Znaczenie: Ta z Magdali; ta z wieży.
Od greckołacińskiego gentylu Magdalene, „ta z Magdali”, miejscowości w Galilei, której nazwa pochodzi z aramejskiego migdal („wieża”).
22 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Maria Magdalena.
Galijska kobieta z I wieku, wierna uczennica i świadkini ostatnich dni Jezusa. Nie uciekła w obliczu pozornego porażki swej sprawy, pozostając u stóp krzyża i będąc pierwszą, która ogłosiła nowinę o zmartwychwstaniu, stając się w ten sposób pierwszym świadkiem i posłańcem.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tam, że wierność wartościom, które nosimy w sobie, nawet w trudnościach, jest siłą, która przenika przez próby. Wciela ona w sobie myśl, że prawda przekazuje się przez odwagę tych, którzy odmawiają milczenia.
Magdalena obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 lipca.
Magdalena to jedno z biblijnych imion o najdłuższej historii. Nie wyraża ono osobistego znaczenia, lecz jest nazwą pochodną od miejsca: „ta z Magdali”, wioski rybackiej nad Jeziorem Galilejskim, skąd pochodziła Maria Magdalena, uczennica, którą Ewangelie przedstawiają jako świadka ukrzyżowania i pierwszą, która zobaczyła zmartwychwstałego Chrystusa.
Jej postać, oscylująca między pokutą a absolutną wiernością, uczyniła to imię klasykiem w całym świecie chrześcijańskim, z odpowiednikami w każdym języku: Madeleine we francuskim, Maddalena we włoskim, Madalena w portugalskim. W języku francuskim zachowuje ono spokojną elegancję i nutę romantyzmu, co jest bardzo widoczne w literaturze i ludowym kalendarzu.
Dziś Magdalena zachowuje ten klasyczny i łagodny charakter, wzmocniony – w przysmakowym geście – przez puszysty ciasteczkowy wypiek, który nosi jej imię. Jest postrzegane jako ciepłe, głębokie i obciążone historią imię, które dobrze się starzeje i nadaje się do uroczych zdrobnień, takich jak Malena czy Magda.
Magdalena ma aurę głębi, która rzuca się w oczy już w momencie, gdy wymawia się jej imię. Nie jest to przypadek: jej najbardziej wyrazistą cechą jest wrażliwość, ta zdolność do patrzenia w głąb rzeczy i ludzi. To ten typ osoby, która naprawdę słucha, która porusza się tym, co umyka uwadze innych, i która zapamiętuje detale, o których reszta świata zapomina. Postać Marii Magdaleny – absolutna wierność aż do stóp krzyża – unosi się nad tym imieniem i nadaje mu niemal legendarną lojalność: mieć Magdalenę obok siebie, to mieć kotwicę.
Jej stabilność i dyplomacja czynią z niej spokojną obecność, z tych, które uspokajają pomieszczenie, zamiast je rozgrzewać. Nie szuka reflektorów i nie goni za nadmierną ambicją; preferuje głębię nad blaskiem, trwałość nad szumem. Ale nie dajmy się zwieść: pod tą łagodnością bije wyjątkowa wyobraźnia, bogaty świat wewnętrzny i odrobina romantyzmu, w zgodzie z jej długą obecnością w literaturze oraz z artystycznymi i twórczymi Magdalenami.
Jej humor jest ciepły i nieco ironiczny, bardziej stworzony do długich biesiad niż do sceny. Ma niezależność sądów bez potrzeby izolacji: potrafi być sama, ale wybiera towarzyszenie innym. Jej energia jest stała, głęboka, a nie sprinterska: Magdalena nie jest tą, która rozpoczyna zabawę, ale tą, która zostaje, gdy gasną światła. W skrócie, biblijne i łagodne imię dla głębokiej, lojalnej i pocieszającej osobowości, z tych, które zostawiają ślad, nie czyniąc hałasu. Jak madeleine Prousta, zdolna zachować cały smak życia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Magdalena nie poddaje się podbojowi, lecz stawia opór. Jej urok jest urokiem starego zamku, pięknego i nieprzeniknionego, w którym uwodzenie nie jest lekką ofiarą, lecz oblężeniem do zdobycia. Nie ceni ani przemijających rzeczy, ani pustych komplementów; przyciąga ją głębia, ta duchowa gęstość, która przywołuje hebrajskie pochodzenie jej duszy. Szuka partnera zdolnego patrzeć poza fasadę, przebić wieże jej powściągliwości, nie ulegając nigdy brutalności. Dla niej miłość jest wymagającym oddaniem, niemal sakralnym. Co natychmiast ją męczy, to powierzchowność, te związki bez duszy, które unoszą się jak kurz. Chce połączenia, które zakorzenia, które zamienia intymność w sanktuarium. Uwodzenie Magdaleny to zaakceptowanie wejścia do jej wieży, przyjęcie jej grubych murów i zawrotnej perspektywy, by tam odnaleźć pasję, która nie gaśnie przy pierwszych wiatrach, lecz rezonuje, głuchym i nieprzeniknionym echem, aż do samych fundamentów bytu.
Oznacza „tę z Magdali”, nazwę odniesioną do miejscowości w Galilei, związanej z Marią Magdaleną, której imię pochodzi od aramejskiego słowa „wieża”.
Uczennica Jezusa, świadkini ukrzyżowania i pierwsza, która zobaczyła Go zmartwychwstałego; tradycja nazywa ją „apostołem apostołów”.
Tak: najpowszechniej przyjmowana teoria przypisuje nazwę ciasta pewnej Madeleine, która rzekomo je spopularyzowała, zanim rozprzestrzeniło się ono w całej Europie.
Najbardziej czułe to Magda, Malena i Lena.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.