Znaczenie: bretońska forma imienia Cécile.
Aziliz to bretońska forma imienia Cécile, wywodząca się z łacińskiego Caecilius/caecus, oznaczającego „ślepy”, będącego nazwiskiem rzymskiego rodu Caecilia.
22 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Cecylia Rzymska.
Rzymianka z III wieku, wywodząca się z wielkiego rodu patrycjuszowskiego. Podzieliła się swoim bogactwem z najbardziej potrzebującymi i przekazała rodzinną działkę pod stworzenie świętego cmentarza, katakumb św. Kaliksta. Jej odmowa wyrzeczenia się swoich przekonań, za cenę własnego życia, uczyniła ją symbolem absolutnej wierności.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że hojność nie oczekuje zwrotu, a uczciwość czasem ma swoją cenę. Jej pamięć przypomina nam, że można pozostać na nogach, wiernym swoim zasadom, nawet w obliczu najcięższych przeciwności.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · arbre-celtique.com
Aziliz obchodzi imieniny we Francji 22 listopada.
Aziliz to urocza bretońska forma imienia Cécile, wywodzącego się z łacińskiego Caecilius, nazwiska wielkiego rzymskiego rodu Cecilii. Za tym imieniem stoi święta Cecylia z Rzymu, męczenniczka III wieku, która stała się patronką muzyków: legenda głosi, że w dniu swoich zaślubin śpiewała w swoim sercu chwałę Boga.
W Bretanii Aziliz wpisuje się w piękne odrodzenie imion celtyckich, obok Enora, Nolwenn czy Maëlys. Jej pisownia, bogata w litery z i i, nadaje jej typowo bretoński wygląd, będąc jednocześnie zakorzenioną w lokalnym środowisku i pełną świeżości. 22 listopada, w dzień świętej Cecylii, świętuje się więc również Aziliz — to wymarzona okazja dla orkiestr dętych i chórów, by wyjąć instrumenty.
Dziś Aziliz postrzegane jest jako imię tożsamościowe, łagodne i muzyczne, wybierane przez rodziny przywiązane do bretońskiej kultury. Rzadkie i wyróżniające się, łączy antyczne korzenie z regionalną dumą.
Aziliz to Bretania w muzyce. Jako celtycka forma imienia Cécile, dziedziczy ono po świętej Cecylii, patronce muzyków, która w dniu swoich zaślubin śpiewała w swoim sercu: trudno o bardziej melodyjne dziedzictwo. Wyobrażamy sobie więc Aziliz wrażliwą na harmonie, piękno i atmosferę – duszę artystyczną, która drży silniej niż przeciętna i potrafi doceniać delikatne rzeczy w życiu.
Jej bretońskie korzenie dodają jej piękną dumę z pochodzenia, przywiązanie do regionu, legend i morskiej bryzy. Aziliz byłaby z tych, które mają stopy na wrzosowiskach, a głowę w chmurach: zakorzeniona i marzycielska jednocześnie, wierna swoim korzeniom, ale otwarta na szerokie wody. Wyobrażamy ją sobie łagodną, ale nie banalną, obdarzoną spokojnym, lecz upartym charakterem, tak jak Bretończycy potrafią być wobec wiatru i deszczu.
W sferze serca imię oddycha harmonią i uważnością: Aziliz lubi łączyć, stroić, łagodzić, trochę jak dyskretny dyrygent. Lojalna w przyjaźni, uważna na innych, pielęgnuje wrażliwość, która może czynić ją skromną – nie otwiera się przed każdym. Ale kto zdobędzie jej zaufanie, zyskuje wierną i ciepłą obecność. W niej tkwi wewnętrzna muzyczność, poczucie piękna i spokojna niezależność, które zachęcają do spaceru z nią po ścieżkach nadmorskich. Rzadkie i wyrafinowane imię, jak bretońska melodia, której nie zapomina się.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Aziliz, ta bretońska dusza w Cécile, posiada cichy i magnetyczny urok. Jak sugeruje jej etymologia, nie patrzy oczami, lecz instynktem. W miłości szuka dobrowolnego zaślepienia, tej utraty orientacji, w której rozum ustępuje miejsca surowej pasji. Nie błyszczy, by być oglądaną, lecz by pogrążyć. Jej zmysłowość jest podobna do pływów: powolna, nieuchronna, zdolna zatopić bez szmeru. Co ją przyciąga, to cielesna autentyczność, ta, która sprawia, że traci się kontrolę. Z drugiej strony ucieka przed oślepiającą powierzchownością i grami ego. Intelektualny chłód lub odrealniona lekkość natychmiast ją nudzą. Potrzebuje instynktownej, głębokiej więzi, ciepła, które rozprasza jej własne ciemności. Dla niej kochać to akceptować, że nie widzi się już wyraźnie, pozwolić się prowadzić wyłącznie dreszczowi nieznanego, w intymności, w której zmysły zastępują wzrok.
To bretońska forma imienia Cécile, które z kolei wywodzi się z łacińskiego Caecilius.
Imię to odnosi się do znaczenia Cécile, wywodzącego się z łacińskiego słowa caecus („ślepy”), które było nazwiskiem rzymskiego rodu Cecilii.
22 listopada, w dniu świętej Cecylii, patronki muzyków.
Tak, to bretoński odpowiednik imienia Cécile, w linii celtyckich imion takich jak Enora czy Nolwenn.
Tak, w szczególności Azilis i Azeliz, formy bliskie temu samemu bretońskiemu imieniu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.