Znaczenie: boski, niebiański, świetlisty.
Deva wywodzi się z sanskryckiego deva „boskość, istota niebiańska”, od indoeuropejskiego rdzenia deiwos „jasny, boski”, wspólnego z łacińskim deus i francuskim „dieu”.
14 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me przypisuje ten dzień samemu imieniu. Nie łączy się z nim żadna postać: świętujemy samo imię.
Deva est un terme sanskrit désignant une divinité, un être céleste et lumineux dans l'hindouisme et les religions indiennes ; la racine indo-européenne deiwos, « le divin, le lumineux », est la même qui a donné le latin deus et le français « dieu ».
Źródło: vaticannews.va
Deva obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech i w Hiszpanii 14 stycznia.
Deva czerpie z jednego z najstarszych korzeni ludzkiego języka. W sanskrycie deva oznacza bóstwo, istotę niebiańską i rozświetloną; słowo pochodzi od indoeuropejskiego rdzenia deiwos, „ten, który świeci”, z którego wywodzi się łacińskie deus oraz nasze „bóg”. Wymówienie Deva to niemal identyczne wypowiedzenie słowa oznaczającego boskość, wspólnego dla tysięcy lat i dziesiątków języków.
Mieszany z natury, Deva pociąga swoją miękką i otwartą brzmieniem, elegancką zwięzłością i zapachem „inności”. Silnie kojarzony z indyjską duchowością – pieśniami, mantrami, poszukiwaniem wewnętrznym – przywołuje światło, wzniesienie i formę spokojnej łaski. Niektórzy widzą w nim również celtycki echo, ponieważ Deva jest starożytną nazwą kilku rzek oraz miasta Chester.
Dziś Deva jest rzadkim i poetyckim imieniem, wybieranym przez rodziny poszukujące sensu i uniwersalności. Zyskał na widoczności dzięki kilku współczesnym postaciom i narzuca się jako imię rozświetlone, duchowe, ale nie religijne w ścisłym znaczeniu.
Deva niesie w sobie słowo boskości i zachowuje z niego coś: wewnętrzne światło, łaskę, która wydaje się pochodzić z góry. Jego imię, współdzielone z samym rdzeniem słowa „bóg”, nadaje mu duchową aurę, wrażliwość na rzeczy niewidzialne. Deva odczuwa, wyczuwa atmosfery, wibruje tym, co inni ledwo dostrzegają. To dusza artysty, skłonna do zachwytu i kontemplacji.
Jego fantazja jest obfita — to najbardziej błyszcząca cecha jego profilu. Deva wyobraża sobie, marzy, wymyśla, barwi rzeczywistość swoimi wizjami. Ta część niebiańska czyni go uroczo nieokreślonym, trochę gdzie indziej, zawsze w poszukiwaniu piękna i sensu. Ale uważaj, by nie mylić marzeń z ucieczką: wyzwaniem Devy jest zakorzenienie jego światła w konkretnym.
Jego numerologia, liczba 5, dodaje oddech wolności i ruchu tej kontemplacyjnej naturze. Deva nienawidzi klatek, rutyny i zbyt sztywnych ram. Musi podróżować, eksplorować, zmieniać otoczenie — dosłownie i w przenośni. Ta włóczęga niezależności czyni go nieprzewidywalnym, ale niezwykle żywotnym.
Jego mieszany charakter nadaje mu również piękną płynność, zdolność poruszania się między światami, kulturami i rejestrami, bez zamykania się w jednej szufladce. Deva łączy to, co wydaje się przeciwstawne, tak jak wedyjskie dewy łączyły niebo i ziemię.
Pokoleniowo imię oddycha nowoczesną, otwartą, niedogmatyczną duchowością — tą z mantr Deva Premal lub słonecznej aury Deva Cassel. Wrażliwy, dyplomatyczny, promienny, Deva łagodzi napięcia samym swoim obecnością. Jego punkt czujności? Nie rozpraszać się w tysiącach porywów, nauczyć się umieścić swoje światło w jakimś miejscu. Gdy mu się to uda, Deva staje się tym, co jego imię szeptem obiecuje: małym iskierką boskości, ofiarowaną światu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Deva, ten iskier o boskim pochodzeniu, nie ceni mrocznych gier. W miłości jest bezpośredni, niemal brutalny w swojej czystości. Seducja dla niego nie jest łowem, lecz objawieniem: przyciąga tych, którzy szukają światła bez sztuczności, kontaktu, który pali, ale nie spala. Jego urok płynie z tej świetlistej aury, niezdolnej do zniesienia emocjonalnej przeciętności czy gier pozorów. Szuka duszy, która rezonuje w unison z jego wewnętrzną boskością, duchowej więzi, która natychmiast zamienia się w pożądanie cielesne. Co go nudzi? Nieprzezroczystość, ciężar kłamstw i szarość relacji zbyt przyziemnych. Potrzebuje elektryczności, tego napięcia elektrycznego, w którym druga osoba jest jednocześnie lustrem i otchłanią. Dla Deva kochanie jest aktem sakralnym, fuzją dwóch źródeł światła. Nie dąży do posiadania, lecz do oświetlania. Jeśli nie umiesz lśnić, idź swoją drogą; proszę, nie graj cieniem w jego świetle. Chce namiętności, która wznosi, która transcenduje, która czyni z ciała świątynię ducha. To jest wymagające, to jest intensywnie dosadne, i to jest jedyny sposób, by nie nudzić się na śmierć.
„Boski, niebiański”: w sanskrycie deva oznacza bóstwo, istotę światła.
Sanskryt, od indoeuropejskiego rdzenia deiwos „jasny, boski”, krewnego łacińskiego deus.
Tak, jego brzmienie i sposób użycia sprawiają, że jest zarówno żeńskim, jak i męskim.
Tak, Deva ma swoje święto: 14 stycznia. Jest to imię pochodzenia sanskryckiego, niefiguruje w kalendarzu świętych: Ucy.me przypisuje mu ten dzień, a świętowane jest samo imię.
Tak, oba słowa wywodzą się z tego samego indoeuropejskiego rdzenia oznaczającego „jasny”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.