Znaczenie: strażnik skarbu, skarbnik.
Gaspard wywodzi się z perskiego lub aramejskiego Gizbar/Kaspar, oznaczającego „strażnik skarbu, skarbnik”.
6 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Objawienie Pańskie.
Tradycyjne chrześcijańskie świętowanie oznaczające objawienie się Jezusa Chrystusa mędrcom przybyłym ze Wschodu. To święto upamiętnia przybycie tych odległych podróżników, którzy rozpoznaną niezwykłą postać i ofiarowali jej dary, symbolizując otwartość na inne kultury.
Co z tego zostaje: Można w tym dostrzec zaproszenie do przyjmowania tego, co nieznane, z ciekawością, a nie z nieufnością. To przypomnienie, że wartość spotkania nie zależy od pokonanej odległości, lecz od uwagi poświęconej drugiemu.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Gaspard obchodzi imieniny we Francji i w Niemczech 6 stycznia.
Gaspard zawdzięcza swoje znaczenie — „strażnik skarbca”, „skarbnik” — swoim odległym korzeniom perskim lub aramejskim (Gizbar, Kaspar). Swoją sławę zawdzięcza głównie jednemu z trzech Króli: według tradycji ustalonej około IX wieku Gaspard, Melchior i Balthazar przybyli, by oddać hołd Dzieciątku Jezus, co sprawia, że imię to obchodzone jest 6 stycznia, w dniu Objawienia Pańskiego.
Imię o retro elegancji, Gaspard błyszczał wśród wielkich francuskich nazwisk: matematyk Gaspard Monge, współzałożyciel Politechniki, admirał Gaspard de Coligny, a także „Gaspard de la nuit” Aloysiusa Bertranda i Maurice’a Ravela. W sferze delikatności najmłodsi dobrze znają „Gasparda i Lisę”.
Długo uważane za przestarzałe, dziś odnosi olśniewający powrót, napędzane modą na imiona starożytne i arystokratyczne. Gaspard przywołuje zarówno przygodę — gwiazdę, za którą podąża się aż na kraniec świata — jak i stonowany, kulturalny urok, z nutą dandysizmu. Imię, które ma klasę i poezję.
Gaspard ma urok odkrywcy i duszę opowiadacza. Wierny swemu przodkowi, królowi-mędrcowi – temu, który podążył za gwiazdą aż na koniec świata – nosi w sobie nieodpartą skłonność do „gdzie indziej” i do zachwytu. Jego fantazja tu rządzi (jest to jego najwyższa cecha): Gaspard marzy, wymyśla, kolekcjonuje ciekawostki, entuzjazmuje się jednocześnie tysiącem rzeczy. W jego obecności życie zawsze ma odrobinę więcej poezji.
To imię o retro-chicowym charakterze, które ponownie stało się bardzo modne, łączy francuską arystokrację – Gaspard Monge, założyciel Politechniki, Gaspard de Coligny, „Gaspard de la nuit” Ravela – z dziecięcą słodyczą, taką jak ta z albumów „Gaspard et Lisa”. Z tego podwójnego dziedzictwa Gaspard czerpie figlarną elegancję: jest kulturalny, ale nie pedantyczny, zabawny, ale nie ciężki (jego humor trafia w punkt), podbija ludzi subtelnością, a nie siłą.
W gruncie rzeczy jest hojny. Lojalny i wrażliwy, Gaspard daje – swój czas, uwagę, swoje skarby – tak jak mędrzec ofiarował swoje dary. Łapie emocje innych z rozbrajającą trafnością i potrafi jednym słowem lub gestem uwagi rozgrzać wieczór. Jego naturalna dyplomacja czyni go rozjemcą, kimś, kto jednoczy ludzi.
Jego wyzwaniem jest to, że tętniąca wyobraźnia może sprawiać, że staje się marzycielem, nieco rozproszonym, skłonnym do podążania tysiącem dróg, gdy trzeba wybrać tylko jedną. Ale gdy Gaspard znajdzie swoją gwiazdę, podąża za nią z zaskakującą stałością. Ciekawski, czuły, dowcipny, przechodzi przez życie jak przez podróż do smakowania, z błyskiem w oku i otwartym sercem. W sumie nowoczesny mędrzec, który znajduje coś cudownego wszędzie tam, gdzie skieruje wzrok.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gaspard nie goni za sercami, on je przechowuje. W miłości jest strażnikiem skarbu: cierpliwy, precyzyjny, nieco zdystansowany, ale o niezachwianej wierności. Nie rzuca swoich uczuć na wiatr; magazynuje je, chroni i sprawia, by przynosiły plony. Jego uwodzicielstwo jest ciche: to spojrzenie, które waży, uwaga, która nigdy nie puszcza. Przyciąga go rzadkość, surowa autentyczność, ci, którzy nie boją się prawdziwej intymności. Z drugiej strony, co go szybko męczy? Powierzchowność, niepotrzebny szum, dziecinne gry władzy. Ucieka przed lekkimi duszami, tymi, które przechodzą, nie zostawiając śladu. Dla niego kochać to akt konserwacji, nadawania wartości. Chce budować, a nie tylko czerpać przyjemność. Partner musi być godny tego emocjonalnego sejfu. Oferuje rzadkie poczucie bezpieczeństwa, solidne zakorzenienie, ale w zamian wymaga bezwzględnej lojalności. Nie jest romantyczny w sensie kliszy, jest obecny. A dla Gasparda to jest znacznie ważniejsze, piękniejsze i bardziej realne.
Z perskich lub aramejskich korzeni (Gizbar/Kaspar), oznaczających „strażnik skarbca”, „skarbnik”.
Jeden z trzech Królów Mędrców, którzy według tradycji przybyli, by oddać pokłon Dzieciątku Jezus.
Dzień imienin Gasparda przypada 6 stycznia, w dniu Objawienia Pańskiego. Jest to ukazanie się Jezusa Chrystusa mędrcom przybyłym ze Wschodu.
W ogóle nie: przez długi czas był nieaktualny, ale teraz przeżywa prawdziwy renesans, napędzany modą na stare i eleganckie imiona.
Tradycja francuska najczęściej przypisuje mu kadzidło, a złoto Melchiorowi, a mirrę Baltazarowi, choć atrybuty te różnią się w zależności od przekazów.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.