Znaczenie: godna czci, majestatyczna, poświęcona.
Z łacińskiego augustus, „szanowny, poświęcony, majestatyczny”, tytuł honorowy noszony przez cesarzy rzymskich, od którego wywodzi się męska forma Augustin, a następnie żeńska Augustine.
28 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Augustyn.
Filozof i biskup V wieku, pochodzący z Afryki Północnej. Poświęcił swoje życie analizie ludzkiej świadomości i budowie myśli racjonalnej, pozostawiając po sobie dzieła takie jak Wyznania.
Co z tego zostaje: Przypomina nam, że introspekcja nie jest słabością, lecz potężnym narzędziem do zrozumienia świata. Jego przykład inspiruje każdego, kto dąży do połączenia rygoru intelektualnego z poszukiwaniem sensu.
Augustine obchodzi imieniny we Francji i w USA 28 sierpnia; w Hiszpanii i w Niemczech 27 maja.
Augustine to żeńska forma imienia Augustin, które wywodzi się z łacińskiego słowa augustus, oznaczającego „szanowany, majestatyczny” — przymiotnika tak prestiżowego, że Rzym uczynił z niego tytuł cesarski. Za imieniem rysuje się wysoka sylwetka świętego Augustyna z Hippony, giganta myśli chrześcijańskiej, którego „Wyznania” ukształtowały kulturę zachodnią. Święto przypadające 27 maja odnosi się dokładniej do świętego Augustyna z Canterbury, ewangelizatora Anglii.
We Francji Augustine przeżywała swoje złote lata w XIX wieku: to imię prababek, które wyszywano na bieliźnie i grawerowano na zawiadomieniach z epoki belle époque. Długo klasyfikowane jako imię z dawnych lat, dziś wraca, niesione przez falę retro-chic, która przywraca życie imionom naszych prababek.
Dziś Augustine przyciąga rodziny poszukujące imienia zarówno starożytnego, jak i szlachetnego, z tą odrobiną duszy o staroświeckim uroku oraz uroczym zdrobnieniem „Tine” lub „Gustine”. Imię, które niesie ze sobą majestat, nigdy nie biorąc się na poważnie.
Augustine niesie w swojej etymologii spokojną majestatyczność: „ta godna czci”. Nic dziwnego, że przypisuje się jej naturalną powagę, ten sposób bycia osób, których słucha się, choć nie muszą podnosić głosu. Jako odległa spadkobierczyni świętego Augustyna, tego badacza absolutu, który zamienił swoje błądzenia w mądrość, Augustine często ma w sobie coś przemyślanego, głębię, która przejawia się pod powierzchnią lekkiej rozmowy.
To imię babci poddane reinterpretacji, i zachowuje z niego to, co najlepsze: poczucie przekazywania tradycji, przywiązanie do bliskich, lojalność, która przetrwa każdą próbę. Łatwo wyobrazić sobie Augustine jako strażniczkę rodzinnych tradycji, tę, która zna przepisy i anegdoty, ale z chytrym okiem i nowoczesnością, która obala stereotyp sepiowej babci. Bo za godnością kryje się prawdziwy temperament: Augustine wie, czego chce, idzie swoim tempem i nie pozwala się poganiać.
Jej powrót do łask wśród młodych rodziców nadaje jej smakowitą podwójną osobowość: urok staroświeckiej, koronkowej nazwy i świeżą energię tej, która nosi ją dziś. W formie zdrobniałej „Tine” lub „Gus” staje się natychmiast bliską, ciepłą i zabawną. Augustine uprawia dyskretną sztukę: sprawiania wrażenia rozważnej, zachowując przy tym własną fantazję, szczyptę szaleństwa, która pojawia się, gdy najmniej się jej spodziewamy. Solidna, lojalna, obdarzona suchym humorem, wzbudza zaufanie i sprawia, że chce się jej zwierzać z sekretów – te na pewno zachowa, ze stałością godnej czci osoby.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod imieniem Augustine miłość nie jest przelotnym szaleństwem, lecz sakramentalnym rytuałem. Wspaniała i majestatyczna, podchodzi do uwodzenia z pełną znaczenia gracją, niczym cesarzowa, która udziela swojej łaski. Nie goni za banalnymi namiętnościami; pozwala im się zbliżyć, narzucając cielesną powolność, od której drży dusza tak samo jak ciało. Jej zmysłowość jest ciężkim aksamitem, pieszczotą, która zostawia ślad, która konsekruje.
Przyciąga tych, którzy szanują głębię, tych, którzy wiedzą, że pragnienie jest również formą czci. Z drugiej strony, co nieodwracalnie ją męczy, to powierzchowna lekkość, bezdenna zuchwałość, frywolność, która profanuje intymność. Augustine szuka duszy zdolnej unieść ciężar majestatu, partnera, który nie próbuje jej ujarzmić, ale otacza ją czułością z niemal religijnym oddaniem. Dla niej kochać to akt poświęcenia: raz wybrana, oddana część jest całkowita, nienaruszalna, nierozdzielna. Nie ma tu półśrodków, jest tylko świętość albo pustka.
Augustine to żeńska forma imienia Augustin, wywodząca się z łacińskiego słowa augustus, oznaczającego „czcigodny, majestatyczny”. Jest to imię łacińskiego pochodzenia i chrześcijańskiej tradycji.
Oznacza „szlachetną, majestatyczną, poświęconą”, od tego samego łacińskiego słowa, które nadało tytuł „august” cesarzom rzymskim.
27 maja, ku czci świętego Augustyna z Canterbury. Czasami obchodzone są również 28 sierpnia, w dniu świętego Augustyna z Hippony.
Bardzo popularne w XIX wieku, wyszło z użycia, ale wraca z mocą wraz z modą na imiona retro i vintage.
Często nazywa się ją czule Tine, Gus, Gustine lub Titine.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.