Znaczenie: Jahwe ustanawia / Bóg wznosi.
Z hebrajskiego Yehoyaqim, złożonego z Yah (skróconej formy Jahwe) i qum („wznosić, ustanawiać”), co oznacza „Jahwe ustanawia”.
26 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Józef.
Tradycyjna postać z I wieku, ojciec Maryi Panny i dziadek Jezusa, żyjący w Palestynie. Wychował swoją córkę z dyskrecją i dobrocią, przekazując jej fundamentalne wartości, które ukształtowały jej charakter. Jego rola ojca i dziadka czyni go wzorem uważnego wychowania.
Co z tego zostaje: Odkrywa się tam, że wielkość często tkwi w cichej przekazywaniu sprawiedliwej ludzkiej natury. Bycie filarem dla kolejnych pokoleń jest aktem odwagi i zaufania do przyszłości.
Joaquin obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 26 lipca.
Joaquin wywodzi się z hebrajskiego Yehoyaqim, „Jahwe ustanawia” lub „Bóg wznosi”. Choć nie występuje w kanonicznej Biblii, tradycja chrześcijańska – przekazana w Protoewangelii Jakuba – nadała to imię ojcu Maryi Panny, a zatem dziadkowi Jezusa. Obok świętej Anny, święty Józef (Joachim) jest obchodzony 26 lipca, daty, w której po Soborze Watykańskim II ich wspomnienie zostało połączone w jedno święto; dlatego są oni patronami dziadków.
W Hiszpanii i hiszpańskojęzycznej Ameryce Joaquín jest imieniem o długiej tradycji, zarówno szlacheckim, jak i bliskim ludowi. Nosili je malarze, muzycy i politycy, a w Katalonii wciąż żywo funkcjonuje w formie Joaquim oraz jego czuły zdrobniały wariant Quim. Muzyka Joaquína Rodriga lub wiersze Joaquína Sabiny obdarzyły je prestiżem kulturowym.
Dziś Joaquín należy do tych klasyków, które nigdy nie znikają całkowicie i wracają z rozmachem: brzmi szlachetnie, ciepło i zdecydowanie. Jego bogaty repertuar zdrobnień – Quino, Ximo, Quim, Chimo – nadaje mu ujmującą bliskość. Postrzega się je jako imię eleganckie, o głębokich korzeniach i wyraźnej osobowości.
Joaquin ma duszę artysty i korzenie patriarchy. Jego święty patron – łagodny święty Joachim, opiekun dziadków – nadaje mu ochronny i rodzinny fundament, podczas gdy jego długa lista słynnych imienników (Sorolla, Rodrigo, Sabina) kąpi go w wyraźnej wrażliwości twórczej. Jego wibracja numerologiczna dopełnia portret: tu rządzi serce, zarówno w estetyce, jak i w sferze uczuć.
Typowy Joaququin łączy ciepło i charakter. Jest bliski ludziom, dobrym kompanem, z tych, którzy ożywiają rodzinne posiady anegdotami i dobrym humorem – wystarczy pomyśleć o legendarnym elokwencji Joaquína Sáncheza – ale pod tą sympatią kryje się osobowość o zdecydowanym temperamencie i głęboko zakorzenionych poglądach. Nie jest to osoba letnia: gdy coś go pasjonuje, oddaje się temu ciałem i duszą, niezależnie od tego, czy chodzi o sztukę, rodzinę, czy jakąś sprawę.
Jego wyobraźnia i wrażliwość są bardzo obecne: Joaquín dostrzega piękno, wzrusza się muzyką, dba o detale i często kanalizuje swój świat wewnętrzny poprzez twórcze ścieżki. Lojalność wobec swoich bliskich jest święta; z dumą pełni rolę filara emocjonalnego, wprost w linii swojego świętego dziadka. Dyplomatyczny i towarzyski, potrafi zyskać sobie sympatię bez wysiłku, nie rezygnując przy tym z wyrażania swoich myśli.
Ma w sobie również szczyptę szlacheckiej szlachetności, naturalną elegancję, która współistnieje bez sprzeczności z jego ciepłą prostotą. Ambitny na swój sposób – dąży do pozostawienia śladu, do dokonania czegoś pięknego lub zapadającego w pamięć – nie dąży do władzy dla władzy, ale do uznania pracy pełnej znaczenia. W skrócie, Joaquín to ten ciepły i utalentowany przyjaciel, który mocno przytula, z pasją dyskutuje i zaskakuje swoją wrażliwością. Klasyk pełen duende.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W przypadku Joaquina miłość nigdy nie jest zwykłym spacerem. Jego imię, które niesie boską pieczęć wzniesienia, odczytuje się w jego namiętności jak zawrotne wspinanie. Jako naturalny uwodziciel nie podbija siłą, lecz magnetyczną, niemal sakralną obecnością. Szuka duszy, która może go unieść, tej, która odpowiada jego poszukiwaniu głębokiego sensu. Zmysłowy i intensywny, zamienia każdy moment porozumienia w rytuał. Jednak jego wymagająca natura może sprawiać, że staje się niecierpliwy wobec przeciętności lub bierności. Szybko męczy go nuda i rutyna, które duszą jego potrzebę wielkości. Potrzebuje partnerki, która jest jednocześnie skromna i równorzędna, zdolna podążyć za jego lotem, nie dając się oślepiać jego błyskom. Dla Joaquina kochać to akt wiary, wzajemne wzniesienie, w którym duch i ciało tańczą razem, daleko od trywialności, które go głęboko drażnią.
Oznacza „Jahwe ustanawia” lub „Bóg wznosi”, od hebrajskiego Yehoyaqim.
26 lipca, wraz z świętą Anną, ponieważ święty Joachim jest ojcem Dziewicy Maryi.
Zgodnie z tradycją chrześcijańską, mąż świętej Anny i ojciec Maryi Panny, dziadek Jezusa. Jego historia pochodzi z tekstów apokryficznych.
Joaquin, z bardzo popularnym zdrobniałym Quim.
Quino, Quim, Ximo, Chimo i Juaco, między innymi, w zależności od regionów.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.