Znaczenie: Królowa, wywyższona, boska.
Od fenickiego Elishat, noszonego przez Elissę-Didon, założycielkę Kartaginy, z ideą wielkości, szlachetności i królewskiego stanu.
17 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Elżbieta Węgierska.
Węgierska księżniczka XIII wieku, która w Turyngii została wdową w wieku dwudziestu lat. Zrezygnowała z wygód dworskich, aby osobiście opiekować się chorymi i ubogimi, aż do całkowitego wyczerpania. Jej konkretna ofiarność zapisała się w pamięci ludzi jej epoki.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by zdefiniować swoją wartość nie przez swój status, lecz przez swoją użyteczność dla innych. Jest to dowód na to, że hojność może być formą osobistej siły.
Źródło: Nominis
Elyssa obchodzi imieniny we Francji i w USA 17 listopada.
Elyssa niesie echa jednej z największych postaci starożytnego świata śródziemnomorskiego: Elissa, fenickiej księżniczki z Tyru, która według legendy założyła Kartagino i stała się jego pierwszą królową – tą, którą Wergiliusz uwiecznił pod imieniem Dido. Stąd znaczenie „królowa”, „wzniesiona”, „boska” przypisane imieniu, wywodzącemu się z fenickiego Elishat.
Ta semicka korzeń czyni z niego imię o zapachu przygody i władzy, obarczone odwagą i kobiecym przywództwem: Elissa opuszcza wszystko, przekracza Morze Śródziemne i buduje miasto, które stanie się rywalem Rzymu. Fonetycznie imię zbliża się również do Élisa i Élisabeth, co wyjaśnia, że czasem utożsamia się je z tą rodziną – mimo że jego pierwotne pochodzenie jest zdecydowanie fenickie.
W Francji, jak i w świecie arabskim i śródziemnomorskim, Elyssa zachwyca swoją melodyjnością i szlachetnością. Popularyzowane zwłaszcza przez libańską supergwiazdę Elissa, przywołuje zarówno orientalną elegancję, jak i siłę królowej-budowniczej.
Elyssa ma w żyłach krew królowej. Imię niesie w sobie majestatyczny cień Dido, założycielki Kartaginy, a ten dziedzictwo widać w jej postawie: pewny krok, wzrok skierowany w dal, odrzucenie półśrodków. Elyssa nie poddaje się życiu, ona je zakłada – nawet jeśli oznacza to porzucenie wszystkiego, by gdzie indziej zbudować coś większego, dokładnie tak jak jej słynna imienniczka.
Ambicja jest tu cechą dominującą, ale jest to ambicja szlachetna, skierowana ku budowaniu, a nie ku jałowej podbojowi. Elyssa lubi tworzyć, podejmować przedsięwzięcia, zostawiać ślad. Ma poczucie szczytności i energię, która pociąga innych za sobą; chętnie idzie się za nią, ponieważ budzi zaufanie i ponieważ odważa się.
Jej niezależność jest uparta. Elyssa decyduje sama, przyjmuje na siebie odpowiedzialność za swoje wybory i źle znosi, gdy ktoś dyktuje jej drogę. Ta wolność może czynić ją nieprzewidywalną, ale sprawia też, że jest to osobowość magnetyczna, niemożliwa do zamknięcia w szufladce. Napędzana przez liczbę 9, łączy tę siłę z hojną wizją: jej wielkie projekty często mają coś wspólnego z innymi, z ideałem, z „po”, które ją przerasta.
Za pancerzem królowej kryje się dusza pełna pasji. Tradycja czyni z Dido absolutną kochankę, zdolną do oddania wszystkiego; Elyssa dziedziczy tę intensywność serca. Lojalna wobec swoich, kocha mocno i całościowo, bez letniości. Dyplomatyczna, gdy trzeba, wojowniczka, gdy ją zdradzą, prowadzi swoje relacje tak jak swoje projekty: z godnością. Imię założycielki, dla tych, które nie zadowalają się podążaniem za historią, ale zamierzają ją pisać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W świetle Elyssa miłość nie jest prostym spotkaniem, lecz fundamentem. Dla niej uwodzenie jest aktem królewskiej godności: nie czeka, aż zostanie wybrana, narzuca swoją powagę i chód fenickiej królowej, która wznieśli Kartaginę. Szuka równego sobie, architekta zdolnego udźwignąć wysiłek pasji wzniosłej, boskiej. To, co ją porusza, to szlachetność intencji, wielkość duszy, która odważy się zbudować imperium we dwoje. Z drugiej strony, nic nie nudzi jej szybciej niż przeciętność, szara rutyna czy niezdecydowanie. Ucieka przed zbyt małymi sercami, tymi, które nie potrafią ani dominować, ani poddawać się z elegancją. Miłość dla Elyssa musi pachnieć kadzidłem i żywym kamieniem; jest to sakralny, zmysłowy i intensywny przymierze, w którym każdy pocałunek pieczętuje los. Chce być muzą i suwerenką, wymagając nienagannego oddania, płomienia, który nigdy nie gaśnie, ale który powoli spala dusze, by je wznosić.
„Królowa”, „wzniesiona”, „boska”: odnosi się do Elissy, królowej założycielki Kartaginy.
Pochodzenie fenickie i semickie (Elishat), noszone przez legendarną Dydona-Elissę.
Elyssa obchodzi imieniny 17 listopada, w dniu świętej Elżbiety z Turyngii. Jest to Elżbieta Węgierska, księżna.
Wyglądają podobnie, ale Elyssa wywodzi się z fenickiego Elishat, podczas gdy Élisa pochodzi od hebrajskiego Elisheva: dwa różne rdzenie.
Księżniczka z Tyru, siostra króla Pygmaliona, która założyła Kartaginę i została obwołana boginią przez swój lud.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.