Znaczenie: najmłodszy, młodszy.
Junior wywodzi się bezpośrednio z łacińskiego iunior, formy porównawczej iuvenis („młody”), które przeszło od przymiotnika do pełnoprawnego imienia.
12 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me przypisuje ten dzień samemu imieniu. Nie łączy się z nim żadna postać: świętujemy samo imię.
Junior n'a pas de saint patron : c'est à l'origine le comparatif latin iunior (« plus jeune »), employé dans l'onomastique romaine puis anglo-saxonne pour distinguer un fils portant le même nom que son père (abrégé « Jr. »).
Źródło: britannica.com
Junior obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 12 lipca.
Junior to raczej nie imię, lecz deklaracja: deklaracja syna, który przedłuża ojca. Już w starożytnym Rzymie iunior służył do rozróżniania młodszego od starszego rodzeństwa o tym samym imieniu; zwyczaj ten przetrwał stulecia, by zakorzenić się przede wszystkim w świecie anglosaskim i brazylijskim, gdzie „Jr.” dumnie towarzyszy nazwiskom z pokolenia na pokolenie.
We Francji Junior jest rzadkim imieniem i wyraźnie odrębnym, wybieranym ze względu na jego energię, jawny nowoczesny charakter i międzynarodową brzmienie. Ewokuje sport, muzykę, pewną swobodę przybywającą z daleka – przychodzi nam na myśl brazylijska piłka nożna, pseudonimy sceniczne, młodość, którą się afirmuje. To imię, które nie szuka dyskrecji.
Brakując świętego patrona o tym samym imieniu, Junior nie ma ustalonego dnia imienin w kalendarzu francuskim: żyje sobie bardzo dobrze bez niego, niesiony przez swój przejrzysty sens i wygląd imienia, które pozostaje wieczną młodością. Dziś postrzega się go jako odważne, ciepłe i słoneczne, wybór charakteru ponad tradycję.
Junior to imię, które na zawsze pozostaje młode – i to odbija się na cechach charakteru, jakie mu przypisujemy. Wyobrażamy sobie chłopca pełnego werwy, z wyczuciem do żartów, zaraźliwą energią, osobę, która tworzy świetną atmosferę bez wysiłku. Sama jego etymologia, „najmłodszy”, sugeruje temperament najmłodszego dziecka: zabawnego, nieco rozpieszczanego, swobodnie czarującego i bawiącego otoczenie.
Ale za tą pozorem luzu kryje się prawdziwa historia przekazu. Junior to syn noszący imię ojca, ten, który dziedziczy spuściznę i radzi sobie z nią – czasem, by ją uhonorować, czasem, by się od niej uwolnić. Można więc przypuszczać, że ma silne przywiązanie do bliskich, niepodważalną lojalność rodzinną oraz spokojną duma z tego, skąd pochodzi.
W kwestii klimatu imię oddycha międzynarodowością i sportowym boiskiem: brazylijska wymowa, duch zespołowy, zamiłowanie do imprez i osiągania wyników. Junior lubi ruch, nienawidzi nudy i czerpie energię z wyzwań rzuconych przez przyjaciół. Jego ambicja nie jest pochłaniająca, ale wyraźnie obecna: chce stworzyć sobie własne imię, udowodnić, że jest czymś więcej niż tylko „synem kogoś”.
Wyczuwa się w nim też zdolność do pięknej hojności, tego numeru 6, który lubi łączyć, pojednywać i czuwać nad swoją ekipą. Potrzebuje ciepłego kręgu wokół siebie, by dać z siebie wszystko, i oddaje to wielokrotnie. Podsumowując, Junior to słoneczny optymista, wierny swoim bliskim i nigdy do końca ułożony – wieczny młody pierwszy, który traktuje życie jak mecz do wygrania razem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod imieniem Junior niesie on łagodny ciężar „najmłodszego”, tego, który obserwuje, zanim zacznie działać, który uczy się subtelnej sztuki cienia, zanim się narzuci. W miłości jego uwodzenie nie jest szturmem, lecz zmysłową infiltracją. Pociągnięty duszami o ostrych krawędziach, dąży do wygładzenia ich konturów dzięki łacińskiej cierpliwości, temu starodawnemu korzeniowi, który wie, że czas sprawia, że naj słodsze owoce dojrzewają. Nie wymusza otwarcia drzwi, lecz czeka, aż zamok ustąpi pod ciepłem jego spojrzenia. Jednakże jego natura „najmłodszego” kryje w sobie głuchą zazdrość; szybko nużą go relacje zbyt ciężkie, zbyt dominujące, w których nie mógłby pozostać w roli ucznia lub podopiecznego. Chce być wybierany, a nie narzucany. Jego urok tkwi w napięciu między wieczną młodością jego etymologii a dyskretną mądrością jego roli. Kocha tak, jak oddycha: naturalnie, ale z intensywnością, która może dusić.
Z łacińskiego iunior, „młodszy”, używanego do rozróżnienia syna od ojca noszącego to samo imię.
Dosłownie „najmłodszy” lub „najmłodszy z rodzeństwa”.
Tak — Ucy.me obchodzi imieniny Juniorów 12 lipca. Żaden święty o imieniu Junior nie jest wpisany w kalendarz: to samo imię obchodzimy.
Oba: to przede wszystkim anglosaski sufiks „Jr.”, ale jest on również nadawany jako pełnoprawne imię, zwłaszcza w Brazylii.
Jest wciąż rzadki i wyróżnia się międzynarodową oraz sportową brzmiennością.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.