Znaczenie: Bóg okazuje łaskę (przez Jeanne); lub raj (arab. janna).
Janna jest wariantem germańskim i słowiańskim imienia Johanna/Jeanne, wywodzącego się z hebrajskiego Yohanan „Bóg daje łaskę”; imię to pokrywa się również z arabskim janna „ogród, raj”.
30 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Joanna d'Arc.
Młoda francuska kobieta z XV wieku, pochodząca z wiosły w Lotaryngii. Przyjęła dowództwo nad armią francuską, aby wypędzić Anglików i doprowadzić do koronacji dauphina, wyzwalając się od norm swego czasu dzięki wyłącznie swojemu przekonaniu i zmysłowi dowodzenia.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że nie jest konieczne przynależenie do kasty ani posiadanie tytułu, aby zmienić bieg wydarzeń. Upór i jasność jej celu wystarczyły, by zmobilizować cały naród.
Źródło: Nominis
Janna obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii i w Argentynie 30 maja; w USA i w Niemczech 24 czerwca.
Janna to imię o podwójnym obliczu, co stanowi cały jego urok. W francuskim kalendarzu dołącza do wielkiej rodziny Jeanne — Jana, Jenna, Johanna, Giovanna — obchodzonej 30 maja na cześć Joanny d’Arc. Dzięki temu pochodzeniu Janna dziedziczy hebrajskie Yohanan, „Bóg okazuje łaskę”, oraz postać historyczną, jedną z najsilniejszych we Francji: Dziewicę z Orléanu.
Ale Janna brzmi też zupełnie inaczej w świecie arabskim, gdzie janna oznacza ogród, raj. Dwa całkowicie odrębne korzenie, które przypadkowo spotykają się w tych samych literach — imię skrzyżowane, zarówno zachodnie, jak i wschodnie.
W Europie Północnej i w krajach słowiańskich Janna jest klasycznym imieniem cenionym za jego szczery i ciepły dźwięk. We Francji nadaje nutę egzotyki, pozostając jednocześnie bliskim dzięki swojemu podobieństwu do Jeanne. Postrzegane jako nowoczesne, łagodne i nieco egzotyczne, przyciąga rodziców poszukujących krótkiego imienia o głębokim zakorzenieniu.
Janna, to dwie dusze w jednym imieniu. Z jednej strony dziedzictwo imienia Jeanne – a za nią Jeanne d’Arc, postać surowego odwagi, niepodważalnego przekonania i młodzieńczej porywistości. Z drugiej strony łagodność arabskiego słowa janna, oznaczającego ogród, raj, obietnicę pokoju i schronienia. Z tego wielkiego skoku rodzi się zaskakująco zbalansowany temperament: bojowy, gdy trzeba, a w pozostałym czasie uspokajający.
Wyobrażamy sobie Jannę jako osobę szczera i bezpośrednia, nieco uparta, zdolną bronić swoich poglądów z spokojną pewnością siebie tych, które wiedzą, po co wstają rano. „Bóg daje łaskę” w etymologii jej imienia nadaje jej naturalną hojność, chęć dawania i ochrony. W niej jest coś z rycerza i ogrodnika jednocześnie: broni swoich bliskich i cierpliwie pielęgnowuje swoje przyjaźnie.
Jej czysta, bez ozdobników brzmienie mówi o osobowości, która nie lubi owijać w bawełnę. Janna ma energię, prawdziwy silnik, ale nie próżności chęci błyszczenia za wszelką cenę: jej lojalność jest ważniejsza niż jej chwała. Wyobrażamy ją sobie jako wiarygodną jak stara przyjaciółka, z tych, które pojawiają się, gdy jest źle, nawet bez proszenia.
Noszone zarówno w krajach Północy, jak i w świecie arabskim, imię Janna wciela w sobie kobiecość bez granic, otwartą, ciekawą innych kultur. Jej fantazja jest dyskretna, ale wyraźnie obecna, często przybierająca formę pragmatycznego humoru. Niezależna, uporządkowana, ciepła: Janna ma ten mix siły i czułości, który tworzy osobowości, którym instynktownie ufamy. W końcu wojowniczka o wielkim sercu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Janna nosi w sobie fascynującą dwoistość: boski wdzięk Johanny i rajską obietnicę janna. W miłości nie poprzestaje na uwodzeniu, ona upija. Jej sposób kochania jest zmysłowy i głęboki, prowadzony przez intuicję, a nie rozum. Przyciąga tych, którzy szukają połączenia duchowego tak samo jak cielesnego, oferując ciepłą i chronną obecność. Jednak jej wymagająca natura nie toleruje ani przeciętności, ani emocjonalnego chłodu. Co szybko ją nudzi? Brak pasji i dziecinne gierki. Szuka partnera, który będzie w stanie dać jej prawdziwy „ukryty ogród”, przestrzeń absolutnego zaufania, w której dusza może rozkwitać bez lęku. Dla Janny kochanie jest aktem wzajemnej łaski; daje wszystko, ale w zamian wymaga nieustępliwej lojalności i intensywności, która porusza ją aż do trzewi.
Występują dwa źródła: wariant imienia Jeanne/Johanna (hebrajskie Yohanan, „Bóg daje łaskę”) oraz arabskie janna („ogród, raj”).
Zgodnie z przyjętym tropem: „Bóg udziela łaski” (poprzez imię Jeanne) lub „raj, niebiański ogród” (arabski).
Janna obchodzi imieniny 30 maja, w dniu święta św. Joanny d’Arc. Jest Dziewicą z Orlenu.
Są to dwie bardzo bliskie warianty tej samej rodziny (Johanna). Jenna ma raczej charakter anglosaski, a Janna bardziej germański i słowiański.
Oba te światy dzielą je między siebie: chrześcijański za pośrednictwem imienia Jeanne, a powszechny w kontekście muzułmańskim za pośrednictwem znaczenia „raj”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.