Znaczenie: pochodzi od imienia Juliusz.
z łacińskiego „Iuliana”, pochodzącego od gens Julia, żeńska forma imienia Julien.
16 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Juliana z Nikomedii.
Młoda kobieta z III wieku, pochodząca z Nikomedii w Azji Mniejszej. Odmówiła małżeństwa narzuconego przez jej rodzinę i narzeczonego, który został prefektem, i poddała się torturom oraz ścięciu, aby zachować wolność sumienia.
Co z tego zostaje: Można powiedzieć „nie” presji społecznej, nawet jeśli pochodzi od tych, których kochamy. Ta wewnętrzna stanowczość w obliczu przeciwności pozostaje wzorem cywilnego i osobistego męstwa.
Julianna obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 16 lutego.
Julianna to elegancka forma, z podwójnym „n”, starożytnego rzymskiego imienia. Wywodzi się z łacińskiego Iuliana, żeńskiego odpowiednika Iulianus, który z kolei pochodzi od wielkiego rodu Iulia – rodu juliuszowskiego Cezara – imienia związanego z Jowiszem i łacińskim znaczeniem „młody”. Z cesarskiego Rzymu przeniknęło do świata chrześcijańskiego dzięki świętej Julianie z Nikomedii, młodej męczennicy z ok. 304 roku, której odwaga uczyniła to imię stałym elementem kalendarza katolickiego w dniu 16 lutego.
Przez wieki Julianna i jej siostry – Juliana, Julienne, Giuliana – niosły przez Europę i Ameryki atmosferę wyrafinowania i łagodnej szlachetności. W Stanach Zjednoczonych melodyjna, czterozgłoskowa Julianna, ze swoim eleganckim ruchem, stała się ulubionym wyborem rodziców poszukujących imienia zarówno klasycznego, jak i romantycznego, eleganckiego, a jednocześnie ciepłego i przystępnego.
Dziś Julianna wydaje się wieczna i urocza, wyrafinowana, a nie sztywna. Oferuje mnogość łagodnych zdrobnień – Julie, Jules, Anna, Lia – i łączy dawny prestiż z nowoczesnym urokiem. To rodzaj imienia, które pasuje zarówno do małej dziewczynki, jak i do królowej: zawsze młode, tak jak obiecuje to jej łacińskie pochodzenie.
Julianna emanuje swobodną, starożytną gracją. Zakorzeniona w rzymskim rodzie gens Iulia i w łacińskiej obietnicy młodości, to imię posiada atmosferę wiecznej elegancji — to rodzaj godności, która nigdy nie wydaje się wymuszona. Julianna często sprawia wrażenie spokojnej wyrafinowania, kogoś o naturalnych dobrych manierach i wewnętrznej równowadze, która uspokaja innych. W imieniu zapisana jest delikatna szlachetność, dziedzictwo królowych, takich jak Juliana z Holandii, które nosiły je z godnością i ciepłem.
Ale Julianna nigdy nie jest zimna. Delikatność jej czterech płynnych sylab oraz hojna ilość czułych zdrobnień, które zaprasza — Julie, Jules, Anna, Lia — ujawnia ciepłe i dostępne serce pod powłoką elegancji. Jest przyjaciółką, która jest jednocześnie spokojna i zabawna, tak samo swobodna na formalnej kolacji, jak przy rozmowie przy kuchennym stole. Święta męczennica stojąca za imieniem, młoda Juliana z Nikomedii, wnosi nutę siły i dyskretnej przekonania: Julianna ma tendencję do trwania przy swoich wartościach i stawiania czoła trudnościom z odwagą, która zaskakuje tych, którzy pomylili jej łagodność ze słabością.
Generacyjnie Julianna czyta się jak ożywiony klasyk z romantycznym zrywem — wybierany przez rodziców, którzy pragnęli piękna i substancji w równym stopniu. Daje jej to mieszankę tradycji i czułości: jest wiarygodna, uprzejma i skromnie ambitna w sprawach, które są dla niej ważne. Jest współczująca, pociągana do troski o innych, z humanitarną hojnością liczby dziewięć. W swoim najlepszym wydaniu Julianna łączy elegancję z ciepłem, delikatny wygląd z prawdziwą siłą — zawsze młoda, zawsze pełna gracji, imię, które starzeje się od słodkiej dziewczynki do kobiety pełnej gracji, nigdy nie tracąc swojego blasku.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Julianna niesie w sobie chłodny i złoty blask rzymskich cesarzy, zmysłowość, która nigdy nie błaga – czy to wydaje rozkazy, czy słucha. Sztura dla niej nie jest grą wstępów, lecz cesarskim tańcem: fascynuje magnetyczną obecnością, spokojną pewnością siebie kobiety, która wie, że jest legendą. Przyciąga wzrok naturalną elegancją, mieszaniną łagodności łacińskiej i prastarej dumy. A jednak, pod tą niewidzialną koroną, przede wszystkim szuka duszy zdolnej rywalizować z jej własną intensywnością. Co ją męczy? Średniość, płaskość uczuć pozbawionych korzeni, związki bez historii. Potrzebuje namiętności, ale też godności. Miłość dla Juliany musi być imperium dwojga, zbudowanym na wzajemnym szacunku i trwałym płomieniu. Oddaje swoje serce tylko temu, kto potrafi rządzić własnym losem, nie tłumiąc jej, tworząc tym samym alchemię, w której władza i czułość tańczą w tym samym antycznym rytmie.
Oznacza „młody” lub „poświęcony Jowiszowi”, jest pochodną rzymskiego nazwiska Julius.
Tradycyjnie obchodzone jest 16 lutego, w święto św. Julianny z Nikomedii.
Juliana z Nikomedyi była młoda chrześcijańska męczennica około 304 roku, czczona jako patronka chorych.
To są te same imiona; Julianna używa po prostu podwójnego „n”, co jest popularną wariantem pisowni w amerykańskim angielskim.
Julie, Jules, Juli, Anna i Lia to wszystkie powszechne formy zdrobnień.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.