Znaczenie: z Laurentum, ukoronowany wawrzynem.
Loris wywodzi się z włoskiego Lorenzo, które z kolei pochodzi od łacińskiego Laurentius, oznaczającego „pochodzący z Laurentum”, miasta, którego nazwa przywołuje laurowe drzewo, antyczny symbol zwycięstwa.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Łukasz.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Loris obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 10 sierpnia.
Loris to imię o włoskim i słonecznym aromacie. Pochodzi wprost od Lorenzo, włoskiej formy imienia Laurent, a więc sięga do łacińskiego Laurentius, związanego z wawrzynem, rośliną, którą Rzymianie pletli w wieńce, aby uczcić zwycięzców. Za nim stoi święty Wawrzyniec, diakon Rzymu, jeden z najbardziej czczonych męczenników chrześcijaństwa.
Przez długi czas popularne we Włoszech, w Szwajcarii i we Flandrii, imię Loris przekroczyło Alpy do Francji dopiero w latach 80. Zachwyciło tam swoim miękkim i zwięzłym brzmieniem, jednocześnie męskim i czułym, które brzmi nowocześnie, nie odrzucając swoich antycznych korzeni. Jego krótkość (dwie sylaby, pięć liter) czyni je witalnym i łatwym do noszenia.
Dziś Loris przywołuje obraz jasnego i sympatycznego chłopca, z tą odrobiną duszy śródziemnomorskiej. Ani zbyt powszechne, ani zbyt rzadkie, zajmuje idealną pozycję: rozpoznawalne, ciepłe i pięknie ponadczasowe.
Loris niesie w sobie laurowy wieniec zwycięzców i słońce Włoch, i czuje się to. Jako potomek Lorenzo i świętego Wawrzyńca, otacza go dyskretna aura spokojnego triumfu: aura kogoś, kto nie musi krzyczeć, by zwrócić na siebie uwagę. Jego krótki i śpiewny dźwięk od razu nadaje mu kapitał sympatii, który otwiera wiele drzwi.
Wyobrażamy sobie Lorisa jako osobę ciepłą, towarzyską, nieco uwodzicielską, z tym śródziemnomorskim zmysłem kontaktu, który sprawia, że wszyscy czują się swobodnie. Liczba 1 w jego numerologii dodaje warstwę ambicji i niezależności: Loris nie lubi zbyt dużo przyjmować poleceń, woli dawać przykład i wytyczać własną drogę. Lubi przejmować inicjatywę, ten mały wewnętrzny ogień, który popycha do zaczynania rzeczy, zamiast patrzeć, jak mijają.
Za słoneczną fasadą wyczuwa się piękną lojalność. Gdy już cię przygarnie, Loris dotrzymuje słowa i pozostaje wierny, podobnie jak rzymski diakon, który nie uległ pod groźbą. To jest przyjaciel, na którym można polegać, zdolny do stałości w świecie, który szybko zmienia kanały.
Jego fantazja nigdy nie jest daleko: Loris lubi się śmiać, drwić, wnosić lekkość. Ma ten włoski talent, by zamienić zwykły wieczór w dobry moment, by znaleźć żart, który rozluźnia atmosferę. Ale nie dajmy się zwieść: pod humorem tli się prawdziwa determinacja. Loris chce odnieść sukces w tym, co podejmuje, i daje sobie środki, by to zrobić, z rozmachem i bez zbyt poważnego traktowania samego siebie. Rzadki koktajl uroku, energii i wiarygodności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Loris, syn laurowego drzewa, nie goni za sercami; on je wieńczy. Naturalny uwodziciel, podchodzi do miłości z zimną elegancją i palącą intensywnością, dziedzictwem jego przodka Laurentum. Nie uwodzi wulgarnością, lecz obecnością, aurą spokojnego zwycięstwa, która natychmiast fascynuje. Jego urok to urok mężczyzny, który wie, że już wygrywa. Jednak jego pasja wymaga duszy godnej jego płomienia. Szybko ulega czarowi żywej inteligencji i niezależności, tych sił, które rywalizują z jego własnymi. Z drugiej strony, przeciętność i bierność ranią go do żywego. Loris potrzebuje partnerki, która jest jednocześnie trofeum i równorzędną osobą, zdolną utrzymać wzrok bez drgnięcia. Kocha z królewską oddanością, ale swoją wierność oddaje tylko tej, która naprawdę zasługuje na tytuł żony lub muzy. Pasja jest jego językiem, ale szacunek jest kluczem do jego serca.
Loris wywodzi się z włoskiego Lorenzo, pochodzącego od łacińskiego Laurentius, o tym samym rdzeniu co francuskie Laurent.
Nawiązuje do laurowego drzewa (laurus), symbolu zwycięstwa, stąd znaczenie „wieńczony laurowym wieńcem”.
10 sierpnia, w dniu świętego Wawrzyńca, od którego imię Loris jest wariantem.
Tak, to pierwotnie włoska (i flamandzka) forma imienia Laurent, która pojawiła się we Francji w latach 80.
We Francji jest zdecydowanie najczęściej męskie; we Włoszech „Loris” jest również niemal wyłącznie męskie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.