Znaczenie: młoda dziewczyna.
z greckiego „korê”: dziewczyna, dziewica (inne imię Persfony).
12 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Korbin.
Biskup Kimer w Armorice w V wieku. Wybrał życie prostoty i samotności w lesie, zanim został wezwany do prowadzenia swojej wspólnoty. Odrzucił komfort pałacu królewskiego, aby pozostać wiernym swoim zasadom pokory i służby.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że prawdziwa autorytet nie pochodzi z prestiżu ani władzy, lecz z spójności między jego czynami a wartościami. Jest możliwe, by pozostać zakorzenionym w swoim poszukiwaniu sensu, nawet gdy odpowiedzialności stają się cięższe.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Cora obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 12 grudnia.
Cora wywodzi się z mitologii greckiej, gdzie Kore, „młoda dziewczyna”, było czułym imieniem nadanym Persefonie, zanim stała się królową podziemi. Samo słowo oznacza po prostu „dziewczynę” lub „młodą dziewczynę”, będąc małą klasyczną perełką. Imię to weszło do powszechnego użycia w języku angielskim częściowo dzięki Jamesowi Fenimore’owi Cooperowi, który wybrał Corę na bohaterkę swojego amerykańskiego klasyka z 1826 roku, Ostatniego Mohikanina, nadając jej pozór romantyzmu granicznego i antycznej godności.
Po długim okresie spokoju Cora wróciła z mocą w XXI wieku jako część fali renesansu starych imion, ceniona obok imion takich jak Nora, Clara i Iris. W Stanach Zjednoczonych jest dziś odbierana jako łagodna, wyrafinowana i na tyle stara, by wydawać się wyjątkowa.
Dziś Cora jest imieniem krótkim, łagodnym, pewnym siebie i eleganckim: dwa wyraźne sylaby, które pasują zarówno do noworodka, jak i do babci, niosąc lekko swój mityczny sens „młodej dziewczyny”.
Cora jest dowodem na to, że cztery litery mogą zawierać całą mitologię. Jej rdzeń, Kore, „dziewczyna”, należy do Persfony, bogini, która była jednocześnie niewinną młodą kwiaciarką i potężną królową podziemi, a ta dwoistość jest sekretem Cory. Na powierzchni jest łagodna, błyszcząca i uroczo staroświecka, przyjaciółką nowoczesnych kołybek. Pod powierzchnią kryje się coś bardziej solidnego. Cora bywa spokojna i pewna siebie, to rodzaj osoby, która wydaje się łagodna, dopóki nie zauważysz, że cicho osiągnęła dokładnie to, czego chciała. Imię ma literacki, lekko romantyczny charakter, jest dziedzictwem odważnej bohaterki z pogranicza u Coopera oraz poetów takich jak wspaniała Cora Coralina, która opublikowała pierwszą książkę w wieku siedemdziesięciu sześciu lat i przypomina nam, że Cora nigdy nie przestaje kwitnąć. Osoby o imieniu Cora często łączą w sobie łagodność i nieoczekiwaną odporność: są ciepłe i dostępne, tak, ale mają mocne zdania i małą tolerancję dla nonsensu. Ostrość imienia nadaje mu pewną elegancję, a Cory często mają wyrafinowany gust i oko do piękna. Ponieważ imię przeskoczyło kilka pokoleń przed swoim renesansem, współczesna Cora nosi w sobie nutę wieczności, czuje się swobodnie zarówno ze starym, jak i nowym. Jest niezależna, ale nie zimna, wyobraźnia nie odbiera jej równowagi, a ma dar zamiany drobnych chwil w coś nieco magicznego. Daj jej ogród, a uczyni z niego legendę; daj jej problem, a rozwiąże go, zanim skończysz go opowiadać. Podobnie jak Persfona, która porusza się między dwoma światami, Cora wie, jak być łagodną i jak rządzić, a rzadko mówi, które z tych dwóch przyjdzie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Cora, imię, które brzmi jak oddech wiecznej wiosny, kryje w sobie pasję, która jest zarazem czysto dziewicza i paląco intensywna. W miłości nie szuka łatwego podboju, lecz zjednoczenia dusz. Jej uwodzicielskość to uwodzicielskość dziewczyny, która zna swoją moc: przyciąga obliczoną niewinnością, spojrzeniem, które obiecuje nieskończoność, ale nigdy nie odsłania wszystkiego od razu. Chce być odkrywana, smakowana powoli. To, co ją fascynuje, to głębokość więzi, ta niemal boska łączność, w której miłość staje się formą wzajemnej czci. Z kolei to, co natychmiast ją męczy, to powierzchowność. Gry pozorów, relacje cielesne bez duszy, wszystko, co pozbawione jest szczerości, gwałtownie ją odpycha. Potrzebuje partnera zdolnego do kontemplowania jej wewnętrznego światła, który szanuje tę „dziewicę”, która nie jest zakazem, lecz obietnicą absolutnej wierności. Dla Cora kochanie jest aktem sakralnym; nie bawi się się ogniem świętym, nie ryzykując spalenia. Wymaga pasji, która jest jednocześnie czułością i oddaniem, rzadkiego równowagi między łagodnością dziewczyny a siłą bogini Persfony, strażniczki najgłębszych sekretów serca.
Oznacza to „dziewczynkę” lub „dziewczęta”, wywodząc się od greckiego słowa kore.
Tak. Kore była epitetem Persfony, córki Demeter, oznaczającym „młodą dziewczynę”.
Wzmocniło to powieść Jamesa Fenimore’a Coopera „Ostatni z Mohikanów”, opublikowana w 1826 roku, a w nowszych czasach – renesans starych imion.
Dniem imienin Cora jest 12 grudnia, ku czci świętego Corentina. Był on biskupem Quimper w V wieku.
Może być zdrobnieniem od Cordélia, Coraline lub Corinna, ale świetnie sprawdza się jako samodzielne imię.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.