Znaczenie: chwała, sława.
Cléa pochodzi z greckiego „kleos”, sława, renoma — rdzeń, który odnajdujemy w imionach Cléo, Kleopatra czy Clélia.
13 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Klelia Barbieri.
Włoska zakonnica z XIX wieku, założycielka zgromadzenia Sióstr Minimek. W wieku zaledwie dwudziestu trzech lat zorganizowała wspólnotę poświęconą opiece nad chorymi i ubogimi, wykazując wyjątkowe zdolności organizacyjne i poświęcenie jak na swój wiek.
Co z tego zostaje: Wiek nie jest przeszkodą w tworzeniu ani angażowaniu się. To życie przypomina, że konkretne działanie i życzliwość mogą zmieniać codzienność, nawet przy niewielkich środkach.
Źródło: Nominis
Cléa obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Brazylii i w Niemczech 13 lipca.
Cléa to krótkie i radosne imię o antycznej urodzie. Czerpie z greckiego „kleos”, czyli sławy i renomy — z tego samego błyskotliwego źródła, co Cléo, Kleopatra czy Kleandros. Można więc powiedzieć, że jest to imię, które niesie w sobie pomysł blasku i światła.
Jego imieniny, przypadające 13 lipca, wiążą je ze świętą Clelią Barbieri, młodą włoską zakonnicą XIX wieku, która w wieku zaledwie dwudziestu trzech lat założyła zakon — była najmłodszą założycielką w historii Kościoła. Imię, przez długi czas rzadko spotykane, wróciło do łask w połowie XX wieku, głównie dzięki postaci Cléa w „Kwartecie Aleksandryjskim” Lawrence’a Durrella, która nadała mu literacki i kosmopolityczny blask.
Dziś Cléa przyciąga swoją nowoczesnością i elegancką zwięzłością. Łatwe do noszenia, międzynarodowe, jednocześnie miękkie i żywe, należy do tych krótkich i jasnych imion, które rodzice chętnie wybierają ze względu na ich świeżość. Małe imię, które, wiernie swojemu etymologicznemu znaczeniu, nigdy nie przechodzi niezauważone.
Cléa niesie w swojej etymologii chwałę, a trzeba przyznać, że rzadko ma trudności z błyszczeniem. Żywotna, spontaniczna, obdarzona natychmiastowym urokiem, posiada ten mały dodatek blasku, który naturalnie przyciąga spojrzenia. Jej imię, krótkie i jasne, pasuje do niej jak ulał: Cléa nie robi niczego na pół, ona promieniuje albo się nudzi. Jej liczba 3, ta wyrażająca ekspresję i kreatywność, potwierdza tę duszę artystki i osoby komunikatywnej.
Za żywością kryje się prawdziwa subtelność. Cléa obserwuje, szybko rozumie, łapie niuanse, które inni przegapiają. Ciekawa wszystkiego, nieco kosmopolityczna – na wzór postaci literackiej, która ponownie wypromowała jej imię – lubi podróże, spotkania, nowe światy. Nuda jest jej najgorszym wrogiem; nowość, jej paliwem. Czujemy ją w ciągłym ruchu, zawsze gotową do odkrywania, tworzenia, przeistaczania się.
Od swojej patronki, młodej świętej Clélii, która dokonała tak wiele w tak krótkim czasie, może odziedziczyła piękną intensywność: Cléa żyje szybko i mocno, z wczesną energią i determinacją, która zaskakuje pod jej lekkim pozorem. Gdy jakiś projekt ją pasjonuje, oddaje się mu całkowicie, zdolna do zaangażowania, którego jej pozorna fantazja nie pozwalała przewidzieć.
W przyjaźni jak i w miłości, Cléa jest ciepła, lojalna i hojna, ale potrzebuje przestrzeni i nienawidzi, gdy się ją zamyka. Niezależna, chce móc lecieć na własnych skrzydłach, jednocześnie utrzymując bliskich w swojej orbicie. Wrażliwa pod swoim śmiechem, czasem ukrywa swoje kruchości za swoją słoneczną energią. Iskrząca, wolna, magnetyczna, Cléa wciela w sobie to radosne światło, które, wiernie swojemu imieniu, zawsze pozostawia błyszczące wspomnienie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Cléa, córka kleos, nie znosi ciszy. Kocha uderzenie, pozostawiony ślad. W miłości narzuca swoją sławę: to namiętność, której się nie szepcze, lecz która wybucha. Dla niej uwodzenie jest aktem odważności. Nie szuka, by muskać, chce zostawić piętno. Jej zmysłowość jest jak surowe światło, które nie pozostawia cienia wątpliwości; przyciąga surową, magnetyczną energią, niezdolną pozostać w półmroku obojętności.
Co ją zaspokaja? Wzniosłość uczuć, blask połączenia, które rezonuje jak hymn. Potrzebuje partnera, który odważy się błyszczeć u jej boku, który nie boi się nadmiernego żaru jej wzroku. Z kolei co ją natychmiast nudzi? Przeciętność rutyny, mdłość milczących kompromisów. Nuda jest jej jedyną trucizną. Jeśli płomień opadnie w szare popioły, jeśli chwała pary zniknie w szarej codzienności, Cléa odejdzie. Woli błyskotliwy koniec od długiego, cichego upadku. Kocha tak, jak się żyje: intensywnie, by wspomnienie pozostało, nieusuwalne.
Cléa wywodzi się z greckiego „kleos”, oznaczającego sławę; jest spokrewnione z Cléo i Kleopatrą.
Oznacza „chwałę” lub „sławę”, nawiązując do swojego greckiego źródła.
Imię Cléa obchodzone jest 13 lipca w hołdzie świętej Clélii Barbieri. Jest ona założycielką zgromadzenia sióstr nauczycielek w okolicach Bolonii.
Imię jest starożytne, ale niemal wygasło; ponownie pojawiło się w XX wieku, w części dzięki literaturze.
Oba imiona dzielą greckie słowo „kleos” jako wspólny rdzeń; Cléo jest częściej kojarzone z Kleopatrą, a Cléa pozostaje bardziej czyste i nowoczesne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.