiast gonić za modą.
Jego dyplomacja (7/10) działa cuda: Auguste łagodzi napięcia, rozstrzyga z rozsądkiem i gromadzi ludzi wokół siebie. Chętnie powierza mu się stery, ponieważ wzbudza zaufanie. To imię w stylu vintage, które wróciło do pełnego blasku, niesie ze sobą ten dawny, uspokajający wygląd, tę mieszankę godności i ciepła, której czasem brakuje w naszym pośpiechu. Nawet w wieku trzydziestu lat ma w duszy coś z dziadka; Auguste należy do tych, którzy cenią prawdziwe rzeczy: dobry posiłek, wierną przyjaźń, dobrze wykonaną pracę. Solidny, hojny, łagodny, nosi swoje imperatorskie imię z prostotą, która czyni go tym bardziej ujmującym.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W przypadku Auguste miłość nigdy nie jest zwykłym spacerem; to ceremonia, rytuał, w którym każdy gest niesie ze sobą ciężar sacrum. Uwodzenie oznacza dla niego narzucenie majestatycznej obecności, obecności cesarza, który wie, że cierpliwość jest największą bronią. Nie goni za sercami, przyciąga je swoją samą aurą, tym „godnym szacunku” naturalnym urokiem, który fascynuje i niepokoi. Zmysłowy, ale kontrolowany, ceni sobie powolność rzeczy, ciało, które oddaje się pod spojrzeniem, które niczego nie zapomina. Co go męczy? Trywialność, niepotrzebny hałas, wszystko, czemu brakuje substancji lub głębi. Potrzebuje towarzyszki zdolnej znosić ciężkie milczenie godności, dzielić tę intymność, w której czuje się „poświęcony” przez drugą osobę. Dla niego kochać to akt wiary, wyłączna dewocja, w której nie toleruje się ani niedokładności, ani zbędnej lekkości. Szuka esencji, surowego kamienia szlachetnego, który oszlifuje z cierpliwością królewskiego rzemieślnika.
Pochodzi z łacińskiego słowa augustus i oznacza „ten, który jest godny czci, majestatyczny, ten, który jest poświęcony”.
Pochodzenie łacińskie: był to tytuł honorowy pierwszego cesarza rzymskiego, Oktawiana Augusta, który później stał się imieniem.
29 lutego, ku czci świętego Auguste, kapłana i opata w Bourges w VI wieku. W latach nieprzestępnych święto często przypada 28 lutego.
Tak, ale od lat 2010 odnotowuje wyraźny wzrost, w ramach fali imion w stylu vintage.
Miesiąc sierpień (łac. Augustus) został nazwany na cześć cesarza Augusta: imię i miesiąc mają wspólny rdzeń.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.